10 ของกินที่เคยไวรัล จนคนต่อคิวทั่วประเทศ

อาหารบางอย่างไม่ได้ดังเพราะรสชาติอย่างเดียว แต่ดังเพราะ “ภาพจำ” ที่คนเห็นแล้วอยากลองทันที บางเมนูมีคนถ่ายลง TikTok, Facebook หรือรีวิวตามเพจอาหาร จนจากของกินธรรมดากลายเป็นของที่ต้องไปตามหาให้ได้สักครั้ง เอาจริง ๆ นะ กระแสแบบนี้เกิดไวมาก และบางครั้งก็หายไวไม่แพ้กัน

ที่หลายคนเข้าใจผิดคือ ของกินไวรัลไม่จำเป็นต้องเป็นเมนูใหม่เสมอไป หลายอย่างเป็นของที่มีมานานแล้ว แต่ถูกเล่าใหม่ ถ่ายใหม่ หรือจัดหน้าตาให้ดูน่ากินขึ้น พอมีคนรีวิวซ้ำ ๆ ภาพคนต่อคิวก็กลายเป็นแรงดึงดูดอีกชั้นหนึ่ง ใครเห็นก็อยากรู้ว่า “มันอร่อยขนาดนั้นเลยเหรอ”

เมนูแรกที่หลายคนนึกถึงคือ ครัวซองต์ลาวา ขนมอบที่เคยทำให้ร้านเบเกอรีหลายแห่งคึกคักขึ้นมาในช่วงที่ครัวซองต์กลับมาฮิตหนัก จุดขายอยู่ที่แป้งกรอบนอกนุ่มใน และไส้เยิ้ม ๆ ทั้งช็อกโกแลต ชาเขียว คัสตาร์ด หรือครีมรสต่าง ๆ ภาพตอนผ่าครัวซองต์แล้วไส้ไหลออกมา คือแบบ... เห็นครั้งเดียวก็เข้าใจเลยว่าทำไมคนถึงอยากถ่ายลงโซเชียล

ชานมไข่มุกบราวน์ชูการ์ ก็เคยเป็นกระแสแรงมาก โดยเฉพาะช่วงที่ร้านชานมจากไต้หวันและแบรนด์ใหม่ ๆ เริ่มขยายสาขาในไทย จุดขายคือไข่มุกนุ่มหนึบกับลายบราวน์ชูการ์ที่ไหลอยู่ข้างแก้ว ทำให้เครื่องดื่มหนึ่งแก้วกลายเป็นของที่ถ่ายรูปขึ้นมากกว่าชานมทั่วไป Wongnai เคยรวมร้าน Brown Sugar Bubble Milk Tea โดยมีรีวิวพูดถึงความฮอตและคิวยาวของเมนูนี้ ส่วน Marketing Oops รายงานว่าตลาดชานมไข่มุกในไทยมีมูลค่ากว่า 26,000 ล้านบาท สะท้อนว่ากระแสนี้ไม่ได้เป็นแค่ของกินเล่นเล็ก ๆ แต่เป็นธุรกิจใหญ่จริง

ขนมปังเนยหนึบ เป็นอีกเมนูที่ดูเรียบง่าย แต่ขายดีเพราะกินง่ายและราคาจับต้องได้ ความเด่นอยู่ที่ขนมปังนุ่ม ๆ เคลือบเนยกับน้ำตาลจนได้สัมผัสทั้งหวาน หอม และหนึบในคำเดียว เมนูนี้ไม่ต้องพึ่งหน้าตาหรูมาก แค่มีภาพขนมปังฉ่ำ ๆ กับคำว่า “เนยหนึบ” ก็ทำให้คนอยากลองได้แล้ว

ถัดมาคือ มันฝรั่งทอดชีสยืด เมนูสายถ่ายคลิปที่เกิดมาเพื่อโซเชียลแท้ ๆ เพราะจังหวะดึงชีสยืดออกมาจากมันฝรั่งทอดคือภาพที่หยุดนิ้วคนดูได้ทันที แม้รสชาติจะไม่ได้ซับซ้อน แต่พลังของเมนูนี้อยู่ที่ความสนุกตอนกินและตอนถ่ายรูปมากกว่า

