นี่คือเครื่องบินที่ยิงโดนยากที่สุด

วิกิพีเดีย

ในโลกของการบินคำแนะนำที่เป็นสากลเพียงเล็กน้อยคือ "อย่าถูกยิง" บางครั้งพูดง่ายกว่าทำ เครื่องบินในรายการนี้เป็นเครื่องบินที่ยากที่สุดในการนำลง เป็นตัวแทนของเทคโนโลยีสมัยใหม่ที่ล้ำสมัยเช่นเดียวกับเครื่องบินจากประวัติศาสตร์

มีสาเหตุหลายประการที่ทำให้เครื่องบินอาจทำรายการนี้ บางตัวเร็วเป็นพิเศษบางตัวมีความคล่องแคล่วสูงและบางตัวก็แข็งเหมือนตะปู หลายคนเป็นทั้งสามคน

A-10 หมู

วิกิพีเดีย

Fairchild Republic A-10 Thunderbolt II มีชื่อเล่นว่า A-10 Warthog เป็นเครื่องบินเจ็ทปีกตรงที่นั่งเดียวซึ่งพัฒนาขึ้นสำหรับกองทัพอากาศสหรัฐฯโดย Fairchild-Republic ได้รับการออกแบบมาสำหรับการสนับสนุนทางอากาศอย่างใกล้ชิดของทหารภาคพื้นดิน มันถูกสร้างขึ้นเพื่อให้มีเนื้อวัว นักบินได้รับการปกป้องด้วยไททาเนียมและระบบของมันซ้ำซ้อนซึ่งหมายความว่ายังบินได้แม้ว่าส่วนประกอบสำคัญจะถูกทำลาย

F-35

วิกิพีเดีย

Lockheed Martin F-35 Lightning II เป็นเครื่องบินล่องหนสมัยใหม่ที่มีหน้าตัดเรดาร์ขนาดเล็กอย่างไม่น่าเชื่อ สำหรับการเปรียบเทียบ F-15 มีหน้าตัดประมาณ 25 ตารางเมตร Lightning II มีหน้าตัดประมาณ. 005 ตารางเมตรซึ่งมีขนาดประมาณครึ่งหนึ่งของนกที่เพรียกร้อง ได้รับการออกแบบมาเพื่อวัตถุประสงค์ในการโจมตีภาคพื้นดินและความเหนือกว่าทางอากาศ นาวิกโยธินสหรัฐประกาศว่าพวกเขาพร้อมสำหรับการประจำการในเดือนกรกฎาคมปี 2015 พวกเขาเป็นเครื่องบินรุ่นที่ห้าที่ล้ำสมัยซึ่งการพัฒนาได้รับภาระหนักจากการใช้งบประมาณมากเกินไปและปัญหาทางเทคนิค เป็นโครงการอาวุธทางทหารที่แพงที่สุดในประวัติศาสตร์ซึ่งได้รับการวิพากษ์วิจารณ์อย่างมากจากหลายไตรมาส

Illyushin Il-2

วิกิพีเดีย

Ilyushin Il-2 เป็นเครื่องบินโจมตีภาคพื้นดินที่สหภาพโซเวียตใช้ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง กว่า 36,000 แห่งถูกสร้างขึ้นในช่วงสงคราม พวกเขามีความสำคัญอย่างยิ่งยวดต่อความพยายามในการทำสงครามของสหภาพโซเวียตจนสตาลินเรียกพวกเขาว่า "มีความสำคัญต่อกองทัพแดงเหมือนอากาศและขนมปัง" เป็นการออกแบบที่ค่อนข้างเรียบง่ายทำให้สามารถผลิตได้จำนวนมาก เครื่องบินลำนี้ได้รับฉายาว่า "Flying Tank" สำหรับความสามารถในการรับความเสียหายที่สำคัญและยังคงลงจอดอย่างปลอดภัย มันมีระบบชุบเกราะที่เป็นนวัตกรรมใหม่ที่ทำให้เครื่องบินมีความแข็งแกร่งอย่างผิดปกติ พวกเขาเป็นหนึ่งในเครื่องบินที่ผลิตมากที่สุดในประวัติศาสตร์

