นิยาย ขจีทิพย์ บทที่๑ [2/2] __พริวา

"ขจี ขจีขจีขจี!!!"

"พี่ลูกพร้าวแล้วน้าขวัญล่ะคะ"

"คือคุณน้าขวัญเขา"น้ำเสียงของพริวาเริ่มสั่นคลอน ขจีทิพย์มองตาพี่สาวด้วยความรู้สึกเดียวกัน 

"จริงใช่ไหมคะ"

พริวาเพียงพยักหน้าให้

"ขจีอยากไปลาครั้งสุดท้ายค่ะ" ดวงตาเริ่มมีน้ำใสใสไหลออกมา

"พี่ว่าขจีพักก่อนเถอะ เดี่ยวพี่จะพาไปหาเอง:

"ค่ะ" ขจีทิพย์ ค่อยๆล้มตัวลงบนเตียงอย่างช้าช้า พริวายิ้มให้กับน้องสาวพร้อมกับเดินออกจากห้องไป 

หลายวันต่อมา / วัดที่หนึ่ง / วันเผา

ขจีทิพย์ยืนอยู่ที่หน้าเมรุและมือถือรูปน้าสาว คนที่ดูแลเธอ ตั้งแต่ตีน เท่า ฝาหอย  ดูแลเหมือนพ่อแม่ ตั้งแต่พ่อแม่เสีย ตนยังไม่ได้ตอบแทนบุญคุณเลย พริวาเองก็รู้สึก ไม่ต่างจากน้องสาว ทว่าบุคคล หนึ่ง คิดต่างจากสองสาว มองด้วยไร้ความรู้สึก สำรับเธอ 

วรรณญา เป็นน้าที่ดีก็จริง แต่เป็นที่น้องสาว..... แต่ณีราพรรณยังไม่ลืมสิ่งที่วรรณญาทำไว้ และเดินเข้าไปหาหลานทั้งสอง 

จบ