การกระโดดสกีนอกสถานที่

เผยแพร่: 9 กรกฎาคม 2563 เวลา 13:57 น.
อัปเดตล่าสุด: 3 เมษายน 2569 เวลา 18:47 น.เขียนโดย สายหมอก ยามเช้า

การแข่งขันสกีเป็นกีฬาที่พัฒนาขึ้นในนอร์เวย์ในช่วงหลังของศตวรรษที่ 19 Sondre Norheim ผู้ซึ่งได้รับการขนานนามว่าเป็น“ บิดาแห่งการกระโดดสกี” ได้รับรางวัลการแข่งขันกระโดดสกีครั้งแรกที่จัดขึ้นที่Høydalsmoในปี 1866 ต่อมา Norheim ได้ย้ายไปอยู่ที่สหรัฐอเมริกาและเริ่มพัฒนากีฬาในประเทศนั้น ในปี ค.ศ. 1920 การเล่นสกีได้กลายเป็นกีฬาที่ได้รับความนิยมมากพอที่จะรวมอยู่ในโอลิมปิกฤดูหนาวปี 1924 ในชาโมนิกซ์ การแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวปี 1932 ในเลกเพลซิดนิวยอร์กยังช่วยส่งเสริมความนิยมของกีฬาในสหรัฐอเมริกาต่อไป ด้วยความนิยมคลื่นลูกใหม่นี้สนามกีฬาอเมริกันขนาดใหญ่หลายแห่งก็เริ่มจัดกิจกรรมกระโดดสกี

การกระโดดสกีชั่วคราวสร้างขึ้นที่ Soldier Field ในชิคาโกในปี 1936 เครดิตรูปภาพ: www.skisprungschanzen.com

ในปี 1936 เขตทหารในชิคาโกเป็นเจ้าภาพการแข่งขันครั้งแรก ทางลาดที่สูงตระหง่าน 180 ฟุตสร้างขึ้นโดยใช้ไม้ที่ลาดลงจากด้านบนของพื้นที่ถึงกลางสนาม เหนือน้ำแข็งที่บดแล้ว เหตุการณ์ที่พิสูจน์แล้วว่าประสบความสำเร็จอย่างมากว่าสกีกระโดดถูกสร้างขึ้นอีกครั้งในปีต่อไป 140 จัมเปอร์เข้าร่วมการแข่งขันในหน้าผู้ชมเกือบ 60,000 คน การแข่งขันถูกจัดขึ้นอีกครั้งในปี 1938 หลังจากนั้นก็มีช่องว่าง 16 ปี เหตุการณ์สุดท้ายเกิดขึ้นในปี 1954

Soldier Field ไม่ใช่สนามกีฬาเพียงแห่งเดียวที่จะเป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันการกระโดดสกี เมืองอเมริกันหลายแห่งเริ่มจัดกิจกรรมที่คล้ายกันในที่ที่ไม่ธรรมดา การแข่งขันกระโดดสกีถูกจัดขึ้นที่เบิร์กลีย์ในปี 2477 ที่ฮอลลีวูดโบวล์ในปี 2478 ที่งานแสดงสินค้านานาชาติซานฟรานซิสโกโกลเด้นเกทบนเกาะเทรเชอร์ไอส์แลนด์ 2482 ในลอสแองเจลิสโคลีเซียมในทั้ง 2481 และ 2482 ในปี 1944 และใน Multnomah Civic Stadium ในพอร์ตแลนด์ในปี 1953

เครดิตภาพ: www.skisprungschanzen.com

ในแคนาดา Empire Stadium ในแวนคูเวอร์เป็นเจ้าภาพการแข่งขันกระโดดสกีในปี 1958 โดยมีจุดลาดเอียงสูง 165 ฟุตสร้างขึ้นเพื่อเป็นส่วนหนึ่งของกิจกรรมพิเศษและสถานที่ท่องเที่ยวเพื่อจัดงานฉลองครบรอบหนึ่งร้อยปีของการรวมตัวกันของบริติชโคลัมเบียในอาณานิคมอังกฤษ . โครงสร้างของการกระโดดถูกสร้างขึ้นโดยใช้ท่อเหล็กและน้ำแข็งบดใช้สำหรับการกระโดดและแผ่นรองบันได นักกระโดดสกีจะร่อนลงเลื่อนลงสนามและเข้าไปในกองฟางทางใต้สุดของสนามกีฬา

แม้ว่าผู้คนเกือบ 25,000 คนจ่ายเงินเพื่อดูเหตุการณ์ แต่ก็ไม่เพียงพอที่จะเปลี่ยนการแสดงให้กลายเป็นความสำเร็จทางการเงินขอบคุณกว่า 60,000 freeloaders ที่เลือกที่จะดูจากรถที่จอดอยู่และเก้าอี้ค่ายบนถนนที่ลาดชันเหนือสนามกีฬา

ครั้งสุดท้ายที่มีการสร้างโครงสร้างดังกล่าวขึ้นในปี 2506 ที่สนามกีฬาดอดเจอร์ลอสแองเจลิสซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของการแสดงสกียักษ์นานาชาติและกรินเดลวาลด์สกีสกี