Lockheed F-117 Nighthawk

วิกิพีเดีย

Lockheed F-117 Nighthawk เป็นเครื่องบินโจมตีล่องหนที่ได้รับการพัฒนาเป็นโครงการลับโดย Lockheed สำหรับกองทัพอากาศสหรัฐฯ นับเป็นเครื่องบินล่องหนลำแรกและขึ้นบินครั้งแรกในปี 2524 ประชาชนไม่ทราบเรื่องนี้จนถึงปี 2531 ลำหนึ่งถูกยิงด้วยขีปนาวุธผิวน้ำสู่อากาศในปี 2542 แต่เป็นเครื่องบินกลางคืนลำเดียวที่เคยยิงตก ในประวัติศาสตร์ทั้งหมดด้วยความสามารถในการลักลอบขั้นสูง ในที่สุด Nighthawk ก็ปลดระวางในปี 2551 แทนที่ด้วย F-22 Raptor

ออร์แลน 904

LiveInternet

โซเวียตออร์แลนด์ 904 เป็นหนึ่งในเครื่องบินที่ยากที่สุดในการยิงเครื่องบินที่เคยออกแบบมาด้วยความสามารถในการบินในระดับความสูงที่ต่ำเป็นพิเศษ - บางครั้งก็ต่ำถึงห้าฟุตจากพื้นดิน ซึ่งจะวางไว้ใต้หน้าต่างตรวจจับของระบบเรดาร์ส่วนใหญ่ นอกจากนี้ยังอยู่ใต้พื้นติดตามขีปนาวุธ

F-15 Eagle

วิกิพีเดีย

แมคดอนเนลล์ดักลาสเอฟ -15 อีเกิลเป็นเครื่องบินขับไล่ทางยุทธวิธีเครื่องยนต์คู่ที่ออกแบบมาเพื่ออำนาจสูงสุดทางอากาศ เริ่มบินครั้งแรกในปี 2515 และเข้าประจำการในปี 2519 มีชัยชนะในการต่อสู้ทางอากาศมากกว่าร้อยครั้งและไม่สูญเสียศูนย์ มีการใช้งานอย่างมากโดยกองทัพอากาศอิสราเอล

F-15 Eagle (ต่อ)

ไม่มีข้อพิสูจน์ใดที่จะแสดงถึงความคุ้มค่าของ F-15 ในการรวมไว้ในรายการนี้ได้มากกว่าเหตุการณ์ในปี 1983 ซึ่ง F-15 Eagle ของอิสราเอลชนกลางอากาศด้วย A-4 Skyhawk ระหว่างการฝึกซ้อม Skyhawk ระเบิด (นักบินขับออกมาอย่างปลอดภัย) และ F-15 ลงจอดอย่างปลอดภัยแม้จะขาดปีกทั้งหมด

XB-70 วาลคิรี

วิกิพีเดีย

XB-70 Valkyrie เป็นเครื่องบินหกเครื่องยนต์ที่บินได้ด้วยเครื่องจักรที่ 3 แม้ว่าจะมีน้ำหนักมากก็ตาม ได้รับการออกแบบมาเพื่อหลบหลีกผู้สกัดกั้นของสหภาพโซเวียตและเพื่อให้สามารถหลบหนีจากพื้นที่ระเบิดของอาวุธนิวเคลียร์ที่อาจหล่นลงมาได้ มีเพียงสองหลังเท่านั้นที่สร้างขึ้นและไม่มีใครถูกยิง

B-2 วิญญาณ

วิกิพีเดีย

Northrop B-2 Spirit มีชื่อเล่นว่า Stealth Bomber เป็นเครื่องบินล่องหนที่ออกแบบมาสำหรับสหรัฐอเมริกาโดย Northrop มีการออกแบบปีกบินและสามารถบรรทุกอาวุธปรมาณูได้ มีความสามารถในการสังเกตต่ำมากและสามารถบินในที่สูงได้ทำให้ยากต่อการกำหนดเป้าหมายและโจมตี

