รักกันแต่เข้ากันไม่ได้

เคยมั๊ยกับความรักที่ไปด้วยกันไม่ได้

ต่อให้พยายามแค่ไหนก็ไปด้วยกันไม่ได้จริงๆ มองไปทางไหนก็เจอแต่ทางตัน ไม่ใช่ไม่รักกันแต่นิสัยเข้ากันไม่ได้ ความรู้สึกดีๆมันมีให้กันนะแต่ถูกบดบังด้วยอารมณ์พอเจอเรื่องแย่ๆความรู้สึกมันก็เริ่มดาวน์ลง อีกคนคิดอย่างอยากทำอีกอย่าง อีกคนกลับชอบอีกอย่างแต่ก็พูดไม่ได้พูดไปก็มีแต่ทะเลาะความเห็นไม่เคยตรงกัน เริ่มทำตัวกันไม่ถูก สรุปยิ่งคบยิ่งแย่ยิ่งไกล้้้ยิ่งห่าง ต่อให้ผ่านอะไรมาด้วยกันมากมายแต่สุดท้าย เรื่องที่ไม่พอใจกันมันฝังใจมากกว่าจนลบเลือนลางเรื่องราวดีๆ แล้วต่างคนต่างดึงความรู้สึกดีๆกลับมาไม่ได้

เหมือนแก้วที่มันร้าวไปแล้ว มันทำได้แค่ประคองให้มันยังคงเป็นแก้วแต่ขาดความสวยงาม ก็เหมือนความรู้สึกของเรา ต่อให้ในแก้วใบนั้นมีความรักความรู้สึกดีๆอยู่เต็มแก้ว แต่เราจะมองเห็นกันแค่รอยที่มันร้าว ต่อให้เติมความรักเข้าไปข้างในแก้วมากเท่าไหร่มันก็ไม่เคยเต็มมันจะซึมหายไปกับรอยร้าว

มาถึงตอนนี้เราก็คงต้องเลือกแล้ว ว่าจะเอาความรักที่มีอยู่ในแก้ว ไปเทใส่แก้วใบใหม่แล้วอย่าให้มันมีรอยร้าวแบบแก้วใบเดิม หรือจะทนใช้แก้วใบเก่าที่มันผ่านกาลเวลาผ่านเรื่องราวมากมายมาด้วยกันแต่ทำได้แค่ประคองแก้วใบนั้นเอาไว้ เหมือนใจคนอารมหม่นหมองมองอนาคตที่เลือนรางมี2คนที่ใช้แก้วร่วมกันใครกันเล่าจะทำแตกก่อนนั่นแหระชีวิตคู่

เพื่อนๆเลือกแบบไหนกัน ส่วนตัวเราเลือกที่จะเก็บแก้วใบนั้นไว้เป็นความทรงจำแล้วไปเริ่มกับแก้วใบใหม่ ที่ไม่รู้อีกกี่วันกี่เดือนหรือเป็นปีๆที่จะเจอแก้วใบนั้น และปล่อยให้เค้าไปเจอกับแก้วใบใหม่ที่สวยงามกว่าเช่นเดียวกัน

ตัวเราแก้วใบที่ร้าวนั้นเคยถูกโยนทิ้งไปแล้ว แล้วถูกกลับเอามาเติมความรักใหม่ด้วยความหวังที่ว่าจะเอากลับมาซ่อมรอยร้าวด้วยกัน แต่สุดท้ายมันก็แตกลง เฉกเช่นเดียวกับคนที่หวนคืน สุดท้ายรักกันแค่ไหนก็ต้องจบลง ต่อให้ยังรักก็ไม่เหลือแก้วให้เติมความรักได้อีกแล้ว....

น้ำหมึกจากอารมณ์มือใหม่ แก้วพึ่งแตก ...สวัสดี

เคยมั๊ยกับความรักที่ไม่สมหวัง

ต่อให้พยายามแค่ไหนก็ไปด้วยกันไม่ได้จริงๆ มองไปทางไหนก็เจอแต่ทางตัน ไม่ใช่ไม่รักกันแต่นิสัยเข้ากันไม่ได้ ความรู้สึกดีๆมันมีให้กันนะแต่ถูกบดบังด้วยอารมณ์พอเจอเรื่องแย่ๆความรู้สึกมันก็เริ่มดาวน์ลง อีกคนคิดอย่างอยากทำอีกอย่าง อีกคนกลับชอบอีกอย่างแต่ก็พูดไม่ได้พูดไปก็มีแต่ทะเลาะความเห็นไม่เคยตรงกัน เริ่มทำตัวกันไม่ถูก สรุปยิ่งคบยิ่งแย่ยิ่งไกล้้้ยิ่งห่าง ต่อให้ผ่านอะไรมาด้วยกันมากมายแต่สุดท้าย เรื่องที่ไม่พอใจกันมันฝังใจมากกว่าจนลบเลือนลางเรื่องราวดีๆ แล้วต่างคนต่างดึงความรู้สึกดีๆกลับมาไม่ได้

เหมือนแก้วที่มันร้าวไปแล้ว มันทำได้แค่ประคองให้มันยังคงเป็นแก้วแต่ขาดความสวยงาม ก็เหมือนความรู้สึกของเรา ต่อให้ในแก้วใบนั้นมีความรักความรู้สึกดีๆอยู่เต็มแก้ว แต่เราจะมองเห็นกันแค่รอยที่มันร้าว ต่อให้เติมความรักเข้าไปข้างในแก้วมากเท่าไหร่มันก็ไม่เคยเต็มมันจะซึมหายไปกับรอยร้าว

มาถึงตอนนี้เราก็คงต้องเลือกแล้ว ว่าจะเอาความรักที่มีอยู่ในแก้ว ไปเทใส่แก้วใบใหม่แล้วอย่าให้มันมีรอยร้าวแบบแก้วใบเดิม หรือจะทนใช้แก้วใบเก่าที่มันผ่านกาลเวลาผ่านเรื่องราวมากมายมาด้วยกันแต่ทำได้แค่ประคองแก้วใบนั้นเอาไว้ เหมือนใจคนอารมหม่นหมองมองอนาคตที่เลือนรางมี2คนที่ใช้แก้วร่วมกันใครกันเล่าจะทำแตกก่อนนั่นแหระชีวิตคู่

เพื่อนๆเลือกแบบไหนกัน ส่วนตัวเราเลือกที่จะเก็บแก้วใบนั้นไว้เป็นความทรงจำแล้วไปเริ่มกับแก้วใบใหม่ ที่ไม่รู้อีกกี่วันกี่เดือนหรือเป็นปีๆที่จะเจอแก้วใบนั้น และปล่อยให้เค้าไปเจอกับแก้วใบใหม่ที่สวยงามกว่าเช่นเดียวกัน

ตัวเราแก้วใบที่ร้าวนั้นเคยถูกโยนทิ้งไปแล้ว แล้วถูกกลับเอามาเติมความรักใหม่ด้วยความหวังที่ว่าจะเอากลับมาซ่อมรอยร้าวด้วยกัน แต่สุดท้ายมันก็แตกลง เฉกเช่นเดียวกับคนที่หวนคืน สุดท้ายรักกันแค่ไหนก็ต้องจบลง ต่อให้ยังรักก็ไม่เหลือแก้วให้เติมความรักได้อีกแล้ว....

น้ำหมึกจากอารมณ์  ...สวัสดี