หาแฟนไม่ได้ มาเป็น Self-partnered ให้กับตัวเองไหม?

     ในช่วงชีวิตที่อายุเพิ่มขึ้นมากเรื่อยๆ นั้น แค่ใช้ชีวิตในแต่ละวันก็ยุ่งยากพอแล้ว บางทีต้องมาโดนกดดันเรื่องการมีคู่อีก ตอนวัยเรียนเรามักจะถูกห้ามเรื่องความรัก เพราะกลัวจะเสียการเรียนเลยมักถูกห้ามและไม่เห็นด้วย พอเรียนจบก็ทำแต่งาน อายุเกิน 27 ขึ้นไปมักจะเริ่มโดนถามและถูกกดดันกลายๆ ไม่มีแฟน ไม่คบหาใครบ้างเหรออีก แล้วจะได้แต่งงานมีครอบครัวเมื่อไหร่กัน?

กลายเป็นว่าโดยส่วนใหญ่จะไม่มีคนมาวุ่นวายเรื่องความรักว่าเหมาะสมจะมีหรือไม่มีอยู่ที่ราวๆ 7-8 ปีได้ (ไม่นับกดดันตัวเองเพราะคนอื่นเขามีคู่กันหมดนะ) เป็นเวลาแสนสั้นที่เราจะเป็นอิสระและได้เป็นตัวเองของตัวเองเพียงเท่านี้เลยหรือ?

     เคยมานั่งคิดอย่างจริงจังเลยเหมือนกันนะ หรือว่าเราจะมีอะไรผิดปกติไปไหม ที่อยากจะอยู่คนเดียวไม่เลือกที่จะมีคู่แบบนี้ ความรักก็อยากมีแหละ แต่ถ้ามีแล้วมันไม่ดีเท่ากับการอยู่ตัวคนเดียวก็ไม่รู้จะมีไปทำไมจริงๆ เราสะดวกของเราแบบนี้อ่ะ ไม่ใช่ไม่อยากมี แต่ไม่ถึงขั้นลำบากลำบนชีวิตเสาะแสวงหาว่าต้องมีให้ได้มากกว่า

     เพราะแทนที่มีความรักแล้วจะหายเหนื่อย กลับต้องมาเจอความยุ่งยากลำบากใจกับคนที่ไม่ได้คลิกกันจริงๆ มันกลายเป็นความฝืนและทำให้พลอยรู้สึกไปด้วยว่าการมีคู่มันไม่ได้จำเป็นกับเรามากขนาดนั้น อาจจะเหมือนปลอบใจตัวเอง แต่ของแบบนี้มันขึ้นอยู่กับจังหวะและเวลาจริงๆ นะ ถ้าถูกคนถูกเวลา มันถึงจะลงตัวกับชีวิตเราจริงๆ

เจอคนที่ใช่ในเวลาที่ไม่ใช่ก็ไปด้วยกันไม่ได้...

เจอคนที่ศีลไม่เสมอกันมาก พอก็ทำให้ไม่อยากไปด้วยกันต่อ

     มันไม่ใช่เรื่องที่จะเข้ากับวิถีชีวิตของทุกคนได้จริงๆ บางคนชีวิตมีแต่งานไม่มีเวลาเหลือให้คนอื่นได้เลย หรือบางคนจำเป็นต้องอยู่ต่างที่ต่างถิ่นด้วยภาระหน้าที่การงาน การที่จะรับใครเข้ามาในชีวิต จะกลายเป็นการปล่อยเขาให้จมอยู่กับความคิดถึงแต่เราอย่างทรมานไปอีก ปิดกั้นโอกาสที่เขาไปพบเจอคนที่ลงตัวกว่า เข้ากันได้มากกว่าเราด้วย

     ดังนั้นถ้าหากว่าหาใครเป็นคู่ไม่ได้จริงๆ การมีตัวเองเป็นคู่นี่แหละทั้งดีและง่ายที่สุดแล้ว ไม่มีใครรู้ใจเราเท่ากับตัวเราแน่ๆ มันง่ายกว่าการปรับตัวเขาหาใครคนอื่นตั้งเยอะ เคยคุยกับคนนึงเราก็ชอบกันอยู่นะ แต่กลับคิดชอบอะไรไม่เหมือนกันเลย ทำให้บางทีก็เอาใจกันลำบากไม่น้อย มีคู่เป็นตัวเองไม่ต้องคาดหวังให้ใครมาเอาใจเราด้วย เพราะเรารู้ดีที่สุดว่าตัวเองต้องการอะไร ก็แค่สนองความต้องการของตัวเองไปตามนั้น คนที่ไม่รู้ใจตัวเอง และฝืนความต้องการของตัวเองสิ ที่มักจะทุกข์ทนและไม่มีความสุข และเป็นที่มาของปัญหาต่างๆ ที่เกิดจากตัวเราเองด้วย

     เคยเจอเพื่อนผู้หญิงคนหนึ่งที่เพรียบพร้อมทุกด้าน ทั้งด้านการงาน การเงิน ครอบครัว เพียงแค่การไม่มีคู่คือทำให้ชีวิตของเธอไม่มีความสุข ไม่มีคุณค่าเสียขนาดนั้นก็รู้สึกเสียดายแทนที่เลือกจะเอาเรื่องนี้แบกไว้และลดทอนคุณค่าของตัวเองลงให้จมไปเรื่อยๆ แบบนั้น ทั้งๆ ที่ชีวิตก็ดีไปหมดอยู่แล้วแท้ๆ ทำไมต้องถูกกำหนดเอาไว้ด้วยว่าถ้าไม่มีคู่แล้วจะไม่มีความสุขกันล่ะ

     ลองรักตัวเองให้มากๆ ดูเรากลับจะได้มุมมองต่อความรักที่เปลี่ยนไปอีกด้านแทน จากที่เคยขวนขวายว่าจะต้องมีให้ได้ก็จะกลายเป็น ต้องการคู่ที่จะมาเพิ่มเติมเต็มชีวิตมากกว่า หากว่ายังไม่เข้ากับชีวิตแล้ว ก็ยังไม่รับเข้ามา ไม่เห็นต้องเครียด ไม่ยึดติดกับการมีคู่มากเกินไป ใช้ชีวิตแบบไม่ทรมานและสนุกสนาน เราจะแฮปปี้กับการใช้ชีวิตในทุกๆ วันไปได้เองค่ะ

     ดูแลและรักตัวเองให้ดี จนว่าจะมีสักวันหนึ่งที่มีคนพร้อมที่จะมารักและดูแลเราเถิดค่ะ โลกนี้มีคนโสดมากกว่าคนมีคู่ตั้งเยอะแยะ คุณไม่ได้โสดอยู่เพียงลำพังอย่างแน่นอน ต่อให้มีคู่ก็เราก็ยังต้องดูแลตัวเองอยู่ดี เพราะฉะนั้นไม่ว่าจะมีคนรักไหม เราก็มีตัวเองเป็นคู่อยู่ด้วยเสมออยู่แล้วนะ

รูปถ่ายเอง โดย : Akine_noxx

ภาพจากตอนที่ไปอยู่เกาะหมากค่ะ