สมุดกับหนังสือ

ในเรื่องของหัวใจแห่งรักคือเรื่องที่ทุกคนอยากจะได้คำตอบที่ชัดเจน ทว่าหัวใจแห่งรักในรักก็ยังไม่เคยให้คำตอบใครได้ดีเกินครึ่งเลยซักครั้ง บางครั้งก็ดูเหมือนจะทำให้มีความสุขทุกครั้งที่คิดถึง บางทีก็มอบความเจ็บช้ำบนความสมหวัง และบางคราวก็ดูคลุมเครือไม่รู้จุดหมายปลายทางที่แน่ชัด ซึ่งชีวิตเหมือนดั่งการรอคอยสิ่งที่สมบูรณ์ที่สุดมาเติมเต็มในส่วนที่ขาดหายไปในหัวใจรัก

รูปแบบของความรักแต่ละคนย่อมต้องแตกต่างกันอย่างเห็นได้ชัดในของการดำเนินชีวิต บทบาท หน้าที่ เวลาและสภาพแวดล้อม อาจจะมีส่วนให้ความรักสมหวังคงอยู่หรือผิดหวังสูญเสีย ทุกๆ อย่างล้วนมีความเกี่ยวข้องกับความรักทั้งสอง ลักษณะที่แสนจะแตกต่างกันภายใต้ความแตกต่างเหล่านั้น ยังคงมีความเหมือนในความแตกต่างให้คุณมองเห็นหัวใจแห่งรัก

ซึ่งจุดริ่มต้นของความรักมักจะเริ่มเป็นดั่งสมุดหนึ่งเล่มเสมอ แผ่นสีขาวบริสุทธิ์ไร้การขีดเขียนใดๆ ทั้งสิ้นในเรื่องของความรัก ไม่มีลำดับเลขกำกับหน้าเพราะยังไม่มีเรื่องราวใดๆ ที่ต้องลำดับขั้นตอน อาจจะมีเพียงเรื่องราวของตนเองที่ขีดเขียนลงบนแผ่นกระดาษของกาลเวลาที่ล่วงผ่าน ซึ่งยังคงไร้คนที่มาร่วมเขียนในสมุดนั้นๆ แต่เมื่อวันใดวันหนึ่งได้มีคนหนึ่งคน ก้าวเข้ามาในชีวิตได้ร่วมกันขีดเขียนสมุดเล่มนั้นด้วยคำว่ารักไปพร้อมๆกัน...สมุด 

สมุดที่ว่างเปล่าก็ย่อมมีการจารึกเรื่องราวต่างๆ ที่ผ่านเข้ามาในชีวิตของทั้งสอง สื่งที่ตามมาก็ย่อมต้องมีการลำดับเลขหมายเรื่องราวในแต่ละหน้า มีย่อหน้าแห่งความรู้สึก มีเน้นตัวทึบแห่งอารมณ์ มีการเปลื่ยนสีของตัวอักษรให้ดูสดใสงดงาม มีรูปลักษณ์ของอักษรที่ดูน่ารัก และขึ้นหน้าใหม่ในวันที่ตะวันลับขอบฟ้า มันจะวนเวียนอยู่อย่างนั้นไปตลอดกาล จนทุกๆ เรื่องราว ทุกๆ ความรู้สึก ฝั่งแน่นในสมุดของทั้งคู่จนนานวันไปได้แปรเปลื่ยนเป็นดั่ง...หนังสือ

ซึ่งเมื่อหนังสือคือความทรงจำของทั้งคู่ ทุกเรื่องราวที่ได้ผ่านปลายปากกาของทั้งสองย่อมต้องมีแค่คนเพียงสองคนเท่านั้นที่เข้าใจ ทุกๆ ความหมาย ทุกๆ อารมณ์ของตัวอักษรได้อย่างลึกซึ้ง การเขียนลงบนหนังสือนั้นไม่ยาก แต่ความยากย่อมคือการลบความทรงจำในหนังสือเล่มนั้นออก เพราะการเขียนลงบนหนังสือที่แตกต่างกันด้วยน้ำหนักที่กดลงในนั้นของแต่ละคน ไม่ว่าจะลบด้วยอะไรก็ยังคงทิ้งร่องรอยแห่งการขีดเขียนอยู่เสมอ

หนังสือบางเล่มผ่านการขีดเขียนและลบอยู่เสมอ ซึ่งก็ยังสามารถเปิดขึ้นหน้าใหม่ได้เสมอ แต่กับบางเล่มกลับไม่สามารถเขียนอะไรลงต่อไปได้หลังจากผ่านการลบ อาจจะเป็นเพราะว่าน้ำหนักที่กดแน่นเกินที่จะลบออกได้โดยเร็ววัน คงทำได้แค่เพียงรอให้กาลเวลาค่อยๆ ทำหน้าที่ของมันให้เลือนลางลงเรื่อยๆ 

ซึ่งความรู้สึกเปรียบได้ดั่งหนังสือที่ไม่มีวันจบย่อมยากจะลบออกจากความทรงจำ ถ้าคุณไม่อยากเสียใจหรือเสียรักที่มีอยู่ไป ก็ควรเห็นคุณค่าของมันและพยายามเข้าใจความหมายในตัวอักษรของหนังสือที่ทั้งคู่ได้ขีดเขียนขึ้นมาเพื่อคนสองคน หนังสือแห่งรักบางเล่ม มีคุณค่า มีความหมายมากมายและงดงาม ต่อให้ขีดเขียนด้วยคำที่สวยหรูแค่ไหน แต่เมื่อยามต้องลบออกย่อมต้องเจ็บช้ำกันทุกคน

เพราะถ้าวันใดวันหนึ่งความรักไม่เป็นอย่างที่คิด น้ำตาก็คงเป็นหนึ่งในการลบอักษรจากความทรงจำของคุณ ถ้าคิดจะขีดเขียนใดๆ ลงบนหนังสือแห่งรักก็ควรคิดให้ดีถ้วนถี่ เพราะในบางครั้งความโชคดีก็ไม่มาในวันที่คุณต้องการ สุดท้ายในบางคนก็ไม่สามารถกลับมาเป็นสมุดได้อย่างเคย คงเป็นได้แค่เพียงหนังสือ ที่รอการเขียนหน้าสุดท้ายจากใครสักคน...บนโลกใบนี้

“สมุดเมื่อยามลบออกทำให้เสียน้ำตาด้วยรู้สึก..ดี แต่กับหนังสือที่เมื่อเวลาลบกลับทำให้รู้สึก..เจ็บ”