Work from home ของฉัน

work from home

ตื่นมานั่งงงในห้องสี่เหลี่ยม นึกถึงการเตรียมตัวไปทำงานอย่างเคย อ้าว work from home ไม่ต้องออกไปที่ทำงานนี่นะ

ลุกจากเตียงบิดขี้เกียจ 2-3 รอบ แบบพองาม
"เมี้ยว" อ้าวเจ้าเทาอยู่นี่เอง นั่งเล่นกับแมวพักใหญ่ เสียงท้องร้องเบาๆ ลงไปหาอะไรกินดีกว่า

ไหนดูสิมีอะไรกินบ้าง หยิบอาหารกระป๋องของเจ้าเทาเปิดฝา เทใส่จาน มองดูเจ้าเทากินแล้วนึกอยากเป็นแมว ดูมีความสุขจัง

เปิดตู้เย็น เฮ้อ! ว่างเปล่ามีแต่น้ำ เหลือบไปมองตู้ใส่ของ มาม่าสารพัดรสเรียงรายอยู่เต็มตู้ ถัดมาคือปลาราดพริกกระป๋อง และหอยลายกระป๋อง นึกขำตัวเองคนอื่นเขาแย่งกันซื้อปลากระป๋อง แต่เราดันกินไม่เป็น กินเป็นแต่ปลาราดพริก เลยไม่ซ้ำกับใครเขา

รำพึงรำพันในใจอาหารแมวดีและแพงกว่าอาหารคนซะอีก

⚘

ฉันทำงานในตำแหน่งพนักงานบัญชีของสำนักงานขนาดใหญ่ใจกลางเมือง เดือนกว่ามาแล้วที่เราทุกคนอยู่ในสภาวะหวาดระแวง กดดัน จากไวรัสตัวใหม่ โควิด-19 เจอหน้ากันด้วยความอึดอัดใจ

ทุกคนเตรียมพร้อม เจลแอลกอฮอล์คืออาวุธคู่กาย หยิบกระดาษจากเพื่อนปุ๊บ ล้างปั๊บ ส่งแฟ้มให้หัวหน้าก็ต้องล้าง หยิบจับอะไรเมื่อไหร่ เจลแอลกอฮอล์ต้องได้มาสัมผัสมือฉันทันที เรียกว่าสนิทสนมกลมเกลียวกับเจ้าเจลแอลกอฮอล์นี้ยิ่งกว่าใครทั้งหมด

เงินเดือนของฉันหมดไปกับเจลแอลกอฮอล์และหน้ากากผ้า แทบจะเกือบครึ่ง เพราะนอกจากจะซื้อให้ตัวเองแล้ว อดห่วงพ่อแม่พี่น้องที่ต่างจังหวัดไม่ได้ ซื้อส่งไปเป็นพัลวัน ก็เขาว่าเชื้อนี้คงจะอยู่กับเราอีกนานนี่นะ และวันนี้ก็เริ่มมีคนเสียชีวิตจากเชื้อนี้หลายคนแล้วด้วยสิ นี่มันไม่ใช่แค่หวัดธรรมดาอย่างที่เขาว่ากันแล้วสินะ

ในใจหวาดผวา สับสน ตระหนกและตื่นกลัว แต่ต้องซ่อนไว้ภายใต้ท่าทางเฉยๆ เอาอยู่รับมือได้ ด้วยกลัวงานที่มีจะโดนแย่งไป มีการขอเลิกจ้างแบบสมัครใจ ไม่ใช่ฉันแน่ๆ รถเพิ่งออกมาได้ 2 เดือน ไหนจะคอนโดอีก ไม่นะ ไม่ๆๆๆ ขอกอดเก้าอี้ไว้อย่างเหนียวแน่น

⚘
สุดท้ายบริษัทฯ ก็ทนความหวาดระแวงต่อไปไม่ไหว กับตัวเลขผู้ติดเชื้อที่เพิ่มมากขึ้นวันละเป็นร้อยคน เราไม่อาจรู้ได้เลยว่าใครเป็นบ้าง ป้าแม่บ้านไปไหนมาบ้างนะ ไหนจะลุงยามอีกละ ถึงไม่ไป ลูกเค้าหล่ะไปเที่ยวมาไหม เห็นเขาว่าแหล่งปล่อยเชื้อมาจากสนามมวย และผับแถวทองหล่อ จนตอนนี้ลามไปทั่วทั้งในกรุงเทพฯ และต่างจังหวัด มีคนติดเชื้อจากร้อยกว่าขึ้นไปเป็นพันกว่าคน รักษาหายกี่คนแล้วไม่แน่ใจ น่าจะพี่แท๊กซี่คนนั้นคนเดียวละมั้ง

รัฐบาลประกาศให้หยุดงาน ปิดห้าง มาหลายวันแล้ว แต่สถานการณ์ก็ยังไม่ดีขึ้น สุดท้ายบอสสั่งปิดบริษัทฯ ให้ทุกคนทำงานที่บ้านแทน จนกว่าจะดีขึ้นซึ่งยังไม่รู้ว่าเมื่อไหร่

วันนี้เป็นวันแรกของการ work from home ของฉัน จะเริ่มต้นยังไงดีนะ หันไปมองแฟ้มที่หอบกลับมาเกือบสิบลัง กองเต็มห้องนั่งเล่น ยึดพื้นที่โซฟาและพื้นไปหมด อดถอนใจด้วยความกลัดกลุ้มไม่ได้

เปิดคอมพิวเตอร์เข้าโปรแกรมดัง ไหนดูสิสถานการณ์ล่าสุดเป็นยังไงกันบ้าง ชุมพรบ้านฉันมีคนติดเชื้อแล้ว เป็นลูกสาวผู้ใหญ่บ้านหลังสวน เพราะไปเที่ยวมา เฮ้อ! จะลามไปทั้งจังหวัดไหมนะ ไหนจะมีสองสามีภรรยาขึ้นรถไฟจะไปกรุงเทพฯ ขบวน 174 นครศรี-กรุงเทพฯ มีประวัติไปมาเลเซียมา มีอาการไข้ หนาวสั่น และอาเจียน ตอนนี้เจ้าหน้าที่พาไปโรงพยาบาลแล้ว

เลื่อนอ่านข่าวอื่นๆ ต่อไปด้วยใจเลื่อนลอย สมาธิกระจัดกระจาย ไหนเขาว่าจะดีขึ้นไง ไหนว่าหยุดอยู่บ้านช่วยกัน จะแก้ไขได้ไง แล้วจะเป็นแบบนี้ไปอีกนานแค่ไหนกันนะ

⚘
จัดการภาวะอารมณ์ของตัวเองด้วยการหลับตา นับลมหาบใจเข้า-ออก เพื่อเรียกสมาธิ จะได้เริ่มทำงานสักที

"เมี้ยว" เสียงเจ้าเทานี่ ร้องทำไมนะ ก็ให้กินไปแล้วนี่ ลืมตาจากสมาธิหันไปมองนาฬิกามุมห้อง ขยี้ตาอีกครั้ง ฮะ ห้าโมงเย็นแล้ว มิน่าเจ้าเทาร้องชวนออกไปนั่งเล่น หมดไปอีกวันแล้วสินะ work from home ของฉัน

กลุ้มใจเล็กๆ กับ work from home วันแรก แต่ไม่เป็นไร พรุ่งนี้ยังมี มีพรุ่งนี้ก็มีความหวัง เริ่มใหม่พรุ่งนี้ละกัน

อักษราลัย
29 มีนาคม 2563

fb.me/gooddaywithcandy