ถนนชีวิต39ปี อีพี3

 ช่วงเวลาชีวิต ที่แสนจะตื่นเต้น

......ค่ะมาต่อกันค่ะ  คือที่เรากล้าจีบนาง

เพราะนางหยิ่ง นางก้น่าสงสาร ลุกสาวตายไปยังไม่ถึงปีเลย ลุกสาวนางก้เพื่อนรุ่นน้องเรานี้แหละ  แต่ตอนนี้ที่เราตีบนางอ่ะนางหมดตัวแล้วน่ะ นางพึ่งออกมาจากคุกด้วยซ้ำ ก้ตามประสาแหละ จนเราเริ่มคบกันจริงจัง ประมาณ 2เดือนมั่ง ...มันเกิดปัญหา ธุรกิจ ภายในครอบครัวเริ่มขัดแย้ง แบ่งไม่เท่ากันแง่ะ  คือวันนั้นเราก้เอายาจะไปส่งให้น้าสาวเรานี้แหละ แต่....ที่เราซื้ออยู่ประจำอ่ะเขาเอาเรา250 แต่บังเอิญวันนี้มันไม่เหมือนทุกครั้งที่เราต้องได้ติ้บมาแต่รอบนี้น้าสาวเราไม่ให้ติ้บเรา

เท่ากับกำไรที่เราจะต้องได้รอบนี้มันน้อยลงใช่ป่ะ ด้วยความจนความไม่มีอ่ะ

แฟนเราก้เลยหาซื้ออีกเจ้านึงมาคืนให้เจ้าเดิมเพราะเขาแค่220 คือกำไรจะเหลือเพิ่มอีก300มั่ง น่ะ 

....แค่นั้นแหละ อีเจ้าของงานด่ากุจะตบกุไล่ออกจากบ้าน ((คือครอบครัวแฟนเราอ่ะ ทุกคนเขาระดับหัวจ่าย ทั้งนั้น)))

....ณ.เวลานี้เราออกจากบ้านเรามาอยู่บ้านแฟนแล้วไง แต่ก้อยู่ในซอยเดียวกันอยู่ดี....อ่ะพอมีเรื่องแฟนเราก้ไม่ยอม ปกป้องเราทุกสิ่งจากญาติเขานะ สรุปเราทั้งคุ่ก้ต้อง ไปอยุ่คลอง11 

ไปช่วย ญาติแฟนขายซีดี ตามตลาดนัด ได้วันล่ะ100สองคนนะ กินอยู่กับเขา  ((ช่วงนี้ความรักกำลังดี ให้ร้อนแค่ไหนก้ไหว วันนี้ไม่ว่าจะมีหรือไม่มีกิน เราก้สามารถกินด้วยกันได้ คือ ลำบากอ่ะ คนไม่มีอ่ะ อะไรที่สามารถทำให้มีกินวันนี้ คือ เราเอาหมดแหละ ))))

เราทั้งคุ่ ใช้ชีวิต อยู่ที่คลอง11ได้ ประมาณ 1หรือครึ่งปี นี้แหละ เราก้กลับมาเยี่ยมแม่แฟนกันอยู่เรื่อยๆอยู่แล้วนั่งรถตู้ กันไปกลับกัน2คน 

.....จนวันนั้น ตัวเราเองอ่ะกำลังเดินไปซื้อขนม ที่ร้านค้า แล้วกำลังจะเดินขึ้นบรรไดบ้านแฟนอ่ะแหละ  .....เขายืนตากผ้าอยู่  เขาก้ ทักเรา ว่า!!!..อ้อ กุมีให้มึงนะถ้าเอากับกุ กุให้มึง170 เอาเปล่า  .....กุก้ตอบเขาไปว่า จ้ะ เดี่ยวยังไงจะบอกว่า อานก จะเอาวันไหนจ้ะ

.....เชื่อป่ะ ณ.ตอนนั้นคือ แค่คำพูดของ ญ.ในเวลานั้น เราถือว่าเขามีบุญคุณกับเราจนถึงทุกวันนี้ ความคิดในตอนนั้นคือ กลับบ้านนี้ดีกว่า ถ้าได้ต้นทุนในราคานี้ ยังไงก้ไหว

.....ตัดสิ้นใจกลับมา ขายยา ในชุมชน

นั้นแหละ.....

----"""""แต่จงรุ้ไว้นะทุกคน ชีวิตคนขายยา มันไม่ใช่อย่างที่ทุกคนเห็น .....

.....ต่อ อีพีหน้าจ้ะ