หมาจรจัด ก็มีหัวใจ!!🐕🐕

• ตัวแทนหมาจร 🐕 •

หลายๆคนรังเกลียดหมาจร เพราะมันกัด มันดุ มันเห่า มันเหม็น มันไม่รู้ประสา มันเร่ร่อน ... คุณคิดว่าจะมีหมาจรสักตัวบนโลกนี้มั้ย ที่อยากเกิดมาไม่มีบ้าน ไม่มีครอบครัว

หมาจร ก็ไม่ต่างจาก เด็กที่พ่อแม่คลอดแล้วก็เอามาวางทิ้งไว้ที่กองขยะ ไม่มีใครสั่งสอน ไม่มีคนส่งเรียน ไม่มีคนเลี้ยงดู ไม่มีตัวอย่างที่ดี ไม่มีแม้กระทั่งหลังคาคุ้มหัวเวลาฝนตก หรืออาหารที่เจ้าของเทหรือทำให้กิน ไม่มีอะไรเลย ... มีแค่ร่างกายที่เกิดมาแล้ว ตายไม่ได้ถ้าไม่แก่ ไม่ป่วย ไม่ถูกรถชน

ถามว่าทำไมถึงให้ข้าวหมาจร เหนื่อยมาก โคตรรรรรรรรเหนื่อยยยยยยย โคตรรรรรรร้อนนนนนนนน โคตรรรรรรรคัน แสบไปทั้งตัว ... แค่อดทน และท่องไว้ว่าถ้าเราทนได้ = หมาอิ่ม

ให้ข้าวหมาจรแต่ละครั้งทำอะไรบ้าง
1.หุงข้าวสวย 2-4 หม้อ = 2-4 รอบ เพราะแต่ละหม้อหุงได้แค่ 10 ถ้วย
2.ซอยผัก กี่ชนิดแล้วแต่วัตถุดิบวันนั้นที่มี
3.ต้มไก่ หรือ ผัดเนื้อ
4.เอาทุกอย่างมาคลุกรวมกัน + อาหารเม็ด ซึ่งแขนจะหลุด
5.แบกกะละมังนั้น ที่หนัก 10-20 กิโล ขึ้นหลังรถ
6.พักไม่ได้นะ เดี๋ยวมืด ข้าวเสร็จ ก็ออกรถเลย หมารอกินข้าวอยู่
7.ขับรถตระเวนไม่ใช่ในหมู่บ้านนะ แต่เขตนั้น ย่านนั้น ระแวกนั้น เข้าซอยนั้นออกซอยนี้ ขับๆเบรกๆ เจอหมาปั๊บต้องจอด ขึ้นๆลงๆรถ 30-50 เที่ยว จนกว่าข้าวจะหมด ใช้เวลาในการให้ประมาณ 6 ชั่วโมง
8.เพื่อการไม่สร้างภาระให้สถานที่นั้นๆ เกือบทุกตัว (ยกเว้นหมาที่ดุมากๆจริงๆ) เราจะใช้เวลาในการนั่งคุย นั่งลูบหัว จับมือ ให้ความอบอุ่น อยู่เป็นเพื่อนจนกว่ามันจะกินหมด และโบกมือบ๊ายบาย ** เพราะสำหรับเรา หมาจรก็มีหัวใจ

คร่าวๆสำหรับขั้นตอน ... ซึ่งในแต่ละครั้ง สิ่งที่ได้ตอบแทนมานอกจากความอิ่มใจ คือ กล้ามเนื้ออักเสบ ปวดใต้เท้าไปเป็นอาทิตย์ในการลุกๆนั่งๆยองๆก้มๆเงยๆ และยกของหนัก และคำด่าของคนบางส่วนน้อยๆ แต่ถามว่าบั่นทอนมั้ย ... ไม่ ... เราจะไม่มีวันทิ้งข้าว ทิ้งของที่ซื้อมาเตรียมไว้ แล้วล้มเลิกความตั้งใจ เพียงเพราะคำพูดของใครบางคน

ทำไมไม่ให้อาหารเม็ด ง่ายๆ ไวๆ เทๆจบ เพราะใครๆก็ให้ได้ไง แต่ข้าว ไม่ใช่ใครๆก็พร้อมที่จะทำให้ มันลำบากมาก คนที่เคยมีประสบการณ์น่าจะเข้าใจดี ❤

