พ่อแม่คือต้นแบบของลูก สู่สังคม

เด็กในวันนี้คือผู้ใหญ่ในวันหน้า 

ปัจจุบันนี้ ซึ่งเป็นสังคมที่ ทุกอย่างต้องแข่งกับเวลา เพราะว่า ทุกครอบครัว ต้องมีเงินเป็นปัจจัยสำคัญการได้มาซึ่งเงินก็ต้องทำงาน นั่นเอง

ซึ่งการทำงานแต่ละครอบครัวก็ไม่เหมือนกัน บางคนมีสวนก็ทำสวนกรีดยาง หรือคนที่ไม่มีทุน ในด้านนี้ ก็จะออกหางานทำ ตามโรงงานบริษัท ในเมือง

ซึ่งพ่อแม่บางคนที่ต้องทำงานไกลบ้าน พอมีลูกก็จะส่งให้พ่อแม่ต่างจังหวัดเลี้ยงแล้วเวลากลับไปเยี่ยมลูกก็จะโทรตามใจลูก เพราะกลัวลูกจะไม่รักนั้นเอง

ปัจจัยเหล่านี้จึงทำให้การเลี้ยงดูลูกนั้นยิ่งห่างเหิน และไม่ได้ตั้งใจอบรมสั่งสอนลูกให้เป็นผลผลิตที่ดีจึงผลักภาระทั้งหมดไปที่โรงเรียนให้อบรมสั่งสอนลูกนั่นเอง

การอบรมสั่งสอนเด็กในโรงเรียนนั้น ในสังคมปัจจุบันเป็นเรื่องที่ยากกว่าเมื่อก่อน เพราะคุณครูไม่สามารถ พี่จะลงโทษ นักเรียนได้เวลาทำผิด จนทำให้นักเรียน ไม่ได้เกรงกลัว คุณครูเท่าไหร่นัก จึงทำให้ยาก ที่จะอบรมสั่งสอน เด็กที่เกเร

ดังนั้นด้วยเหตุผลที่กล่าวมาทั้งหมด คนที่จะอบรมสั่งสอนลูกได้ดีที่สุด ก็คือพ่อแม่

โดยการ ตักเตือนลูกเวลาทำผิด

ปลูกฝังแนะนำสิ่งที่ควรทำให้ลูก ไม่ใช่ ทำให้ลูกทุกอย่างจนลูกเคยชิน

อย่าเอา เหตุผลว่า ลูกยังเล็กมันไม่รู้เรื่องหรอกปล่อยมันไปเถอะ สิ่งนี้แหละที่ทำให้ลูก ปลูกฝังจิตสำนึกว่าสิ่งนี้ควรทำสิ่งนั้นไม่ควรทำ

อย่าให้เด็กเคยชินกับความผิด จนเป็นนิสัย แล้วก็เกิดเป็นสันดานในอนาคต

แต่จงให้เด็กเคยชินกับการทำความดี มีความรับผิดชอบต่อสังคมและตนเองดีที่สุด

ดังสุภาษิตที่ว่า

ไม้อ่อนดัดง่ายไม้แก่ดัดยากนั่นเอง

ขอบคุณข้อมูลภาพ