ขอบคุณที่รักกัน

ดีครับผมชื่อปริมแฟนชื่อคริมผมกันแฟนคบกันได้ไม่นานเท่าไรแต่ก็มีความสุขมาก

คริมนั้นเป็นเด็กน่ารักเรียนเก่งสวยแหละรวยต่างกับผมครับที่ไม่มีไรเลย

ไม่หล่อไม่รวยแต่คริมก็รับผมได้ผมกับคริมได้ผ่านไรมาด้วยกัน

เพราะบางคนก็ว่าเราไม่คู้ควรกันบ้างก็มีคนมาจีบคริมมาป้วนชีวิตของเรา

ทางบ้านเขาก็ไม่อยากให้เราคบกันด้วยแต่คริมบอกว่าจะไปแคร์ทำไม

หากปริมรักคริมอะคริมไม่สนหรอนะว่าจะเป็นงัยใครพูดไร

มันมีเรื่องอยุ่ว่าวันนั้นมีเพื่อนคริมมาล่อคริมจึงทำให้ผมนั้นจะปล่อยมือ

ของคริมแต่คริมก็บอกผมว่าถ้าคิดจะปล่อยกันก็ไม่ต้องมาจับมือกันอีก

มันทำให้ผมรู้ว่าคริมไม่ได้สนใจว่าผมจะหล่อรวยเก่งเขาไม่แคร์คำพูดใครเลย

เขาบอกว่าถ้าปริมรักคริมอย่าทำให้เขาเสียใจนะคริมผมสัญญากับเธอจะไม่ไปใหน

แต่พอไม่นานเราเดินตลาดด้วยกันเราจับมือเดินไปด้วยกันแต่อยู้ๆคริมหยุดเดินทำให้

มือของผมหลุดจากมือคริมผมมองหน้าเธอน้ำตาเธอไหลออกมาไม่รู้เพราะ

ที่ผมนั้นปล่อยมือเธอหรือป่าวใช่ครับผมเองที่แกล้งทำเป็นจับมือไม่แน่นและ

ทำให้มันหลุดออกจากกันแต่ผมรู้เลยว่าเธอคิดอะไรตอนนั้นผมเลยยิ้มแล้ว

บอกกับคริมไปว่าเตงจับมือให้มันแน่นๆสิจะได้ไม่หลุดจากกันผมจับมือเธอ

แล้วเซ็ดน้ำตาที่อยู่บนหน้าของคริมแล้วพูดเบาๆกับเธอว่าน้ำตามัน

ไม่เข้ากับใบหน้าของเตงนะหยุดได้แล้วคริมก็ยิ้มแล้วตีผมเบาๆคริมพูดว่าคนบ้า

ชอบทำเขาร้องไห้ ผมกับคริมเดินต่อ พูดคุยไปเรื่อยคริมบอกผมว่า

คู้อื่นจะหวานกันหรือทำตัวน่าอิจฉาแต่เขาไม่เลย เขาอยากให้รักเรา

ไม่ต้องมีอะไรพิเศษหรือหวานจนคนอิจฉาเราแต่เขาขอแค่ปริมอยู้ข้างเรารักเราแบบนี้

คนอื่นจะงัยก็ชั้งมันแต่คู้เราของแค่มีกันพอไม่ต้องรักกันจนล้นฟ้าแต่ขอแค่รักกันเท่าเดิม

รักของเขาเท่านี้หมายถึงรักเขาขนเดียวเท่านั้นคริมรักปริมนะ

บอกเลยครับเป็นครั้งแรกที่เธอบอกรักผมมม แต่เธอกับหายไป 

#เจ้าชายยย