โบลาเวร โบลากรรม

“โบลาเวร โบลากรรม”

เครดิตภาพ กัณฑ์ คนแบกเป้ & จตุรงค์ พิญพร

เรื่อง เดชา เวชชพิพัฒน์

อยู่เมืองไทยเที่ยวน้ำตกไปไม่น้อย แต่ก็ไม่เร้าใจเท่าตาดลาว (ตาดเป็นภาษาลาวแปลว่าน้ำตก) เพราะอยู่ในป่าที่อุดมสมบูรณ์กว่าไทยหลายเท่า กว่าจะเข้าไปถึงก็ไม่ใช่เรื่องง่าย ต้องปีน ต้องไต่ ต้องคลาน บางทีก็ต้องแหวกต้องว่าย ที่หนักสุดคือการเดินจากหัวน้ำตกลงมาด้านปลาย ลำบากถึงขนาดมีน้องผู้หญิงคนหนึ่งร้องไห้ เพราะมันเสี่ยงมาก ก้าวพลาดครั้งเดียวอาจเอาหน้าไปกระแทกหินได้ เสียโฉมถึงขนาดหมอศัลยกรรมอันดับหนึ่งก็ช่วยอะไรไม่ได้

แบบว่าก้าวพลาดครั้งเดียวเป็นโสดไปตลอดชีวิต

เมื่อไปถึงก็ได้แต่แหงนหน้าอ้าปากค้าง ... น้ำตกแต่ละแห่งล้วนตกมาจากหน้าผาสูงใหญ่กว่าในไทยหลายๆเท่า (เฉพาะที่ผมเคยไปเที่ยวมานะคร้าบบบ) บรรยากาศจึงเหมือนเดินเข้าไปในหนัง “จูราสสิคพาร์ค” ทั้งนี้เป็นเพราะอยู่ในที่ราบสูงแห่งโบลาเวน (Bolaven Plateau) ซึ่งเป็นจุดเด่นของประเทศนี้ ประเทศเพื่อนบ้านตั้งอยู่ในที่ราบลุ่มเหมือนเรา แต่ดันมีที่ราบสูงยกตัวขึ้นมา ก่อให้เกิดธรรมชาติงดงามน่าผจญภัย เมื่อเป็นแบบนี้แล้วก็ขอตั้งชื่อตอนว่า

“โบลาเวร โบลากรรม”

ให้มันสมกับความ “อุตส่าห์หากรรม” ของผมและเพื่อนๆ

ตาดแรกที่ผมกับเพื่อนไปเที่ยวชื่อว่า ตาดสะเอียน ครับ แค่ตาดแรกก็สุดแสนจะลำบากแล้ว ทางเข้าเป็นป่าดิบมีสายน้ำไหลเชี่ยวที่ต้องข้ามไปข้ามมาเพราะติดหินก้อนโต

ทางเดินช่วงแรกๆ

ทางไปตาดสะเอียนช่วงใกล้ถึงเต็มที

ตาดสะเอียน

เล่นละอองน้ำตกที่ตาดสะเอียนจนหายเหนื่อย รวมทั้งต้มบะหมี่ซองกินกันจนอิ่มแล้วพวกเราก็เดินกลับออกที่จุดพัก ซึ่งเป็นการ “ผูกเปล+กางฟลายชีท” ล้วนๆ เพราะไม่มีที่ราบหรือที่เตียนพอกางเต๊นท์ได้ครับ

วันรุ่งขึ้นพวกเราก็ไปเที่ยว ตาดงูเหลือม กันต่อ

ระหว่างทางไปตาดงูเหลือม

ตาดงูเหลือม

เที่ยวตาดในลาวไปสองแห่งผมก็ติดใจยิ่งกว่าติดซีรี่ส์เรื่อง Walking Dead อีก พี่กัณฑ์แห่งคนแบกเป้ก็รู้ใจ จัดทริปเที่ยวตาดในลาวอีก ครั้งนี้ไป ตาดเยือง ตาดขมึด ตาดเสือ และ ตาดตาเก็ด

ตาดเยือง

บริเวณรอบๆตาดเยืองซึ่งเป็นที่ท่องเที่ยวแบบสบายๆ ไม่ได้อยู่ในป่าดิบ มีชุมชน ที่พัก ร้านอาหาร

ตาดขมึด

ตาดเสือ

เที่ยวไปสามตาดแล้ว เหนื่อยแค่ไหนก็พักไม่ได้ครับ เพราะต้องเดินป่ากันต่อเพื่อไปพักที่ “ลำห้วยตวย”

ระหว่างทางไป ลำห้วยตวย

ตาดตาเก็ด

ทางเดินผ่านตาดตาเก็ด

เที่ยวไปแล้วหกตาด แต่ยังอย่านึกว่าพวกผมจะรู้จักคำว่าพอนะครับ ปลายฝนต้นหนาวแบบนี้ ไม่เที่ยวป่าเขาเที่ยวน้ำตกแล้วจะไปเที่ยวตอนไหน อีกอย่างคือ ในเมื่อพี่กัณฑ์จัดทริป พวกเราก็ไปสิ รออัลไล

ตาดที่ผมไปเที่ยวเป็นทริปที่สามคือ ตาดห้วยปิง และ ตาดน้ำพาก

ระหว่างทางไป ตาดห้วยปิง

ตาดห้วยปิง ใหญ่ขนาดไหนวัดได้จากเพื่อนร่วมทางที่เห็นอยู่มุมขวาล่าง

ตาดน้ำพาก

สรุปคือเที่ยวไป eight ตาด เที่ยวกันจนเป็นมนุษย์น้ำตก ปฏิเสธทุกอย่างที่เป็นลาบ ไม่ว่าจะลาบเนื้อ ลาบหมู ลาบเป็ด

ชีวิตนี้ขอ น้ำตก อย่างเดียวนะ จะบอกให้

###

ติดตามเรื่องท่องเที่ยวสไตล์ผม