เท่าที่รู้

เราเป็นแม่เหล็กขั้วเดียวกัน
ที่ผลักกันออกห่าง
หรือเราต่างเป็นแม่เหล็กคนละขั้ว
ที่พยายามเข้าหากัน

งานบางอย่าง ทำคนเดียว
ขยันคนเดียว พยายามคนเดียว
ก็อาจจะสำเร็จได้
งานบางอย่าง ต้องสามัคคี
ทำร่วมกัน ถึงจะสำเร็จ
แต่คบกัน มันคือความสัมพันธ์
ของคนสองคน
ที่ต้องพยายามร่วมกัน
ถ้าเราพยายาม
แต่เขาละเลย
หรือเขาพยายาม
แต่เราไม่สนใจ
ไม่ต้องเป็นเทพธิดาพยากรณ์
ก็ตอบได้ว่า ไปไม่รอดหรอก

อยากจะปรับตัวเข้าหากัน
อยากจะสร้างอนาคตด้วยกัน
อยากจะเข้าใจกันมากขึ้น
ไม่อยากทะเลาะแล้วบอกเลิกกันประจำ
ไม่อยากต้องมางอนกันไร้สาระ
ไม่อยากต้องมาง้อกันเป็นหลายๆ วัน
ไม่อยากต้องคอยระแวงไม่มั่นใจตลอดเวลา
ไม่อยากต้องมาฟังคำแก้ตัว ขอโอกาสใหม่ซ้ำๆ
การกระทำต้องสะท้อนความพยายาม
และมันต้องพยายามทั้งสองฝ่ายเสมอ

วิ่งตามเขาฝ่ายเดียว มันไม่ใช่ความรักหรอก
สุดท้ายที่ได้กลับมา ก็แค่การได้เบิร์นไขมัน
มันเหนื่อย

ถ้าเราพยายามแล้ว
และมันเหนื่อยมาก
แต่เขาไม่พยายามอะไรเลย
ไม่สู้เพื่อจะอยู่ต่อ
ไม่แคร์ที่จะเดินร่วมทางกัน
บทเรียนชีวิตบทแรกที่เราจะได้จากเรื่องนี้
คงเป็น
ความพยายามที่ดี
ต้องใช้ให้ถูกที่ถูกคน

ราดน้ำบนพื้นทรายมันอาจดูง่ายแต่...

ไม่มีวันเต็ม