Lockheed SR-71 Blackbird

วิกิพีเดีย

Blackbird เป็นเครื่องบินลาดตระเวนระยะไกลที่ได้รับการพัฒนาโดย Lockheed อย่างลับๆในช่วงอายุหกสิบเศษ มันบินด้วยความสูงและความเร็วสูง มันเร็วพอที่จะเอาชนะขีปนาวุธส่วนใหญ่ได้ ขั้นตอนการปฏิบัติการมาตรฐานหากขีปนาวุธผิวน้ำสู่อากาศถูกปล่อยออกมาเป็นเพียงการพุ่งชนก๊าซ กองทัพอากาศสหรัฐหยุดใช้ Blackbirds ในปี 1998

แอร์ฟอร์ซวัน

วิกิพีเดีย

แอร์ฟอร์ซวันเป็นเครื่องบินที่บรรทุกประธานาธิบดี เครื่องบินหลายลำถูกกำหนดให้เป็นแอร์ฟอร์ซวัน การทำซ้ำในปัจจุบันมีการติดตั้งมาตรการติดขัดทางอิเล็กทรอนิกส์ที่รบกวนเรดาร์และพลุเพื่อหลอกล่อขีปนาวุธแสวงหาความร้อน นอกจากนี้ยังเข้าร่วมโดยกลุ่มสนับสนุนเครื่องบินรบเจ็ททุกที่ที่บิน

F-22

วิกิพีเดีย

Raptor เป็นหนึ่งในเครื่องบินรบทางอากาศที่ทันสมัยและโดดเด่นที่สุดในโลก มันมีรูปแบบการล่องหนรวดเร็วอย่างไม่น่าเชื่อมีความคล่องแคล่วอย่างมากและยังเพิ่มระดับ "ความสามารถในการอยู่รอด" ของเครื่องบินลำอื่นผ่านความสามารถในการรวบรวมและแบ่งปันข้อมูลทางยุทธวิธีที่สำคัญในทันที

สุโค่ยสุ -25

วิกิพีเดีย

เรียกอีกอย่างว่า "Frogfoot" Sukhoi Su-25 Grach ได้รับการออกแบบให้เป็นคำตอบของโซเวียตสำหรับเครื่องบินเจ็ท Warthog ของอเมริกา ในช่วงเวลาหนึ่งมันยากมากที่จะทำลายเนื่องจากครึ่งล่างของห้องนักบินถูกห่อหุ้มด้วยเกราะไทเทเนียมเชื่อม อย่างไรก็ตามเครื่องยนต์คู่ของมันได้รับการออกแบบให้อยู่ใกล้กันอย่างอันตรายทำให้มีความอ่อนไหวต่อขีปนาวุธ Stinger ที่สหรัฐฯติดตั้ง Mujahadeen ในช่วงสงครามพร็อกซีในอัฟกานิสถาน

Junkers Cl.I

วิกิพีเดีย

Junkers Cl.I เป็นเครื่องบินที่ยากที่สุดลำหนึ่งที่เคยพัฒนามา ถูกสร้างขึ้นในเยอรมนีในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง มีกรอบโลหะที่หุ้มด้วยแผ่น duralumin Cl. ฉันแข็งแกร่งมากจนหลังสงครามกองกำลังพันธมิตรพบว่าบางส่วนถูกทิ้งให้ผุพังปกคลุมไปด้วยหิมะเป็นเวลาหลายเดือน พวกเขายังคงบิน

สาธารณรัฐ P-47 สายฟ้า

วิกิพีเดีย

Thunderbolt เป็นเครื่องบินขับไล่ที่สหรัฐอเมริกาใช้ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง มีชื่อเล่นว่า "Jug" ย่อมาจาก "Juggernaut" เนื่องจากมีน้ำหนักและความทนทานสูง มีการผลิตสายฟ้าประมาณ 15,600 สายฟ้าในช่วงสงครามด้วยเหตุผลที่ดี แม้จะมีน้ำหนักและขนาด แต่ก็รวดเร็วมากและบรรจุอาวุธร้ายแรง

