ที่มาของคำว่า(ลอตเตอรี่)

ลอตเตอรี่ตัวแรกของประเทศไทยมีมาตั้งแต่สมัยรัชกาลที่ 3 ในช่วงต้นศตวรรษที่ 19 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวรัชกาลที่ 3 หรือที่รู้จักในนามนางเกล้าได้ทรงริเริ่มระบบหวยไทย

หวยเกิดขึ้นราวปี พ.ศ. 2375 รัชกาลที่ 3 ซึ่งเป็นช่วงขาดแคลน ข้าวยากหมากแพง คนไม่ยอมนำเงินมาใช้ เอาเงินไปฝังไว้ในดิน ต่อมาได้แก้ปัญหาเรื่องนี้ด้วยการตั้งหวย จึงโปรดเกล้าฯ ให้พระศรีไชยบาล (จีนหง) (ภายหลังเลื่อนยศเป็นพระยาศรีไชยบาล) ตั้งโรงหวยขึ้นมาตั้งแต่บัดนั้น

หวยในระยะแรกจะเล่นอยู่ในกลุ่มชาวจีน เรียกว่า "ฮวยหวย" (花會) แปลว่า ชุมนุมดอกไม้ เพราะเริ่มแรกเขียนตัวหวยเป็นรูปดอกไม้ ต่อมาจึงเปลี่ยนเป็นชื่อคนจีน โดยทำเป็นแผ่นป้ายเล็ก ๆ จำนวน 34 ป้าย แล้วเขียนชื่อของผู้มีชื่อเสียงในสมัยโบราณเอาไว้บนป้าย ให้แทงว่าจะออกเป็นชื่อใคร ถ้าทายถูกเจ้ามือจ่าย 30 ต่อหนึ่ง ต่อมาเมื่อการพนันแพร่ระบาดสู่สังคมไทย จึงได้มีการออกหวยที่เป็นอักษรไทย (ซึ่งใช้ตัวอักษร 36 ตัว) จึงมีชื่อเรียกว่า "หวย ก ข" โดยโรงหวยเป็นของรัฐที่มีเอกชน เป็นผู้ได้รับสัมปทานดำเนินการ ทั้งนี้นายอากรหวย ได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็น "ขุนบาล" หรือ "ขุนบาน" โดยรายได้จากอากรหวยมีเป็นจำนวนมาก และได้กลายเป็นรายได้ที่สำคัญของรัฐ

ตลอดประวัติศาสตร์ไทย ลอตเตอรี่ถูกนำมาใช้เป็นวิธีการหารายได้ให้กับรัฐและโครงการสาธารณะต่างๆ เมื่อเวลาผ่านไป ระบบลอตเตอรีในประเทศไทยได้มีการพัฒนา โดยมีการเปลี่ยนแปลงกฎเกณฑ์ต่างๆ มากมายเพื่อให้เกิดความเป็นธรรมและโปร่งใส

ทุกวันนี้ ลอตเตอรีไทยยังคงเป็นรูปแบบการพนันที่ได้รับการยอมรับและได้รับความนิยมอย่างกว้างขวางในประเทศ โดยมีการออกรางวัลเดือนล่ะสองครั้งและการมีส่วนร่วมที่สำคัญของรัฐบาลในการดำเนินงาน ทำหน้าที่เป็นทั้งแหล่งรายได้ให้กับภาครัฐและเป็นความบันเทิงรูปแบบหนึ่งของคนไทย

ในช่วงหลายปีที่ผ่านมา ระบบลอตเตอรีในประเทศไทยได้พัฒนาและมีการเปลี่ยนแปลงด้านกฎระเบียบและการจัดการต่างๆ ปัจจุบันรัฐบาลไทยดำเนินการลอตเตอรีไทยซึ่งเป็นรูปแบบการพนันที่ถูกกฎหมายและได้รับความนิยมในประเทศโดยออกรางวัลทุกสองครั้งต่อเดือน เป็นแหล่งรายได้และความบันเทิงของภาครัฐให้กับคนไทย