มนตราวายสะ ตอนที่ 4 เราเคยเจอกันมาก่อนหรือเปล่า (3)

+++++++++

“จริงเหรอ” คราวนี้นพรัตน์มองสกุณาด้วยสีหน้าที่ค่อนข้างแปลกใจมากเลยทีเดียว ก่อนเขาจะแกล้งแซวเพื่อเป็นการหยั่งเชิง “สงสัยเพื่อนหมอจะอกหักเสียแล้วมั้ง”

สกุณามองคุณหมอหนุ่มแล้วเปิดยิ้มน้อย ๆ ไม่ตอบรับหรือปฏิเสธ แต่เลือกที่จะใช้ความเงียบเป็นคำตอบ ก่อนจะเลี่ยงไปทำงานของตัวเองต่อ และคุณหมอหนุ่มก็ไม่ได้เซ้าซี้ แต่ก็แอบถอนหายใจ เมื่อรู้สึกได้ว่าลูกค้าคนเมื่อวาน เหมือนจะได้รับคะแนนนำ คนที่เทียวไล้เทียวขื่ออย่างสุบรรณ ไปมากพอสมควร แล้วเดินเข้าห้องทำงานของตัวเองไป

สุบรรณในสายตาของสกุณา ถือเป็นชายหนุ่มรูปหล่อถึงหล่อมากคนหนึ่ง เขามีออร่าดูราวกับเจ้าชายจากเมืองไหนสักแห่ง แต่ถึงจะไม่ใช่ ดีกรีของชายหนุ่มก็ไม่ธรรมดา เขาเป็นถึงนักธุรกิจหนุ่มดาวรุ่งพุ่งแรงในขณะนี้เลยทีเดียว ลักษณะแบบนี้ จะหาผู้หญิงสาวระดับไฮโซ ดารานางแบบ มาควงกี่คนมันก็คงไม่ใช่เรื่องแปลก แต่แปลกที่จู่ ๆ เขากลับมาสนใจผู้หญิงธรรมดา ที่ทำงานในคลินิกรักษาสัตว์อย่างเธอ

ครั้งแรกที่ได้รู้จากปากของคุณหมอ ว่าเพื่อนของเขาสนใจในตัวเธอ พร้อมกับนัดแนะให้ออกไปกินข้าว บอกเลยว่าตกใจมาก และครั้งนั้นก็ตกลงที่จะไป และน่าแปลกมากที่ไม่ได้รู้สึกพิเศษกับชายรูปงามคนนี้เลยแม้แต่น้อย ทั้งที่ตัวเขาพยายามแสดงออกชัดเจนว่าสนใจในตัวเธอ ไม่ว่าจะเป็นการมาชวนไปกินข้าวดูหนังบ่อย ๆ เธอก็แบ่งรับแบ่งสู้ ไปบ้างไม่ไปบ้าง แล้วแต่สะดวก เพราะเอาจริง ๆ คือไม่อยากให้ความหวังกับอีกฝ่ายมากไป แม้ตอนนี้จะยังไม่มีใครเข้ามาในชีวิตก็ตาม

“สวยเลือกได้จริง ๆ” พิกุลพูดขึ้นลอย ๆ ทิ้งท้ายคล้ายกับหมั่นไส้ แล้วเดินผละออกไปทำความสะอาดโซนขายอุปกรณ์และอาหารสัตว์

“นางอิจฉาเธอแน่ ๆ ว่าแต่บังเอิญจริงเหรอ” เมื่อมีโอกาสอยู่กันตามลำพังแก้วตาก็อดไม่ได้ที่จะถาม เพราะเธอก็ข้องใจเหมือนพิกุลนั่นแหละ

“น่าจะใช่มั้ง” ตอบไปทั้งที่ตัวเองก็ไม่ได้มั่นใจอะไร

“ไม่ใช่มาหลงเสน่ห์แม่สาวรักสัตว์อีกคนแล้วนะ” แก้วตาเอ่ยล้อ

“นี่ก็อีกคน บังเอิญน่ะบังเอิญ”

“สมมุตินะสมมุติ ถ้ามันไม่ใช่เรื่องบังเอิญ แต่พ่อสุดหล่อน่าค้นหาคนนั้นมาชอบเธอจริง ๆ จะเลือกใคร ระหว่างหล่อสายเนี้ยบ กับหล่อสายดาร์ค” ถามจบแก้วตาก็จ้องคนตรงหน้าอย่างรอคอยคำตอบตาปริบ ๆ

             “ทำงาน ได้เวลาเปิดคลินิกแล้วจ้ะ” สกุณาพูดตัดบท แล้วเดินผละออกไปดันประตูเหล็กของคลินิกที่เปิดค้างทิ้งไว้ประมาณครึ่งหนึ่งขึ้นให้สุด

แก้วตาทำหน้าผิดหวังเล็กน้อยที่ไม่ได้คำตอบ ถึงอย่างนี้ก็ไม่คิดจะเซ้าซี้ แต่ก่อนจะไปทำหน้าที่ของตัวเองต่อก็ไม่ลืมจะพูดทิ้งท้าย “แต่ถ้าเป็นฉันนะ สายดาร์คน่าสนใจกว่าเยอะ ว่าไหม”

             สกุณาปรายตามองเพื่อนที่เดินหัวเราะคิกคักผละออกไปแล้วส่ายหน้า ไม่เข้าใจ ทำไมทุกคนดูให้ความสนใจผู้ชายคนนี้กันจังนะ

“ท่านไม่ควรไปไหนมาไหนคนเดียวแบบนี้บ่อย ๆ นะครับ” น้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความเป็นห่วงของคนสนิท ทำให้วายสะที่เพิ่งเดินเข้ามาในห้องทำงานปรายตามองอีกฝ่ายเล็กน้อย ทิ้งตัวลงนั่งเก้าอี้พร้อมกับหยิบแฟ้มงานที่วางอยู่บนโต๊ะขึ้นมาเปิด

             “เรื่องส่วนตัวผมไม่อยากให้ใครมายุ่งวุ่นวาย”

             คำตอบนั้นบ่งบอกชัดเจนว่าผู้ชายตรงหน้า ที่ตอนนี้ขึ้นเป็นผู้นำและกุมบังเหียนธุรกิจทุกอย่างของเผ่ากากุลิทั้งหมดแทนคนเป็นพ่อ ที่ได้เสียชีวิตไปเมื่อหลายปีก่อน จากน้ำมือของมนุษย์ผู้เกลียดชังและบ้าคลั่งในความเชื่อที่ว่า อีกาคือสัตว์อัปมงคลและเรียกความตาย ไม่คิดจะฟังคำเตือนของเขาเลย แต่ด้วยหน้าที่ พลิศน์จึงจำเป็นต้องพูดต้องเตือนบ้าง เพราะที่ผ่านมาเขาคิดว่าวายสะให้การช่วยเหลือผู้หญิงคนนี้มากเกินพอแล้ว

++++++++
 
อ่านล่วงหน้าที่เว็บอื่น ๆ
 
ธัญวลัย : https://bit.ly/3UbaXxJ
 
Readawrite : https://bit.ly/3Vcevkz
 
เด็กดี : https://bit.ly/3gBJtUi