B17 ป้อมบิน

วิกิพีเดีย

B-17 Flying Fortress เป็นเครื่องบินทิ้งระเบิดสี่เครื่องยนต์หนักที่กองทัพอากาศสหรัฐฯใช้ มันเป็นเครื่องบินทิ้งระเบิดที่ผลิตมากที่สุดเป็นอันดับสามในประวัติศาสตร์แซงหน้า B-24 และ Ju 88 มันเร็วและบินได้สูงและมีชื่อเสียงในด้านความทนทาน พวกเขาสามารถทนต่อความเสียหายอย่างมีนัยสำคัญและยังคงลงจอดอย่างปลอดภัย

P51 มัสแตง

วิกิพีเดีย

เครื่องบินรบนี้ถูกใช้ทั้งในสงครามโลกครั้งที่สองและสงครามเกาหลี เป็นเครื่องมือในการรักษาความเหนือกว่าทางอากาศให้กับกองกำลังพันธมิตรในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง โดยรวมแล้ว Mustang ได้ทำลายเครื่องบินข้าศึกประมาณ 4,950 ลำด้วยความคล่องแคล่วและความเร็วที่น่ากลัว อนุพันธ์ยังคงเป็นเครื่องบินรบที่องค์การสหประชาชาติเลือกจนกระทั่งการถือกำเนิดของเครื่องบินรบไอพ่น

ดักลาส A-1 Skyraider

วิกิพีเดีย

Skyraider เป็นเครื่องบินโจมตีที่นั่งเดียวที่ใช้ระหว่างอายุสี่สิบถึงแปดสิบปี เครื่องบินรบมีอายุยืนยาวผิดปกติและได้รับการออกแบบตามอัตภาพเหมือนกับเครื่องบินในยุค WWI มันถูกสร้างขึ้นเพื่อบินในระดับต่ำและติดตั้งชุดเกราะที่มีน้ำหนักมากถึง 200 ปอนด์สำหรับการยิงของศัตรูในสภาพอากาศ เป็นเครื่องบินที่สำคัญที่สุดลำหนึ่งที่ใช้ในช่วงสงครามเกาหลี

Mikoyan-Gurevich MiG-21

วิกิพีเดีย

MiG-21 เป็นเครื่องบินรบความเร็วเหนือเสียงและยานสกัดกั้นที่ออกแบบโดยสหภาพโซเวียตมีชื่อเล่นว่า "บาลาไลก้า" ตามหลังเครื่องดนตรี มีการบินไปประมาณหกสิบประเทศ มันเร็วอย่างเห็นได้ชัดและสำหรับวันนี้คล่องแคล่วเป็นพิเศษทำให้ยากมากที่จะยิงจากพื้นดินหรือในอากาศ

สุโค่ยสุ -27

วิกิพีเดีย

Sukhoi Su-27 เป็นเครื่องบินขับไล่ที่คล่องแคล่วอย่างมากซึ่งออกแบบมาเพื่อแข่งขันกับเครื่องบินรบอเมริกันรุ่นที่สี่เช่น F-14 Tomcat และ F-15 Eagle มันเข้าประจำการในกองทัพอากาศโซเวียตครั้งแรกในปี 2528 พวกเขาได้เห็นการต่อสู้ที่ค่อนข้าง จำกัด แต่ได้พิสูจน์ตัวเองว่าเป็นเครื่องบินที่เหนือกว่า

F-16 Fighting Falcon

วิกิพีเดีย

F-16 Fighting Falcon เป็นเครื่องบินขับไล่หลายใบพัดของอเมริกาทุกสภาพอากาศ เป็นหนึ่งในเครื่องบินขับไล่ที่พบมากที่สุดในโลก F-16 มักเรียกกันว่า "Viper" ทั้งคู่เนื่องจากมีลักษณะคล้ายงูและอ้างอิงถึงนักล่าอาณานิคม Viper ในรายการ Battlestar Galactica พวกเขาติดตั้งชุดของมาตรการตอบโต้เช่นเครื่องรับสัญญาณเตือนเรดาร์และเครื่องส่งสัญญาณรบกวนเรดาร์

