คิดถึงสงกรานต์ เมื่อ 2 ปีก่อน

คิดถึงสงกรานต์ เมื่อ 2 ปีก่อน

          สวัสดีวันสงกรานต์ '64 ปีที่ 2 ของประเทศ ที่ไม่ได้สาดน้ำกัน ยังคงจำบรรยากาศ การเล่นน้ำสงกรานต์ ครั้งสุดท้ายกันได้หรือเปล่าครับ ว่าเล่นกันที่ใหน เล่นกับใคร บรรยากาศเป็นยังงัยบ้าง

         ส่วนตัวผม หลายที่ปีที่ผ่านมา พอถึงวันที่ 13 เมษาของทุกปี ก็จะเดินทางจาก กทม.มุ่งหน้าสู่ระยองตลอด   ยอมรับว่าการเล่นสงกรานต์ที่ระยองมีเสน่ห์ ที่คนส่วนใหญ่ เล่นกันมีระเบียบ สนุกสนาน ทุกปีเราจะนั่งท้ายรถเอาถังน้ำเล็กๆใส่ไว้ท้ายรถกระบะ แล้วสมาชิกนั่งกันรอบถัง ออกรถวิ่งจากในเมืองมุ่งตรงสู่ แยกตะพง ตรงนี้อาจจะต้องใจเย็นๆ เพราะช่วงเวลานั้นรถจะเยอะมาก ก็ต้องรอ จนท.จัดลำดับรถ วิ่งเข้าสู่หาดแม่รำพึงกันที่ละคัน กิจกรรมสนุกก็เริ่มขึ้นตั้งแต่เลี้ยวขวาจากแยกตะพงเข้าเส้นทางไปชายหาด เราจะมองเห็นแม่ค้า ขายอุปกรณ์สาดน้ำ อุปกรณ์เล่นทราย ตลอดสองฝั่งถนน เมื่อขับผ่านไปจะถึงโค้งซ้าย เราจะเริ่มเห็นชายหาด และเห็นคนยืนรอสาดน้ำกันอยู่สองข้างทาง เราเองที่อยู่บนรถ ก็เตรียมอุปกรณ์พร้อมน้ำ เพื่อจะสาดลงไปหาคนข้างล่างเช่นกัน พอรถขยับเข้าใกล้รัศมีทีเราคิดว่าแรงการสาดน้ำเราไปถึง สงคราม การสาดน้ำก็จะเริ่มขึ้น เสียงน้ำสาดกันไป-มา เสียงร้องกรี๊ด ของคนที่เล่นน้ำดังสนั่น เสียงความสนุกสนานประสานกับเสียงของเพลงที่เหล่านักแต่งเครื่องเสียงรถยนต์เปิดแข่งกัน ดังสนั่นตลอดเส้นทางเลียบชายหาดของแม่รำพึง รถค่อยๆผ่านผู้คนที่ยืนสาดน้ำขึ้นมาหาเรา-เราก็สาดลงไป เมื่อน้ำในถังเริ่มจะหมด น้ำใจจากคนข้างล่างก็จะฉีดน้ำขึ้นมาใส่ถังให้ กิจกรรมก็จะวนไปแบบนี้จนสุด หาดแม่รำพึง ก่อนสุดหาด รถหลายคันหาที่จอดเพื่อนำพาสมาชิกในรถลงเล่นน้ำทะเลกันต่อ สร้างความสนุกสนานกันอีกยกเลยที่เดียว ...

       และแล้วปีของ #กฎหมายห้ามนั่งท้ายกระบะสาดน้ำก็มา แต่เราก็ไม่ละความพยายามที่จะเล่นน้ำ ณ ระยอง ย้อนกลับไป เมื่อ 2 ปีก่อน กิจกรรมสงกรานต์ของผม ก็หนีไม่พ้น ระยอง ปีนั้นเรางดขึ้นท้ายรถกระบะเพราะกฎหมายห้ามและอีกอย่างคือ เจ้าของรถเอารถไปใส่เครื่องเสียงเรียบร้อยแล้ว เลยไม่มีที่ให้นั่งละ ฮ่าฮ่าฮา เราตื่นเช้าจากที่พักนั่งมอไซด์ไปบริเวณถนนที่ ทางจังหวัดจัดให้เป็นที่เล่นน้ำ คือ ถนนราษฎร์บำรุง หรือถนนที่คนในพื้นที่เรียกว่า ถนนสายล่างระยอง เรามีคนในพื้นที่เตรียมสถานที่ให้เรียบร้อย มีถังน้ำพร้อมสายยางเติมน้ำได้ตลอดเวลา บรรยากาศสนุกสนานเริ่มตั้งแต่เช้า สาดน้ำปะแป้ง สลับกันไป ตัวขาวๆที่โดนแป้งสลับกับผิวที่ดำอยู่แล้วเจอแดดเข้าไปอีกไม่ต้องพูดถึง แต่ความสนุกไม่ทำให้เรา กลัวแป้ง กลัวแดด กันเลยทีเดียว กิจกรรมที่สนุกสนานผ่านไปอย่างรวดเร็ว .....

          จนวันหนึ่ง เมื่อโลกได้รับเชื้อไวรัสสายพันธ์ุใหม่ กิจกรรมที่เคยสนุกก็หายไป...ตอนนี้ได้แค่รอ รอวันที่ กิจกรรมกลับมาเหมือนเดิม วันนี้ สงกรานต์'64 ได้แต่นั่งมองไปทางหน้าต่างของบ้านใน กทม.เห็นฟ้าที่มืดพร้อมเสียงฟ้าร้องเป็นช่วงๆ ทำให้อดคิดถึงกิจกรรมที่ผ่านมาไม่ได้เลย...

 คิดถึงสงกรานต์ ณ ระยอง ขอบคุณที่อ่านเรื่องราวความทรงจำของผมจนจบ 

__///ใครมีความทรงจำดีๆหรือกิจกรรมฮ่าๆมาคอเม้นท์ เล่าให้ฟังกันได้นะครับ\\\__