คุณลุงทิ้งสมบัติสุดท้ายไว้ใน “ลังเหล็ก” ให้ลูกๆ 5 คนแบ่งกัน เปิดออกมาเห็น

คุณลุงทิ้งสมบัติสุดท้ายไว้ใน “ลังเหล็ก” ให้ลูกๆ 5 คนแบ่งกัน เปิดออกมาเห็น
เรื่องราวที่อยากจะ

คุณลุงคนนี้เป็นคนที่มีเพื่อนเยอะมาก จนกระทั่งลุงคนนี้เกษียณอายุ และปรากฏว่าตัวเองนั้นไม่มีเงินเหลือจากการทำงานหนักและยาวนาน คุณลุงได้ทิ้งสมบัติก้อนสุดท้ายของชีวิตของเขาไว้ในลังเหล็ก

คุณลุงนั้นเป็นคนที่มีลูกอยู่ 5 คน เมื่อคุณลุงไม่มีเงิน ก็ต้องไปอาศัยอยู่กับลูกทั้ง 5 คน วันจันทร์ก็ไปอยู่บ้านของลูกสาว ก็ถูกลูกเขยพูดจากระทบกระแทกอยู่เรื่อย

“ทำไมพ่อถึงไม่ไปบ้านลูกคนอื่นบ้างนะ ผมจะทำอะไรก็อึดอัดใจจริงๆ น่าเบื่อเหลือเกิน” วันอังคารก็ไปอยู่บ้านลูกชาย ก็ถูกหลานและลูกสะใภ้พูดจาต่อว่า

“รำคาญปู่จังเลย กับข้าวนู่นก็ไม่กิน กับข้าวนี่ก็กินไม่ได้ จะอะไรนักหนา” เป็นอยู่เช่นนี้ตลอด ลุงเปลี่ยนบ้านไปอยู่กับคนอื่น เปลี่ยนไปอยู่กับลูกๆคนอื่นก็โดนถากถางอยู่ตลอดเวลา ต้องอดทนเพราะว่าลุงไม่มีเงินเก็บแม้แต่บาทเดียว

อยู่มาวันหนึ่งลุงตัดสินใจเรียกลูกๆทุกคนมาแล้วบอกว่า “พ่อจะไม่อยู่สัก 2 ปีนะลูก เพราะเพื่อนพ่อที่เป็นเจ้าของเหมืองทองคำ เขามาขอร้องให้พ่อไปช่วยงาน ที่เหมืองทองคำของมัน พ่อจำใจต้องไปช่วยเขาจริงๆนะลูก” ลูกๆเมื่อได้ฟังดังนั้นก็ดีใจกันยกใหญ่ ต่างสนับสนุนเพื่อให้คุณลุงไปให้พ้นๆ จะได้ไม่เป็นภาระอีกต่อไป

เมื่อครบกำหนดสองปี คุณลุงท่านนี้ก็กลับมาพร้อมกับ“ลังเหล็กใบใหญ่” 1 ใบ เวลาแกไปไหนก็ลากไปด้วย ลูกๆก็พากันแปลกใจ และถามว่า “ลังอะไรหรือพ่อ?” คุณลุงก็ตอบกลับไปว่า “เป็นสมบัติชิ้นสุดท้ายที่ได้มาจากเหมืองทองคำของเพื่อน ถ้าใครดูแลพ่อจนถึงวาระสุดท้ายแล้ว พ่อจะมอบสมบัติในลังเหล็กใบนี้ให้ทั้งหมดเลย”

ปรากฏว่าลูกๆพากันตื่นเต้น ต่างอาสามาดูแลคุณพ่อกันยกใหญ่ วันจันทร์คุณลุงก็อยู่กับลูกสาวคนโต ลูกเขยกับหลานก็พากันเอาอกเอาใจ หาของดีๆมาให้ แต่ยังไม่ทันไร ลูกชายคนที่ 2 ก็มาตามให้ไปอยู่ด้วย และก็เช่นกันยังไม่ทันไร ลูกสาวคนที่ 3 ก็มาตามให้ไปอยู่ด้วยอีก ปรากฏว่าลูกๆทั้ง5คนของคุณลุงต่างแย่งกันเอาอกเอาใจ และปรนนิบัติคุณลุงท่านนี้อย่างดี แต่เวลาไปไหนคุณลุงจะลากลังเหล็กใบนี้ไปด้วยตลอด

เวลาผ่านไป 7 ปีเห็นจะได้ คุณลุงท่านนี้ก็ได้จากไป หลังงานของพ่อ… ลูกๆทุกคนพากันมานั่งล้อมลังเหล็กใบนี้เพื่อแบ่งสมบัติกัน ลูกสาวคนโตเป็นคนเปิดฝาลังเหล็ก แล้วกลับพบว่ายังมีผ้าสีขาวปิดอยู่อีกชั้นหนึ่ง และมี “จดหมายฉบับหนึ่ง” วางอยู่ ลูกสาวคนโตก็เปิดอ่านให้น้องๆฟัง เนื้อความจดหมายเขียนไว้ว่า

ถึงลูกๆที่รักทุกๆคน “ก่อนอื่นพ่อต้องขอขอบคุณ ก้อนหินทุกๆก้อนในลังเหล็กใบนี้ ที่ได้เลี้ยงดูชีวิตพ่อจนถึงวาระสุดท้าย พ่อขอให้ลูกๆ แบ่งก้อนหินในลังเหล็กใบนี้ไปคนละเท่าๆกัน เพื่อเป็นอนุสรณ์เตือนใจให้พวกเจ้าหมั่นเก็บออมเสียตั้งแต่วันนี้ เพื่อที่เวลาพวกเจ้าแก่ตัวลงจะได้ไม่มีชีวิตที่ น่ า ส ม เ พ ช เ ยี่ ย ง พ่ อ”