อันดีฟร็อยเดอ

เป็นศังสกานท์ที่ได้รับการประพันธ์ขึ้นในฤดูร้อนของ ค.ศ. 1785 โดยฟรีดริช ชิลเลอร์ ศังสกานท์บทนี้เป็นที่รู้จักจากการที่ลูทวิช ฟัน เบทโฮเฟิน ได้เรียบเรียงไปบรรจุอยู่ในบทเพลง "ซิมโฟนีหมายเลข 9"

ความพิเศษของ ซิมโฟนีหมายเลข 9 ในช่วงก่อกำเนิดขึ้นมีหลายประการ ทั้งสถานะการเป็นผลงานการประพันธ์ซิมโฟนีชิ้นสุดท้ายของเบโธเฟน การสร้างความตรึงตราใจในศักยภาพความเป็นมนุษย์อันลึกซึ้งเพราะขณะออกแสดงครั้งแรกที่กรุงเวียนนาในปี 1824  เบโธเฟนได้สูญเสียโสตประสาททางการได้ยินไปแล้ว และอีกหนึ่งความพิเศษคือในกระบวนที่ 4 ซึ่งเป็นกระบวนสุดท้ายของซิมโฟนี เบโธเฟนได้นำ  An die Freude มาให้นักร้องขับร้องโดยให้เสียงร้องมีความสำคัญเท่าเครื่องดนตรีในวง

ซิมโฟนีบทนี้ เบโธเฟ่นใช้บรรยายความรู้สึกของการต่อสู้กันระหว่างโชคชะตา เคราะห์กรรมของมนุษย์กับจิตวิญญาณของมนุษย์ แนวทำนองของบทเพลงนี้มีลักษณะเร้าใจ ทำให้เกิดความฮึกเหิมเพื่อต่อสู้  ไม่ยอมแพ้กับเคราะห์กรรมที่เกิดขึ้น  สุดท้ายของบทเพลงจบลงด้วยความสง่างาม เสียงดนตรีได้แสดงถึงชัยชนะของมนุษย์ที่สามารถเอาชนะต่อโชคชะตาเคราะห์กรรมที่เข้ามาเยือนได้

หลังออกแสดงครั้งแรก เพลงนี้ยิ่งทวีความหมายต่อทั้งโลกจนกล่าวแทบไม่หวาดไม่ไหว

Freude, schöner Götterfunken,
ความยินดีปรีดา เป็นเหมือนดั่งพสุธาฟ้าฟาดจากเทพเจ้า
Tochter aus Elisium,
คือ ธิดาแห่งดินแดนแห่งความสุข
Wir betreten feuertrunken,
เราก้าวย่างอย่างเริงรื่น
Himmlische, dein Heiligthum.
สู่แดนสวรรค์ อันศักดิ์สิทธิ์ของท่าน
Deine Zauber binden wieder,
เวทมนตร์ของท่านเชื่อมเราเข้าด้วยกัน
Was die Mode streng geteilt,
แม้ว่าเราจะต่างกันแค่ไหน
Alle Menschen werden Brüder,
มนุษย์ทุกเหล่าจะเป็นพี่น้องกัน
Wo dein sanfter Flügel weilt.
ทุกที่ที่ปีกอันนุ่มนวลของท่านได้ไปถึง