มิโคยัน MiG-31

วิกิพีเดีย

MiG-31 ชื่อรายงานของ NATO "Foxhound" เป็นเครื่องบินสกัดกั้นความเร็วเหนือเสียงที่ได้รับการพัฒนาสำหรับสหภาพโซเวียตโดยสำนักออกแบบ Mikoyan มันเป็นหนึ่งในเครื่องบินรบที่เร็วที่สุดเท่าที่เคยมีมา นอกจากนี้ยังมีขนาดใหญ่และทนทานกว่ารุ่นก่อน ๆ MiG-31s ​​ยังคงใช้งานโดยกองกำลังทางอากาศของรัสเซียและคาซัคสถานและคาดว่าจะยังคงใช้งานได้จนถึง 203o

สุโค่ยสุ -57

วิกิพีเดีย

Sukhoi Su-57 เป็นเครื่องบินขับไล่ไอพ่นที่นั่งเดี่ยวที่ผลิตโดยโครงการ PAK FA ของกองทัพอากาศรัสเซีย นับเป็นเครื่องบินเจ็ททางทหารลำแรกของรัสเซียที่ใช้เทคโนโลยีล่องหน มันมีคุณสมบัติการบินขั้นสูงการล่องเรือและความสามารถในการควบคุมยานพาหนะขั้นสูง

B-25

วิกิพีเดีย

B-25 Mitchell ของอเมริกาเหนือเป็นเครื่องบินทิ้งระเบิดเครื่องยนต์คู่ที่ผลิตโดย North American Aviation ถูกใช้อย่างแพร่หลายในสงครามโลกครั้งที่สอง มันเป็นเครื่องบินอเนกประสงค์ที่สุดลำหนึ่งที่ใช้ในสงครามและยังติดอาวุธหนักที่สุดด้วย Mitchells เป็นที่รู้จักในเรื่องความสามารถในการตีและอยู่ในอากาศได้ มิทเชลผู้มีชื่อเสียงคนหนึ่งมีชื่อเล่นว่า "แพทช์" บินไปกว่า 300 ภารกิจและสะสมรูกระสุนมากกว่า 400 รู

ซื้อ F4U Corsair

วิกิพีเดีย

Vought F4U Corsair เป็นเครื่องบินรบที่สร้างขึ้นสำหรับสหรัฐอเมริกา ถูกใช้ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองและสงครามเกาหลี เดิมทีได้รับการออกแบบให้เป็นเครื่องบินที่ใช้เรือบรรทุก แต่กองทัพสหรัฐต้องพึ่งพา Grumman F6F Hellcat สำหรับหน้าที่ดังกล่าว Corsair เป็นหนึ่งในเครื่องบินรบที่คล่องแคล่วมีอาวุธหนักและรวดเร็วที่สุดในสงคราม

Grumman F6F Hellcat

วิกิพีเดีย

Grumman F6F Hellcat เป็นเครื่องบินขับไล่ตามเรือบรรทุกที่ใช้ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง มันเป็นเครื่องบินรบที่โดดเด่นของกองทัพเรือสหรัฐฯใน Pacific Theatre ในช่วงครึ่งหลังของสงคราม เป็นเครื่องบินที่ทนทานมากซึ่งสร้างความโดดเด่นเหนือ A6M Zero ของญี่ปุ่นอย่างรวดเร็ว พวกเขาขึ้นชื่อเรื่องการยิงอย่างหนักและยังส่งคืนนักบินได้อย่างปลอดภัย

นากาจิม่า G8N เร็นซาน

วิกิพีเดีย

Nakajima G8N Renzan เป็นเครื่องบินทิ้งระเบิดสี่เครื่องยนต์ที่กองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่นใช้ มันบรรทุกอาวุธยุทโธปกรณ์ป้องกันและรุกหนักสร้างด้วยแผ่นโลหะหนา มันจะเป็นภัยคุกคามร้ายแรงต่อฝ่ายสัมพันธมิตรหากการผลิตไม่ได้ถูกลดทอนลงจากการขาดแคลนวัสดุและการรุกล้ำความพ่ายแพ้ มีเพียงเจ็ดชิ้นเท่านั้นที่เคยสร้างขึ้นมารวมถึงต้นแบบด้วย

