กุญแจหัวใจในศิลปะ

ศิลปะ คือสิ่งที่มนุษย์สร้างขึ้นเพื่อสื่อถึง อารมณ์ ความรู้สึก ความคิด ประสบการณ์ และจิตนาการ ศิลปะที่ดี ต้องมีจิตวิณญาณและการเข้าถึงอารมณ์ของผู้สร้างซ่อนเร้นแอบแฝงอยู่ภายในตัว และศาสตร์ก็คือผู้สร้างศิลปะ หัวใจของมนุษย์ก็ย่อมต้องมีหลากหลายอารมณ์ความรู้สึกที่ซ่อนเร้นอยู่ภายใน สิ่งที่ทำให้หัวใจกลายเป็นศิลปะทางความรู้สึกย่อมไม่พ้น ความรักเป็นศาสตร์ที่สร้างให้หัวใจมีรักอยู่คู่กัน

ศิลปะส่วนใหญ่ ถือกำเนิดมาท่ามกลางธรรมชาติ อีกทั้งบนเส้นทางการดำเนินชีวิตมนุษย์ก็ผูกพันธ์อยู่กับธรรมชาติ จนไม่สามารถแยกออกจากกันได้ในทางศิลปะ ตัวของศิลปะนั้นมิใช่เป็นการบันทึก ไม่ใช่เลียนแบบกระจกเงาหรือภาพถ่าย ที่บันทึกสะท้อนทุกส่วนที่อยู่ตรงหน้า แต่อาจจะเพิ่มเติม ตัดทอน หรืออาจจะใส่อารมณ์ ความรู้สึกเข้าไปด้วยในสิ่งนั้นๆ ความรักก็ย่อมต้องเป็นศิลปะแห่งการเข้าถึงอารมณ์ความรู้สึก ประหนึ่งดั่งกระจกเงาที่สะท้อนในหัวใจอย่างหนึ่ง ทุกเรื่องราวที่ผ่านมาย่อมต้องถูกบันทึกจดจำไว้ในหัวใจและแสดงออกมาในลักษณะของอารมณ์ และแง่มุมแตกต่างกันออกไปของแต่ละคน

ผู้มีหัวใจแห่งรัก แห่งความต้องการ แห่งปริศนา รอเพียงเวลาที่ใครบางคนมีกุญแจไขความลับในหัวใจคุณ ต้องเป็นดอกที่ใช่เท่านั้นเพียงหนึ่งดอกที่เหลือย่อมต้องไม่ใช่แน่นอน ในบางครั้งการตามหากุญแจความลับแห่งหัวใจคุณ บางทีก็ดูเหมือนจะใช่แต่ก็ยังไม่ใช่ บางครั้งคิดว่าใช่แต่สุดท้ายกลับลวง อาจจะดูเหมือนยากดั่งงมเข็มในมหาสมุทร แต่มันก็คือการค้นพบที่มีค่าและความหมายในปริศนาผู้เป็นเจ้าของหัวใจดวงนั้น

กุญแจแห่งรักย่อมต้องเข้าใจในรักมิฉะนั้นแล้วคงเป็นได้แค่เพียงกุญแจธรรมดา ที่ขาดจิตวิญณาณแห่งศิลปะการเข้าถึงความรัก ไม่ว่ากาลเวลาที่หมุนผ่านไปนานเพียงไรก็ยังไม่ใช่อยู่ดี ยากมากๆ ในการค้นพบและยากยิ่งขึ้นที่จะไขความลับในใจของใครบางคน เพราะภายในสี่ห้องหัวใจของใครบางคนนั้น บางทีเจ้าของห้องได้เปิดให้ไขได้แค่เพียงบางห้องเท่านั้น ส่วนห้องที่เหลืออาจจะเอาไว้เก็บร่องรอยแห่งความทรงจำในอดีต ที่ไม่อยากให้ใครสัมผัสหรือเข้าถึงและมักจะอยู่ในห้องที่ลึกสุดใจ

เจ้าของห้องแต่ละคนย่อมมีความรักที่ผ่านมาในอดีตแห่งความทรงจำที่แตกต่างกัน มีทุกข์ มีสุข มีดีใจ มีร้องไห้ มีสมหวัง มีผิดหวังและมีความหวัง เป็นการยากที่คุณจะสามารถไขความในใจของใครได้หมดทุกห้อง บางห้องอาจจะถูกปิดตายด้วยด้วยความรู้สึกที่เจ็บปวดเกินค้นหายากแก่การอธิบาย ตรึงด้วยโซ่ตวนแห่งใจที่ร้าวรานและปิดล็อคถาวรด้วยน้ำตาแห่งการสูญเสีย และก็ไม่มีกุญแจแห่งรักใดๆ ในโลกนี้สามารถไขออกได้ เพราะตราบใดที่เจ้าของห้องยังไม่สามารถบอกกับตัวเองได้ว่าเพราะเหตุผลอะไรถึงต้องปิดห้องแห่งหัวใจแบบถาวร ไร้ซึ่งวันใหม่ในใจ

หัวใจมีเพียงสี่ห้องถ้าห้องหนึ่งห้องใดไม่สมบูรณ์ด้วยเหตุผลนานับประการ การเข้าถึงหัวใจแห่งรักก็ย่อมต้องไม่สมบูรณ์แน่นอน เพราะจะติดที่จิตใต้สำนึกในอดีตแห่งรักนั้นๆ ชีวิตของคนเราเริ่มต้นได้ใหม่ไม่มีจำกัด ทุกครั้งที่มีปัญหาอย่าพยามยามปิดกั้นตัวเองด้วยอารมณ์และความรู้สึกที่เป็นการขังตัวเองให้อยู่แต่ในห้องของความทุกข์ที่มืดมนไร้ซึ่งแสงสว่างแห่งการเริ่มต้น

ค่อยๆ แง้มประตูในห้องที่ปิดตายด้วยความรัก ค่อยๆ ตัดโซ่ตวนแห่งความร้าวรานด้วยวันใหม่ ค่อยๆ เดินเข้าไปทีละก้าวด้วยความเข้าใจ ค่อยๆนำโซฟาแห่งความห่วงใยมาวาง  ค่อยๆ ทาสีห้องสีชมพูด้วยความผูกพัน ค่อยๆ ปูกระเบี้องนั้นด้วยความมั่นคง ค่อยๆ เก็บกวาดความทรงจำที่เจ็บปวดด้วยเหตุผล ทิ้งมันลงไปที่ถังขยะแห่งอารมณ์ ค่อยๆ ติดหน้าต่างแห่งการให้อภัยเพื่อที่จะให้ทุกความรู้สึกในรักมีทางออก ค่อยๆ เก็บ ค่อยๆ วาง สิ่งเหล่านั้นลงไปในใจคุณ

ผู้ที่ถือกุญแจแห่งความเข้าใจในรักของตัวคุณอาจจะหาได้ยาก คงมีเพียงเวลาเท่านั้นที่สามารถตอบได้แต่อย่างน้อยทั้งสี่ห้องหัวใจของคุณก็เป็นหัวใจที่ไร้มลทิน เพียงแค่รอเวลาที่ค้นพบกุญแจที่ใช่ในรัก มาไขปริศนาในหัวใจคุณ แล้วความรักนั้นจะเป็น...นิรันดร

“รหัสของกุญแจมักจะประกอบด้วยคำว่า L-O-V-E  F-R-O-M  U-S”

ถ้าชอบรบกวนกดหัวใจให้ด้วยนะครับ ขอบคุณครับ