เป็นไปได้แค่ไหน!! ที่มุนษย์จะอยู่บนดวงจันทร์

ภาพจาก google

มนุษย์ชาติมีความฝัน ที่จะกลายเป็นสปีชีส์ที่อาศัยอยู่บนดาวเคราะห์หลายดวง
พวกเขามีความฝัน ความฝันที่จะได้รับการเติมเต็ม ด้วยการขึ้นไปอยู่บนอวกาศนั้น
ไม่ว่าอย่างไร จะทำลายกำแพงที่ขวางกั้นความฝันไปให้ดู

รูปตัวอย่างของศิลปิน เกี่ยวกับระบบลงจอดบนดวงจันทร์ 

นาซาได้รับความร่วมมือจากบริษัทใหญ่ๆ จำนวนมาก ซึ่งตัวอย่างที่สำคัญ คือสเปซเอ็กซ์ และบลูออริจิ้น
ในโปรเจคการพัฒนาเทคโนโลยีถึง 19 อย่างที่แตกต่างกัน นาซาพึ่งประกาศมันออกมา ในวันอังคารที่ 30นี้เอง

บริษัทและองค์กรเหล่านั้น จะร่วมมือกับศูนย์ของนาซาหลายๆ ศูนย์ ในการรับความช่วยเหลือทั้งฮาร์ดแวร์และซอร์ฟแวร์
ซึ่งทั้งหมดนี่ เป็นการปูทางเพื่อการก้าวกระโดดทางเทคโนโลยีครั้งใหญ่ที่นาซาหวัง นั่นคือการลงจอดที่ขั้วใต้ของดวงจันทร์ ภายในปี 2024
นาซาได้ทำการแลกเปลี่ยนเทคโนโลยีที่พวกเขาต้องการสำหรับอนาคต และการประสานงาน ระหว่าง
เงินทุนที่ทำการลงทุนเป็นส่วนตัว กับเงินทุนของสาธารณะ จะทำให้การพัฒนาไปได้เร็วยิ่งขึ้น จิม ไรเนอร์ หัวหน้าฝ่ายพัฒนา
เทคโนโลยีของนาซา ได้เอ่ยถึงเรื่องนี้เอาใว้เช่นกันว่าสำคัญ องค์กรณ์ที่ร่วมมือกับนาซา มีตั้งแต่องค์กรณ์
ขนาดเล็ก ที่มีคนเพียงแค่หยิบมือ จนถึงบริษัทการบินขนาดยักษ์ เช่นล็อคฮีด มาร์ติน บลูออริจิ้น และสเปซ X

ใช่ บลู ออริจิ้น ที่ถูกควบคุมด้วยฝืมือของบุคคล ผู้ก่อคั้งอะเมซอนดอทคอมด้วยมือของเขา อย่าง เจฟฟ์ เบซอส ประกาศถึงการรวมมือเป็นคูหู
เพื่อร่วมพัฒนาเทคโนโลยีกับนาซาในสามบ้าน บริษัทได้ร่วมมือในการทำงานกับนาซา ที่แล็บแลงค์ลีย์ ในเวอร์จีเนีย
และศูนย์การบินมาร์แชลที่อลาบามา เพื่อวิจัยขนย้าย วัสดุที่จำเป็นและเป็นไปได้ เพื่อนำมาใช้งานในเครื่องยนต์จรวดที่จะลงจอดบนดวงจันทร์นั่นเอง
นอกจากนั้นยังมีความร่วมมือกับศูนย์วิจัยอวกาศ จอห์นสัน ที่ฮุสตัน และศูนย์การบินในอวกาศก็อดดาร์ท ที่แมรี่แลนด์  นาซา
ได้กล่าวอย่างเป็นทางการใว้ว่า ความร่วมมืออันนี้ เกี่ยวกับระบบการนำร่องและลงจอดบนดาวอังคาร ของ
เจฟฟ์ เบซอส รวมทั้งระบบพลังงาน ที่เราจะเอามาใช้ในยานบลูมูน แลนเดอร์ 