พลศาสตร์ทั่วไป F-111 Aardvark

วิกิพีเดีย

General Dynamics F-111 Aardvark เป็นเครื่องบินทิ้งระเบิดทางยุทธวิธีที่ใช้โดยสหรัฐอเมริกาและออสเตรเลีย มันเร็วมากบินได้ที่แมชชีน 2.5 นอกจากนี้ยังสามารถทิ้งระเบิดได้มากถึง 31,500 ปอนด์ พวกเขาเกษียณในปี 1998

เบลล์ X-2 Starbuster

วิกิพีเดีย

Bell X-2 Starbuster เป็นเครื่องบินวิจัยที่ปลดประจำการในปี 2499 Starbuster บินด้วยเครื่องจักรที่ทำลายสถิติ 3.196 แม้ว่าการบินจะจบลงอย่างน่าอนาถเมื่อนักบินทำการหักเลี้ยวอย่างรุนแรงส่งผลให้เครื่องบินหมุนออกจากการควบคุม โปรแกรมถูกระงับ ไม่มีขีปนาวุธใดที่จะก้าวทัน

ล็อกฮีด YF-12

วิกิพีเดีย

Lockheed YF-12 เป็นเครื่องบินเจ็ทสกัดกั้นของอเมริกาต้นแบบที่บินได้ด้วยความเร็วแมชชีน 3.35 มันคล้ายกับ SR-71 Blackbird ซึ่งจำลองมาจาก YF-12 YF-12 มีความเร็วสูงสุดระดับความสูงสูงสุดและสถิติผู้สกัดกั้นที่ใหญ่ที่สุดซึ่งต่อมา Blackbird ถูกทำลาย มีเพียงสามคนเท่านั้นที่เคยทำ

X-15 ของอเมริกาเหนือ

วิกิพีเดีย

ปัจจุบัน X-15 ของอเมริกาเหนือถือเป็นสถิติโลกสำหรับอากาศยานไร้คนขับที่เร็วที่สุดโดยสามารถเดินทางด้วยความเร็วแมชชีน 6.70 มันบินด้วยความเร็วสูงมากจนต้องหลบหลีกโดยใช้จรวดขับดัน นอกจากนี้ยังสามารถบินได้ในระดับความสูงที่สูงมากถึง 62 ไมล์ ไม่จำเป็นต้องพูดมันแทบจะเป็นไปไม่ได้เลยที่จะยิงลงไป

Grumman X-29

วิกิพีเดีย

Grumman X-29 เป็นเครื่องบินทดลองของ NASA ซึ่งเป็นหนึ่งในเครื่องบินที่คล่องแคล่วที่สุดเท่าที่เคยสร้างมา เครื่องบินไม่เสถียรมากอย่างไรก็ตามต้องใช้ระบบควบคุมบินต่อสายซ้ำซ้อนสามครั้งเพื่อกำหนดเสถียรภาพ เกษียณอายุในปี 2535

McDonnell Douglas AV-88 Harrier II

วิกิพีเดีย

AV-8B เป็น Harrier Jump Jet รุ่นที่สองที่สามารถบินขึ้นและลงจอดในแนวตั้งหรือระยะสั้น มันเป็นเครื่องบินเจ็ทที่มีความคล่องแคล่วสูงขอบคุณส่วนหนึ่งคือหัวฉีดไอเสียที่เคลื่อนย้ายได้ซึ่งนักบินที่กล้าได้กล้าเสียที่ค้นพบอาจรวมเข้ากับการซ้อมรบที่ยุ่งยาก มันเป็นอุบัติเหตุจากการออกแบบที่มีความสุข

