แม่จ๋า หนูขอไปด้วย . . เรื่องเล่าที่ทำให้น้ำตาปริ่ม

เคยจำได้ไหม เมื่อก่อนเราติดแม่มากแค่ไหน

เวลาแม่จะทำอะไร ไปไหน เราก็จะเดินถามตลอด ไม่งั้นก็ร้องไห้งอแง จนกว่าเราจะได้ไปด้วย 

ตอนเด็กเราจำได้แม่จะพานั่งหน้ารถไปด้วย

ทั้งฝนตกแดดออก เราก็นั่งหน้ารถไปกับแม่เรา..

ตอนนั้นแม่เราไม่มีหรอก รถยนต์คันหรู ที่จะคอยมารับมาส่งไปรร.

แม่เรามีแต่มอเตอร์ไซคันเก่าๆ ห้อยเราไปด้วยโต่งเตงโต่งเตง 

ตอนเด็กๆ เราก็คิดนะ แอบน้อยใจ ทำไมบ้านเราไม่มีเหมือนคนอื่นอ่ะ

ไม่ได้นั่งรถยนต์ หรือ ไปนั่งร้านอาหารหรูๆ เหมือนลูกคนอื่นเขา

แต่โตมาเราถึงเข้าใจ.. สิ่งที่แม่ทำทุกอย่างก็เพื่อเรา

เขาไม่ได้สอนเราให้ใช้ชีวิตแบบสบายๆ เขาสอนให้เราทำทุกอย่างเองตั้งแต่เด็ก

นั้นเหละ.. ทำให้เรารู้ว่า ความรักความหวังดีของแม่ มันเป็นอย่างไร

แม่แค่พูดมาคำเดียวว่า.. ต้องหัดทำอะไรเองนะ ถ้าไม่มีแม่อยู่ด้วยแล้วลูกจะได้ไม่ลำบาก

ตอนนั้นนั่งร้องไห้เลย...  คิดถึงแม่จัง