คู่หูคนที่สอง จาก 19 กลุ่มบริษัทที่ร่วมมือด้วย คือบริษัทของอีลอน มัสค์ อย่างสเปซ X ที่ร่วมค้นคว้าและวิจัย กับ ศูนย์วัยมาร์แชลล์ และ
ศูนย์วิจัยเกวน เรื่องของการขับเคลื่อนในวงโคจร รวมถึงพัณนาจรวดรุ่นพิเศษ ที่จะเดินทางในอวกาศ รวมถึงการเก็บตัวอย่างหินดาวอังคาร
นอกจากนั้นยังได้รับความร่วมมือ จากโครงการอวกาศ ที่ทั้งหมดเป็นไปเพื่อ การจะอยู่อาศัยบนพิภพอันแสนใกลดวงนี้ ภายในปี 2030
แต่แน่นอนละ การที่คุณจะเดินทางไปตั้งถิ่นฐานบนดวงจันทร์ คุณจำเป็นต้องเข้าถึงแหล่งทรัพยากร คำถามคือ อะไรคือทรัพยากรที่สำคัญ
ที่สุด บนดวงจันทร์ คำตอบคือ น้ำแข็งจากต่างโลกนั่นเอง  น้ำที่ผ่านกระบวนการทางเคมีอย่างเหมาะสม สามารถพัฒนา
เป็นไฮโดรเจน และออกซิเจนได้ ออกซิเจนจะถูกใช้ในการหายใจและซัพพอร์ตชีวิต ส่วนไฮโดรเจนจะถูกใช้ในการประกัน
แหล่งเชึ้อเพลิงในอวกาศ จึงทำให้มีความคุ้มค่ามากขึ้น ในการไปใช้ชีวิตบนนั้น

แน่นอน นักธุรกิจอาจถามนาซาว่า มูลค่าของแร่ธาตุบนดวงจันทร์นั้น มันมีมากน้อยเพียงไร คำตอบคือ มากกว่าที่หลายคน
ได้คิดเอาใว้นะครับ น้ำแข็งจากดวงจันทร์ 1 กิโลกรัม อาจมีมูลค่าราวๆ 3000 ดอลล่าร์ เราคาดการ์ณว่าน้ำบนนั้นไม่ควรจะต่ำกว่า 2700 ตัน
นั่นมันหมายถึงทรัพยากรมูลค่า 2700000x3000=8100000000 แปดพันหนึ่งร้อยล้านดอลลาร์ หรือมากกว่า 2.5 แสนล้านบาทไทย
นี่เฉพาะมูลค่าของน้ำบนนั้นอย่างเดียวนะครับ แล้วถ้ารวมแร่ธาตุอื่นๆ ละ มันจะมหาศาลขนาดใหน พระเจ้า
จะไม่มีหินจากดาวอังคาร ถูกทิ้งใว้เบึ้องหลังอีกต่อไป!

นอกจากนั้น ดวงจันทร์ยังจะถูกทำให้กลายเป็น อู่ข้อมูลทางวิทยาศาสตร์ ที่ทรงคุณค่า แต่คำถามคือ เราจะใช้ชีวิตบนนั้นได้ยังใง?
มาดูความคิดของนักวิทยาศาสตร์กัน พวกเขาแนะนำให้พวกเราเป็นคนรู ขุดอุโมงค์อยู่บนดวงจันทร์ครับ
แต่เราไม่จำเป็นต้องไปทำตัวเป็นตัวตุ่นอวกาศ ขุดรูอยู่หรอกนะครับ ธรรมชาติใจดีพอ
จะให้ของขวัญเรา เพราะบนดวงจันทร์นะ มีอุโมงค์ลาวาอยู่แล้ว เช่นเดียวกับบนดาวอังคาร และข่าว
ดีที่สุดคือ อุโมงค์ลาวาบนดวงจันทร์ที่ว่านะ อาจเชื่อมต่อกันเหมือนโพรงตัวตุ่น ซึ่งจะให้ความสะดวกในการ
เดินทางบนนั้นมาก แต่ไม่ใช่ว่ารูทุกรูบนดวงจันทร์ จะเป็นอุโมงค์ที่เชื่อมต่อกัน

เราไม่แน่ใจในความแข็งแรงของอุโมงค์ลาวาบนดวงจันทร์นัก แต่ที่แน่ๆ โพรงลาวาเหล่านี้มันมีสภาพแวดล้อม
ในโพรง ซึ่งต่างกับอวกาศด้านนอกโดยสิ้นเชิง  อุโมงค์ลาวาเหล่านี้ไม่ได้เกิดจากความร้อนสูง ในรูปแบบของหินภูเขาไฟ
แต่เป็นหินที่หลอมลายลายจากพลังงานความร้อนจากการพุ่งชนของอุกกาบาติ ภายในอุโมงค์ที่มืดมิดและเย็น
เฉียบเหล่านี้เอง อาจเป็นบ้านอันเก็บแหล่งทรัพยากร อันมีค่าใว้็เป็นได้ โดยเฉพาะน้ำแข็งบนดวงจันทร์
ปัจจุบันเรากำลังสำรวจโพรงของหินบนดวงจันทร์เหล่านี้อยู่ โดยการใช้งานโรเวอร์ขนาดจิ๋ว เพื่อสำรวจความเป็นไปได้
ที่เราจะใช้ชีวิตบนดาวบริวารของเราดวงนี้