และแค่การเกิดมาเป็นมัน ก็น่าสงสาร น่าสมเพช มากพอแล้ว ถ้าเรามีโอกาสช่วยมันได้บ้าง เราอยากให้มันได้กินของดีๆ ถ้าอาหารมื้อนั้นของเรา มันจะต่อชีวิต ต่อสุขภาพร่างกายที่ดีให้มันได้ ถ้ามันเกิดมาเคยแต่กินเศษอาหารที่หาเจอมาจากกองขยะ เราก็อยากมีโอกาสทำอาหารมื้ออร่อยที่สุดให้มัน

พวกเราเป็นคน ยังพอมีเงิน มีบ้าน มีครอบครัว มีปากที่พูดได้ บ่นได้ ขอได้ แต่หมาจร ไม่มีอะไรเลย แม้แต่เจ้าของที่คอยปกป้องมัน ....อย่ารังเกียจหรือหาท่งกำจัดมันเลยค่ะ หาทางช่วยมันให้มีชีวิตที่ดีขึ้นดีกว่านะ มันเลือกเกิดไม่ได้ แต่เราเลือกความเป็นอยู่ให้มันได้นะ มันควรจะได้มีชีวิตที่ดีกว่านี้ ถ้าคุณมีโอกาสให้ชีวิตใครสักชีวิต คุณจะไม่อยากทำจริงๆหรอ สำหรับคนที่บอกว่าอย่าไปให้ข้าวมันเลย อย่าไปสนับสนุนการมีอยู่ของมัน! คุณเคยเร่ร่อนมั้ย ลองดูสักวันนะ แล้วคุณจะนับถือหมาจรเลย ที่ชีวิตมันต้องเร่ร่อนทั้งชีวิต แถมถูกไล่ตี ไล่จับ ไล่ฆ่า ไล่ทำร้าย ไม่มีอะไรดีเลย

คุณเชื่อมั้ย ไม่ว่าคุณจะรังเกียจ หรือ เอ็นดูมัน แค่คุณเดินเอาอาหารไปให้แล้วเรียกมัน มันก็พร้อมจะเดินมาหาคุณด้วยความยินดี สำหรับมัน คุณคือผู้มีพระคุณ .. หมาไม่เคยเกลียดคน ❤

และบางครั้งถ้าคุณบังเอิญเจอหมาจรที่ดุ เห่า ขู่ ไม่มีมารยาท อยากให้คุณเวทนามันหน่อยค่ะ ว่ามันไม่มีใครสั่งสอน ที่ซุกหัวนอนยังไม่มีเลย มันเอาตัวรอดได้ในแต่ละวันก็เก่งมากแล้ว ลองให้คนอย่างพวกเรา เดินออกจากบ้านตัวเปล่า แล้วใช้ชีวิตให้ได้ เราจะกลัวมั้ย คืนนี้จะนอนตรงไหน จะมีอะไรกินมั้ย มันเหนื่อยมากนะคะชีวิตเร่ร่อนที่ไม่มีจุดหมาย 💔

เราไม่ได้รวย ไม่ได้อยู่สบายไปกว่าใคร ไม่ได้มีเหลือใช้ และไม่ได้ต้องการเป็นที่ยอมรับชื่นชมอะไร ทุกรูปที่เราลง เราอยากให้ทุกคนเห็นภาพของน้องๆมากกว่าหน้าเรา อยากให้น้องๆมีครอบครัว มีเจ้าของที่ดี ครั้งนี้ที่เราตัดสินใจโพสรูปลงโซเชียล เพราะเรากลัวว่าการทำทุกอย่างคนเดียวเหมือนที่ผ่านมา มันจะทำได้ไม่นาน จะช่วยได้ไม่เยอะ เลยต้องการแรงสนับสนุนจากคนอื่นๆเพิ่ม ส่วนเรา ... แค่อยากให้ทุกคนที่เห็น จำเราไปแค่ ผู้หญิงคนนี้คนที่ให้ข้าวหมา .... ก็พอ ไม่ต้องรู้จักเรามากไปกว่านี้ก็ได้

ขอบคุณผู้สนับสนุนทุกคนที่คอยซัพพอร์ท และวันนี้เราได้พูดแทนหมาจรแล้ว อย่าด่าพวกมันเลยนะคะ ถ้าพวกมันเลือกเกิดได้ มันก็คงไม่อยากเป็นตัวมันเองในตอนนี้เหมือนกัน #อย่าปล่อยให้มันเป็นแค่ลมหายใจที่ถูกลืมทิ้งไว้ข้างถนนเลย

เป็นกำลังใจให้กันนะคะ ❤