ข้าวถุงนี้ แม้ไม่ใช่อาหารเม็ดชั้นดี หรือกับข้าวแสนอร่อย แต่มันเต็มไปด้วยความรัก และความคิดถึงที่ยากที่จะอธิบายให้คนอื่นเข้าใจได้

แปดเซียน+3 โกลเด้นรีทรีฟเวอร์และผองเพื่อน ได้โพสต์เรื่องนี้

"ห่อข้าวแห่งความรัก" "ห่อข้าวแห่งความคิดถึง"
ตาไม่ได้ทอดทิ้ง..ตายอมทุกข์ใจเพราะความคิดถึง..เพื่อให้เจ้าปลอดภัย

คอร์กี้ดำเตี้ยเป็นหมาของ ตาเริ่ม ที่เป็นชายแก่ไม่มีครอบครัว อาศัยอยู่กับญาติ อาชีพเก็บขยะ และเก็บผักขาย 1 ปี ที่ผ่านมาเกือบทุกเช้า ถ้าไม่โดนล่ามโซ่ คอร์กี้ จะมาขออาหารกินที่บ้านแปดเซียน+3 สาขา 2 ประมาณเดือนกว่าๆ ที่ผ่านมา คอร์กี้ หายหน้าไป นึกว่าตายไปแล้ว อยู่ๆก็วิ่งลากโซ่มาติดหน้าบ้านแปดเซียน เห่าจนวุ่นวาย ป๊าเลยเอามาไว้ที่บ้าน สาขา2 อยู่กับ เจ้าอานและใส้กรอก หลังกินอาหารเสร็จ คอร์กี้ไม่อยากกลับบ้าน จึงอยู่กับครอบครัวเราได้ 3 คืน

เย็นวันนึง คอร์กี้เห่าอยู่หน้าบ้านเหมือนอยากออกไปดูเห็น ตาเริ่ม อยู่หน้าบ้าน ผมบอกว่าให้เขาอยู่นี่ก็ได้นะ ผมจะดูแลให้ ตาเริ่ม เลยตะโกนบอก คอร์กี้ว่า "อยู่นี่แหละ กลับไปก็ไปกัดเป็ด กัดไก่เขา" แล้วขับรถจากไป

คอร์กี้ ไม่ตะกุยประตู เพื่อขอตามไปเหมือนที่ผ่านมา แต่เดินคอตกมาทำหน้าเศร้าอยู่ตรงหน้าผม อยู่กับป๊ากับแม่นุชนี่แหละ ไม่ต้องไปไหนหรอก เขาซึมอยู่หลายวัน

เมื่อวานตอนเย็น ขณะที่ผมตรวจคนไข้ ภรรยาผมส่งรูปมาให้ดู พร้อมเล่าเรื่องราวที่ฟังแล้วผมรู้สึกสะเทือนใจมาก นั่นคือ

ตาเริ่ม เอาข้าวใส่ถุงมาฝากคอร์กี้ บอกเป็นข้าวที่ขอมากจากวัด ให้คุณหมอเอาให้เขากินด้วย ตาเริ่ม เฝ้าดูคอร์กี้ อยู่หน้าบ้านผมนาน เพราะคิดถึงคอร์กี้ เจ้าคอร์กี้เองก็เฝ้าดูเจ้านาย ด้วยความคิดถึงไม่แพ้กัน

.....ผมกับภรรยาพึ่งเข้าใจหลายๆเรื่อง เมื่อวานนี่เอง
.....แผลที่หัวคอร์กี้ เกิดจากถูกทำร้าย..เพราะไปกัดไก่เขา
.....หายไปเป็นเดือน เพราะถูกล่ามโซ่ไว้

.....ทั้ง 2 ชีวิต ประทังชีวิต โดยอาศัยข้าววัด
.....ตาเริ่ม ยอมให้ คอร์กี้ อยู่กับครอบครัวเรา เพื่อรักษาชีวิตคอร์กี้ จากการถูกทำร้าย

.....

....ไม่มีเหตุผลที่ครอบครัวเราจะไม่รับ คอร์กี้มาเป็นส่วนหนึ่งของครอบครัวเราโดยไม่ต้องเกรงใจ

อยู่กับ ป๊า แม่นุช พี่อาน และใส้กรอกอย่างมีความสุขนะลูก ความรักของครอบครัวเรา จะทำให้หนูดีขึ้นในเร็ววัน