สะพานลมและฝนของชาวดงของจีน

ชนกลุ่มน้อยดงเป็นหนึ่งใน 56 ชนกลุ่มน้อยที่อาศัยอยู่ในประเทศจีน ชาวดงอาศัยอยู่ในหมู่บ้านที่กระจัดกระจายในมณฑลหูหนานหูเป่ยกุ้ยโจว และกวางสีของจีนที่มีชื่อเสียงในเรื่องของข้าวหวานแบบดั้งเดิม และทักษะช่างไม้ที่ไม่เหมือนใคร ซึ่งแสดงโดยการสร้างสะพานไม้ที่สวยงาม สะพานเหล่านี้เรียกว่า "สะพานลมและฝน" เพราะมีศาลาสร้างขึ้นบนสะพาน เพื่อเป็นที่พักพิงแก่ผู้คนจากลมและฝน สะพานเหล่านี้ยังได้รับชื่อว่า"สะพานดอกไม้" เนื่องจากเป็นสถาปัตยกรรมที่งดงาม ในวันที่ฝนตกศาลาบนสะพานเป็นสถานที่ที่เหมาะสำหรับการพบปะสังสรรค์ผ่อนคลายพบปะสังสรรค์แลกเปลี่ยนความคิดเห็น และเป็นที่ชื่นชอบของบุคคลทั่วไป

เครดิตภาพ

โดยปกติแล้วสะพานลมและฝนจะประกอบไปด้วยสะพานหอคอยและศาลาไม้เป็นวัสดุก่อสร้างหลัก ทั้งสองด้านของสะพานมีราวและม้านั่งให้พื้นที่พักผ่อนสำหรับผู้สัญจรไปมา มีการตกแต่งด้วยการแกะสลักมังกรและนกฟีนิกซ์บนสะพานหินที่มีลวดลายมงคลของน้ำเต้าและปั้นจั่น เป็นต้น ติดอยู่ด้านบนสุดของสะพาน

ความพิเศษของสะพานนี้ คือ ไม่เคยใช้ตะปูในการก่อสร้าง แต่ช่างไม้อัจฉริยะดงใช้ข้อต่อร่องในโครงสร้างของสะพาน เพื่อยึดเข้าด้วยกันและส่งน้ำหนักไปที่ท่าเรือ

สะพานที่มีชื่อเสียงที่สุด คือ สะพานเฉิงหยางในมณฑลซานเจียงของมณฑลกวางซี มันถูกสร้างขึ้นในปี 1916 และเป็นหนึ่งในสะพานลมและฝนที่ใหญ่ที่สุด และดีที่สุดในประเทศจีน สะพานมีสองแพลตฟอร์ม (หนึ่งที่ปลายสะพาน), 3 เพียร์, 3 ช่วง, 5 พาวิลเลี่ยน, 19 เฉลียงและสามชั้น สะพานมีความยาว 64.4 เมตรกว้าง 3.4 เมตรและสูง 10.6 เมตร เพียร์สทำจากหินโครงสร้างด้านบนส่วนใหญ่ทำด้วยไม้และหลังคาปกคลุมด้วยกระเบื้อง ทั้งสองด้านของสะพานมีม้านั่งยาวซึ่งช่วยให้ผู้คนได้พักผ่อน จากความเหนื่อยล้า และสามารถมองเห็นแม่น้ำหลินซีที่ไหลอย่างแรงทั้งสองฝั่งของแม่น้ำเต็มไปด้วยป่าสีเขียวบนเนินเขาที่ลาดชัน สะพานอันมีเสน่ห์แห่งนี้ดึงดูดฝูงนักท่องเที่ยวทุกวัน