ไม่น่าอายเลยลูก

มีเรื่องถามจากใจ เรามีแม่เป็นพยาบาลเกษียณ ส่วนเราเคยทำงานบริษัทเงินเดือนไม่มากมายก็พออยู่พอใช้ตามประสาแม่ เพราะพ่อเราทิ้งเราไปตั้งแต่เรายังวัยรุ่น15_16แท่เลี้ยงดูแลส่งเสียเรามาคนเดี่ยวจนจบ ป ตรีเราทำงานได้พัก (หลายปี)เราล้มป่วยแรกก็แค่มือเท้าชา แม่พาเราไปตรวจรับยามากินด้วยโรคเบาหวาน ความดัน ฝ่ายพ่อ เป็นหมดทุกคน

เราดูแลสุขภาพมาตลอดแต่ด้วยการงานทีต้อง ออกต่างจังหวัดบ่อยมาก อาหารการกินจะไปเลืแกแยกต่างเพื่อนก็ยากทำให้ โรคเราเป็นมากขึ้น จนสุดท้ายเราก็เป็นไต ต้องฟอก ต้องใช้เงินมาก ยังดีทีหลังจากเราลาออกจากบริษัท แม่นังส่งประกันสังคมให้ตลอด เราเลยได้ใช้สิทธิแบ่งเยาค่าใช้จ่ายในการฟอกไตไปในระดับหนึ่ง แต่เราก็ยังมีค่าใช้จ่าย ส่วนอื่นทีต้องจ่ายเอง เช่นการตรวจเลือดทุกเดือน ถึงแม้บางคนอาจบอกว่า แค่นั้นเอง

แต่สำหรับเรา2แม่ลูกแล้วบางเดือนมันก็หนักนะ เพราะรายได้มาจากเงินบำนาญแม่แค่ไม่กีพันบาท จากทีโดนหัก หนี้กะสหกร และรายจ่ายทีต้องจ่ายทั้งหมด ในบ้าน แต่แม่เราเป็นผู้หญิงสู้ชีวิต แม่ไท่อายทีจะทำอาชีพเสริมทีจะได้เงินมาจุนเจือชีวิต2แม่ลูก  แม่เก็บขวด เก็บของเก่าขายเราเคยถามแม่ว่า แม่ไม่อายเหรอทีต้องทำ แม่บอกแม่ไม่ได้ไปขโมยใครแม่ไม่อายและแม่แค่ลงแรง ไม่ได้ลงทุนอะไร เราใจทีเราช่วยแม่ไม่ได้มาก เพราะเราต้องฟอกอาทิตย์ละ3ครั้ง 

หลังฟอกเหนื่อย บางช่วงก็น้ำท่วมปอดเร็วมาก เราเริ่มปัสสาวะไม่ออกหรือน้อยมาก แม่จำกัดน้ำดื่มเราแค่วันละ 500cc  แม่ไม่ให้เราทำงาน แม่บอกเดี๋ยวลูกจะเหนื่อยหอบอันตราย ช่วงนี้แม่พยายามกาเงินเพิ่มเก็บเพื่อซื้อถังอ๊อกซิเยนมาไว้ที่บ้านเผื่อเราหายใจหอบก่อนวันฟอก  แม่ซื้อเครื่องวัดความดัน วัดน้ำตาล มาไว้ตรวจเรา แม่เคยคิดจะให้ไตเราข้าง แต่เราไม่เอาเพราะแม่อายุมากแล้ว เจ็บป่วยมาจะไปกันทั้งคู่ เราไม่อยากให้แม่เจ็บและทรมานมากไปกว่านี้ 

แม่จะสอนเราให้ รู้จักปลงในชีวิต แม่บอกว่า ทุกคนมีเกิดแก่เจ็บตายทั้งนั้น ไม่มีใครเป็นอมตะ บางครั้งคนทีไม่เจ็บป่วยก็ตายก่อนคนทีเจ็บป่วยก็เยอะ ทุกอย่างอยู่ทีใจ ้ราต้องมองโลกในแง่ดี ทำและมีความสุขในทุกวันทียังหายใจ เราไม่เคยเห็นแม่ร้องไห้หรือแสดงอาการทุกข์ใจเลย แม่บอก แม่เตรียมพร้อมกับการสูญเสียหรือต้องตาย แม่บริจาคร่างกายให้ เป็น  อ.ใหญ่

เราอยากบริจาคแต่เราเป็นหลายโรคเลยบริจาคไม่ได้ แต่แม่ก็พาเราทำบุญเสมอๆ แม่บอกแค่เรามีศัทธรา เราก็ได้บุญ บางวันเรา2แม่ลูก อยากใส่บาตร แต่เราไม่มีพอไม่ได้เตรียม แม่ก็จะสอนว่า แค่เราตั้งจิต สาธุอนุโมทนาบุญกับคนทีเขาได้ใส่เราก็ได้บุญแล้ว ได้น้อยนิดก็ดีกว่าทีไม่ได้เลย  เรายังมีเริ่องเล่าอีกเยอะ แต่วันนี้เราเหนื่อยขอพักก่อน อย่าเบื่อรึว่าเราไร้สาระเลยนะ เราแค่อยากเล่า