เคยเหนื่อยกับอะไรมากๆ แต่ไม่สามารถแสดงออกไปได้มั้ยค่ะ?

เคยเหนื่อยกับอะไรมากๆ
แต่ไม่สามารถแสดงออกไปได้มั้ยค่ะ?

ในบางเวลามันรู้สึกเหนื่อยมากจริงๆนะอยากจะร้องไห้ดังๆ อยากจะพูดว่า "ไม่ไหว" เหมือนกัน....

แต่ในชีวิตจริงมันทำแบบนั้นไม่ได้
อาจจะด้วยหน้าที่การงาน ความรับผิดชอบสิ่งที่ต้องทำ สังคม วุฒิภาวะ และอาจจะด้วยหลายๆปัจจัย ทำให้เราไม่สามารถทำแบบนั้นได้เลย....

สิ่งที่เราแสดงออกไปได้คือ...
#เราต้องเข้มแข็งนะ #เราต้องก้าวผ่านมันไป
เพื่อที่เราจะโตขึ้น เราต้องรับมือกับปัญหาให้ได้...

เชื่อมั้ย? ในชีวิตประจำวันจริงๆ
แทบจะไม่มีเวลามานั่งเสียใจเลย
ไม่มีเวลาแม้แต่จะหยุดคิดว่า...
"เห้ยย ความรู้สึกเรามันโอเครึเปล่าหวะ?"
ทำไมมันถึงเป็นสิ่งสุดท้ายที่เราจะคิดถึงมันเสมอเลย

เมื่อเราโตขึ้น..เรื่องที่เจอมันก็ยากมากขึ้นเป็นธรรมดา
การเป็นผู้ใหญ่มันไม่ง่ายนักหรอก : ) เรามีสังคม มีทุกอย่างที่ควรจะมี ทำทุกอย่างที่ควรจะทำ บางครั้งเราก็ไหลไปตามสังคม...บางทีเราก็เดินสวนคนละทางกับสังคม...เราเหนื่อย เราสับสนได้ แม้อายุเราจะไม่ใช่เด็กๆอีกแล้ว บางทีเราก็คิดนะว่าเวลามันเดินเร็วจัง
รู้ตัวอีกทีก็ใช้เวลาชีวิตไปมากขนาดนี้แล้ว

เราไม่ได้อยากยอมแพ้ หรือย้อนเวลากลับไปแก้ไขอะไรหรอก ไม่แม้แต่จะย้อนกลับไปเป็นเด็กด้วยซ้ำ เพราะเรารู้ว่า ท้ายที่สุดแล้วในวันนึง...
เราก็ต้องโตขึ้นอยู่ดีค่ะ ต้องพบเจอ
เรื่องพวกนี้อีกหลายๆครั้งอยู่ดี ถ้าเราอยากมีชีวิตที่ดี อยากประความสำเร็จในชีวิต มันก็ถูกแล้วว่ามันจะต้องก้าวผ่านเรื่องราวพวกนี้ไปให้ได้....

แต่เราแค่อยากจะบอกว่า...
หาพื้นที่เล็กๆ เอาไว้ให้ตัวเองอ่อนแอบ้างก็ได้
ถ้ามันร้องไห้ตรงนั้นไม่ได้ ก็หนีไปร้องไห้ตรงอื่น
"ไม่ต้องเข้มแข็งตลอดเวลาหรอก"ต่อให้เราจะเป็นใคร จะเป็นตัวใหญ่ในสังคมหรือเป็นคนตัวเล็กๆ...
เราก็ต่างเป็นคนธรรมดากันทั้งนั้น
เราเจ็บได้ ร้องไห้เป็น มีความรู้สึก...
เหนื่อยก็บอกเหนื่อย ไม่ไหวก็คือไม่ไหว..
เท่านั้นเองค่ะคนเก่ง

"อ่อนแอบ้างก็ได้"
มันไม่ผิดหรอก งอแงบ้าง งอแงให้เต็มที่ในที่ของเรา แล้วพอต้องไปเจอปัญหาเราจะทำตัวเป็นคนเข้มแข็งยังไง ก็ทำไปค่ะ เพราะมันคือหน้าที่เนอะ สู้ๆนะคะคนเก่ง เดี๋ยวอะไรๆมันก็ดีขึ้น เดี๋ยวมันก็ผ่านไป ไม่มีอะไร ไม่มีความรู้สึกไหนอยู่กับเราไปตลอดหรอกค่ะ