นอร์ททรอป YF-23

วิกิพีเดีย

Northrop / McDonnell Douglas YF-23 เป็นเครื่องบินรบล่องหนเครื่องยนต์คู่ที่ไม่เคยเข้าสู่การผลิตเต็มรูปแบบโดยมีไฟสีเขียว USAF ที่ Lockheed Martin F-22 Raptor แทน บางคนยังเชื่อว่า YF-23 เป็นเครื่องบินที่เหนือกว่า เร็วกว่าและมีความสามารถในการลอบเร้นมากกว่า Raptor แต่คล่องแคล่วน้อยกว่า

General Atomics MQ-1 Predator

วิกิพีเดีย

General Atomics MQ-1 Predator เป็นกระดูกสันหลังของกองทัพเรืออเมริกัน ถูกใช้ในบอสเนียเซอร์เบียอิรักเยเมนลิเบียซีเรียและโซมาเลีย โดรนสูญหายในบางครั้ง แต่แทบไม่เกิดจากการถูกยิง

คัลเวอร์ PQ-8

วิกิพีเดีย

Culver Cadet เป็น monoplane ที่สร้างโดย บริษัท Culver Aircraft Company เป็นเครื่องบินบังคับวิทยุที่ใช้ในการฝึกซ้อมตามเป้าหมาย พวกเขายืดหยุ่นได้อย่างน่าประหลาดใจ

Northrop Grumman X-47B

วิกิพีเดีย

Northrop Grumman X-47B เป็นโดรนล่องหนขั้นสูงที่คล่องแคล่วและคล่องแคล่วซึ่งออกแบบมาเพื่อปล่อยจากเรือบรรทุกเครื่องบิน เริ่มบินครั้งแรกในปี 2554 และมีการประกาศขั้นตอนการทดสอบในเดือนพฤษภาคมปี 2558 น่าแปลกที่รัฐบาลสหรัฐฯได้เปลี่ยนเครื่องบิน X-47B จากยานที่น่ารังเกียจเพื่อทำหน้าที่เป็นผู้เติมน้ำมันกลางอากาศ

โบอิ้ง X-45

วิกิพีเดีย

Boeing X-45 เป็นอีกหนึ่งโดรนใหม่ที่พัฒนาโดย Phantom Works ของ Boeing ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของโครงการ J-UCAS ของ DARPA มีปีกแลมด้าแบบกวาดช่องระบายอากาศขนาดเล็กมากและพื้นผิวควบคุมแนวตั้งเป็นศูนย์ มีขนาดใกล้เคียงกับ Nighthawk แต่ซ่อนตัวได้ดีกว่ามีระยะที่ดีกว่าและมีประสิทธิภาพเทียบเท่ากันทั้งหมดนี้ไม่มีนักบิน

Cessna 172 (นำร่องโดย Mathias Rust)

วิกิพีเดีย

บางครั้งไม่ใช่เครื่องบินที่ทำให้เครื่องบินยิงยาก แต่เป็นนักบิน Mathias Rust เป็นชายชาวเยอรมันที่บิน Cessna ของเขาผ่านสิ่งที่ถูกกล่าวหาว่าไม่สามารถเข้าถึงน่านฟ้าโซเวียตในช่วงสงครามเย็นเพื่อลงจอดใกล้กับเครมลิน โซเวียตไว้ชีวิตของเขาและการยกพลขึ้นบกนั้นส่งผลทางการเมืองอย่างกว้างขวางทำให้กอร์บาชอฟสามารถยิงคู่แข่งทางการเมืองของเขาได้หลายคน

โบอิ้ง Phantom Ray

CNET

Boeing Phantom Ray เป็นยานบินต่อสู้อากาศยานไร้คนขับแบบล่องหนที่ได้รับการพัฒนาขึ้นเองโดย บริษัท Boeing โดยใช้เงินเล็กน้อยของ บริษัท Phantom Ray เป็นปีกบินที่มีขนาดใกล้เคียงกับเครื่องบินขับไล่ที่มีคนขับ บินครั้งแรกในปี 2554 โบอิ้งอ้างว่าสามารถบรรทุกยุทโธปกรณ์ได้ถึง 4,500 ปอนด์ อำนาจการยิงที่รุนแรงพร้อมโปรไฟล์การลักลอบขั้นสูง