ทำไมต้องมาให้ความหวัง

สวัสดีค่ะกระทู้สุดท้ายแล้วนะค่ะ

สุดท้ายฉันก็ยกเลิกบล็อกทุกอย่างของเขา 

พอถึงวันเกิดฉัน วันที่ 12 เมษายน เขาก็มาหาที่บ้าน มาฉลองวันเกิดให้ มาทำให้ฉันมีความหวังว่าเรายังรักกันอยู่ แล้วเขาชวนฉันไปเล่นสงค์กรานต์ที่บ้านเขา แต่ฉันต้องทำงานฉันไปไม่ได้ เราก็คุยกันทุกวัน เขาบอกรักบอกคิดถึงฉันทุกวัน พอสิ้นเดือนเขาก็มาเที่ยวหาอีก ความจริงคือเขามารอรัยแฟนเขา ฉันแค่ทางผ่าน เจ็บปวดค่ะ เขาตื่นแต่เช้าไปนั่งเฝ้าฉันอยู่ที่ทำงานระหว่างแฟนเขาเดินทางมา พอฉันเลิกงานเราก็ไปเที่ยวกันสักพักแหนเขาก็มา แล้วเขาก็ทิ้งฉันไปกับแฟนเขา หลังจากนั้นเขาก็ไลน์มาคุยบ้างไม่คุยบ้าง เขาบอกให้ฉันเข้าใจเขา แฟนเขาอยู่ตรงนั้นด้วยไม่อาจคุยกับฉันทุกวันได้ แต่เขาบอกว่ารักฉันมาก ฉันคงโง่เลยเชื่อเขา แล้วอยู่เขาก็หายเงียบไป จนวันที่ 4 ของเดือนนี้ เขาไลน์มา ชวนฉันไปเที่ยวที่บ้านเขา ไปเก็บลำใยกัน ตอนแรกฉันก็เฉยๆนะ พอได้อยู่กับเขา เขาดูแลแท็กแคร์อย่างดี เขาทำให้ทุกอย่าง เขาต้มน้ำให้อาบ เขาสระผมให้ เขาซักผ้าให้ ได้เก็บลำใยด้วยกัน เหนื่อยๆเขาก็หันหลังให้พิง นวดเท้าให้ ฉันมีความสุขที่ได้อยู่กับเขา เวลาเขาไปไหนมาไหนเขาชอบเอาฉันไปด้วย ฉันก็ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน ตื่นเช้ามาเขาชอบแกล้งฉัน เวลาฟ้าร้องเขาก็เอามือมาปิดหูให้ สองคืนสามวันคือช่วงเวลาที่มีความสุขที่สุดแล้วค่ะ เขาน่ารักมาก แต่ฉันรักษาเขาไว้ไม่ได้ แล้วเขาก็กลับไปพะเยา เราก็คุยกันทุกวันนะ เขาบอกว่าตัวเขาอยู่กับแฟน แต่ใจของเขาเป็นของฉันคนเดียว เขายังออกมาจากตรงนั้นไม่ได้ขอแค่ให้ฉันเขาใจเขา และ เขาบอกว่าให้ฉันรู้ไว้แค่ว่าเขารักฉันคนเดียว รักตลอดมา จะรักจนวันตาย จะไม่มีวันเลิกรัก แล้วอยู่ๆเขาก็อ่านไลน์แล้วไม่ตอบไลน์ฉันเขาเงียบจนถึงวันนี้  แต่วันนี้เขากับโพสต์แฮปปี้เบิร์ดเดย์แฟนเขาที่หน้าเฟส เขาบอกว่าขอให้เป็นแฟนที่ดีของเขาตลอดไป รักมากๆ รักที่สุด  เจ็บปวดมากค่ะ เสียใจสุดๆ 

กลับก็ไม่ได้ ไปต่อก็ไม่ถึง ควรทำยังไงดีค่ะ