ข้าวไข่ข้น เป็นเมนูที่พิสูจน์ว่าอาหารหน้าตาธรรมดาก็ดังได้ ถ้าทำออกมาให้ดูนุ่ม น่ากิน และเข้าถึงง่าย ไข่ข้นสีเหลืองวางบนข้าวร้อน ๆ ราดซอสหรือเพิ่มท็อปปิงอย่างกุ้ง แฮม ปูอัด หรือหมูกรอบ ทำให้หลายร้านกลายเป็นที่รู้จักจากเมนูนี้เพียงเมนูเดียว ส่วนตัวมองว่าเสน่ห์ของข้าวไข่ข้นคือมันไม่ไกลตัว คนเห็นแล้วรู้สึกว่า “อันนี้กินได้จริง ไม่ใช่แค่สวยไว้ถ่ายรูป”

ชาไทยฟองชีส ก็เคยมาแรงในช่วงที่ร้านเครื่องดื่มแข่งกันทำเมนูให้มีชั้น มีท็อปปิง และมีรสสัมผัสใหม่ ๆ ชาไทยที่คุ้นปากอยู่แล้ว พอเจอกับครีมชีสเค็มมันด้านบน ก็กลายเป็นเมนูที่ทั้งแปลกและคุ้นในเวลาเดียวกัน จุดนี้แหละที่ทำให้คนยอมลอง เพราะไม่ได้รู้สึกเสี่ยงเกินไป แต่ก็ไม่ซ้ำกับชาไทยแก้วเดิม

โดนัทเกาหลี หรือโดนัทสไตล์มินิมอล เคยครองหน้าฟีดอยู่พักใหญ่จากหน้าตาที่เรียบ สวย และดูพรีเมียมกว่าขนมโดนัททั่วไป หลายร้านใช้แป้งนุ่ม เคลือบน้ำตาลบาง ๆ หรือใส่ไส้ครีมแบบแน่น ๆ แล้วจัดร้านให้ถ่ายรูปสวย กลายเป็นประสบการณ์ที่คนไม่ได้ซื้อแค่ขนม แต่ซื้อภาพจำกลับไปด้วย

ขนมไข่เตาถ่านสูตรโบราณ เป็นตัวอย่างของเมนูเก่าที่กลับมาดังเพราะความหอมและบรรยากาศแบบย้อนยุค ขนมไข่ร้อน ๆ จากเตาถ่านให้ความรู้สึกต่างจากขนมโรงงานอย่างชัดเจน กลิ่นไหม้อ่อน ๆ กับผิวขนมที่กรอบนิด ๆ ทำให้หลายคนรู้สึกเหมือนได้กลับไปกินของว่างวัยเด็ก เอาจริง ๆ เมนูนี้ไม่ได้ชนะด้วยความแปลก แต่ชนะด้วยความคิดถึง

โรตีสายไหมแฟนซี ก็เป็นอีกเมนูที่หยิบของเดิมมาเปลี่ยนภาพจำ จากโรตีสายไหมแบบดั้งเดิม กลายเป็นแผ่นแป้งสีสันสดและแพ็กเกจที่ถ่ายรูปขึ้นกว่าเดิม พอถูกทำให้ดูเป็นของฝากยุคใหม่ คนก็เริ่มกลับมาสนใจอีกครั้ง โดยเฉพาะกลุ่มที่ชอบซื้อไปฝากหรือถ่ายคอนเทนต์ระหว่างเดินทาง

ปิดท้ายด้วย เค้กกระปุก หรือเค้กในขวด/กระปุก ที่เคยขายดีเพราะตอบโจทย์ทั้งความน่ารัก พกง่าย และแบ่งกินสะดวก เมนูนี้ดังมากในโลกออนไลน์เพราะหน้าตาดูดี มีหลายรส และส่งต่อเป็นของขวัญได้ง่าย Tatler Asia เคยพูดถึงวัฒนธรรม food trends ในเอเชียที่หลายเมนูไม่ได้ดังจากรสชาติอย่างเดียว แต่ดังจากภาพ ความสนุก และพลังของการแชร์ร่วมกัน ซึ่งเข้ากับพฤติกรรมของกินไวรัลในไทยไม่น้อย

กระแสของกินเหล่านี้บอกอะไรบางอย่างชัดมาก คนไทยไม่ได้ตามซื้อเพราะหิวอย่างเดียว แต่ตามเพราะอยากมีประสบการณ์ร่วมกับกระแส อยากรู้ว่าที่คนพูดถึงกันเยอะ ๆ มันดีจริงไหม และบางครั้งก็อยากมีรูปหรือคลิปของตัวเองอยู่ในเทรนด์นั้นด้วย คำถามที่ชวนคิดคือ เมนูไวรัลเมนูต่อไปจะดังเพราะ “อร่อยจริง” หรือดังเพราะ “เล่าเก่ง” กันแน่