จากประสบการณ์

กระทู้นี้เขียนจากประสบการณ์และการเสนอแนวคิดแบบส่วนตัวครับ

     เริ่มจากนิสัยส่วนตัวเป็นคนสนุกสนานร่าเริงเป็นกันเองกับบุคคลทุกประเภท ไม่แสดงอารมณ์หรือความทุกข์ให้ใครเห็น จริงจังกับงานที่รับผิดชอบ มีเหตุผลเป็นกลาง มีทัศนคติที่ดีคนนึงเลยก็ว่าได้ เป็นต้น ผมขอเล่าถึงการดำรงค์ชีวิตประจำวัน   ด้านความรัก 

     ผมได้พบคนที่เหมาะสม ได้แต่งงานกันแต่ยังไม่ได้จดทะเบียนสมรส ตั้งแต่วันแรกเป็นแบบไหนจนถึงปัจจุบันก็เป็นแบบนั้นหรือดีขึ้นการพูดคุยเราไม่ใช้คำหยาบ การแสดงออกให้เกียรติกันเสมอ ผมเป็นคนไม่โรแมนติกวันเกิดหรือวันอะไรๆของใครผมจำไม่ได้หรือจำได้น้อยมากๆ แฟนผมคงคิดอยากจะมีบางวันที่พิเศษ แต่ผมอาจทำให้เค้าน้อยเกินไปดูคู่อื่นเค้ามีของขวัญหรืออะไรพิเศษกันคงเกิดความคิดหลายอย่าง ซึ่งในบางครั้งผมก็ลืมอย่างเช่น      วันเกิด  เป็นต้นแรกๆก็มีบ้าง แต่ช่วงหลังผมมีปัญหาเรื่องงาน การเงินก็ค่อยๆหายไป

ทั้งที่ผมรู้ว่าควรทำอย่างไรแท้ๆ เรื่องการทำการบ้านก็เริ่มห่างและเวลาสั้นลงอาจเป็นด้วยความเคยชิน อายุ และ .... พอเป็นแบบนี้เวลานานขึ้นๆ แฟนผมคงเริ่มชินและชา เรานอนด้วยกันแฟนผมชอบเกาหลีพอทำธุระส่วนตัวเสร็จก็นอนเค้าก็เล่นแต่โทรศัพท์บางครั้งเรียกยังไม่รู้เรื่องเลยจนถึงวันนี้เราแยกกันอยู่ ผมคิดย้อนไปถ้ามีโอกาสผมจะเอาใจใส่ในรายละเอียดให้มากที่สุด

เมื่อก่อนรู้ทั้งรู้ว่าต้องทำยังไงกลับทำเฉยๆไป ผมเลยขอเสนอแนวคิดว่าจงอย่าประมาทในการใช้ชีวิตคู่ การเอาใจใส่ดูแล แม่แต่เรื่องเล็กๆน้อยๆ และอย่างน้อยควรมีวันหรือคำพูดพิเศษๆให้กันบ้าง หรือมีกิจกรรมร่วมกันเช่นไปเที่ยว กินข้าวนอกบ้าน ของขัวญพิเศษ แต่มันสายไปสำหรับตอนนี้ ผมรอเพียงเค้ามอบโอกาส ผมจะไม่ทิ้งโอกาสนั้นแม้แต่วินาทีเดียว