ความรักอันแสนโหดร้าย (เรื่องจริงที่ผมพึ่งผ่านมันมาเลยครับ )

ความรักที่ผ่านมานะครับ ผมเคยแอบชอบพี่คนนึ่ง ซึ่งเรารู้จักกันทาง Facebook ซึ่งตอนนั้นพี่เค้ามีแฟนอยู่แล้ว ผมก็ได้แค่ค่อยติดตาม ดูชีวิตคู่เค้าเรื่อยๆมา จนวันหนึ่งแฟนเค้าได้เสียชีวิตด้วยโรคมะเร็ง ผมก็ไม่ได้ติมตามเค้ามาประมาณเกือบปี และผมก็ได้แค่อธิฐานว่าถ้าเราได้เป็นแฟนกันจริงๆ เราคงได้เจอกันอีก แต่ผมไม่เคยคิดว่าคำอธิฐานจะเป็นความจริง เมื่อประมาณปลายปีที่ผ่านมาผมกับพี่เค้าก็ได้คุยกันมาเรื่อยและมีวันหนึ่งที่ผมได้พบกับเค้า ที่บ้านของพี่เค้าที่จังหวัดลำปาง คำแรกที่เค้าพูดกับผม ผมรู้สึกดีมากๆ และทำให้ผมตกหลุมรักเค้าอย่างไม่รู้ ผมยอมทำทุกอย่างตามที่พี่เค้าขอกับผม ผมก็มอบในสิ่งที่เค้าต้องการให้โดยไม่คิดว่าเค้าจะจริงใจกับผมหรือเปล่า แต่ที่รู้ๆ ผมรักและไม่คิดว่าสักวันนึ่งเราจะเลิกกัน และของขวัญชิ้นแรกที่ผมมอบให้เค้าคือกระเป๋าสตางค์ แบนด์นึ่งราคาก็ไม่สูงมาก มอบให้เค้า และผมได้อยู่ที่บ้านพี่เค้าเป็นเวลาที่พอสมควร  พ่อแม่พี่เค้าดีกับผมมากๆ เหมือนผมเป็นลูกคนนึ่งในครอบครัวของเค้าเลยครับ หลังจากผมเดินกลับมาทำงานต่อพี่เค้าก็ให้กำลังใจกับผมตลอดเรื่อยมา ต่อจากนั้นพี่เค้าอยากทำจมูกให้สวย ผมก็ทำให้พี่เค้าอีก และผมก็มีความผูกพันธ์มากขึ้นเรื่อย จนวันนึ่งผมได้ซื้อแหวนไปหมั่นพี่เค้า เค้าก็รู้สึกดี พอถึงปีใหม่เราก็ไปเที่ยวด้วยกันที่ดอยอ่างขาง (ตอนนั้นผมมีทริปที่จะไปต่างประเทศและซื้อตั๋วเครื่องบินรีบร้อยแต่ผมกลับทิ้งตั๋วเครื่องบินเพื่อจะไปเที่ยวกับพี่เค้า) ครั้งที่ สอง ผมก็ได้ไปหาพี่เค้าอีกครั้งไปอยู่กันด้วยประมาณสามวัน เวลาถึงวันกลับมาทำงานต่อเค้าก็มาส่งผมขึ้นรถ ตอนประมาณสองทุ่ม บ้านพี่เค้าอยู่ห่างจากอำเภอเมืองมากๆ ผมเลยถามพี่เค้าว่าจะกลับเลยหรือ แต่พี่เค้าบอกกับผมว่าจะไปค้างคืนกับหลานสาวที่หน้า มรภ.ลำปางผมก็เชื่อใจเค้า แต่เมื่อผมกลับมาทำงานได้ประมาณสามสี่วัน ความรู้สึกที่ผมได้รับก็เริ่มเปลี่ยนไปจากเดิมมากๆ และเราก็เริ่มมีปากเสียงกัน แต่มีวันหนึ่งที่ผมได้คุยกับญาติของเค้าผมก็ถามญาติเค้าไปว่าพี่เค้าได้ไปนอนพักที่นั้นหรือเปล่า เค้ากลับบบอกผมว่ามีชายคนหนึ่งมารับเค้าไปนอนด้วย ทำเอากับผมพูดอะไรไม่ออกเลยครับ แต่เมื่อคุยกับเค้าผมก็ทำไม่รู้เรื่องอะไรเลยกับเรื่องวันนั้น ครั้งที่สามที่ผมไปหาพี่เค้าอีกระหว่างเรานั่งทำขนมด้วยอยู่มีผู้ชายโทรไลน์มาหาเค้าแต่เค้าก็ไม่รับสายจนประมาณ ห้านาที เค้าก็ไปที่บ้านยายของเค้า แต่ไม่ได้เอาโทรศัพท์ไป ผู้ชายคนนั้นก็โทรมาอีกครั้ง ผมเลยรับสายของชายคนนั้นไป ทำให้ผมรู้ว่าเค้าแอบนอกใจผมแล้ว ผมและพี่เค้าทะเลาะกันอย่างมาก จนเค้าไล่ผมออกจากบ้านเค้า ผมก็เก็บเสื้อผ้าใส่กระเป๋าจะไปหาที่พักแถวในเมือง เมื่อผมเดินออกจากบ้านเค้า พี่เค้าก็มากอดผมไม่ให้ผมไปจากเค้า ตอนนั้นผมร้องไห้มากๆ เค้าก็พูดขึ้นมาว่าขอโทษ ผมก็ให้อภัยพี่เค้า และพี่เค้าบอกว่าถ้าพี่ไม่รักผมและจะให้พี่รักใครละ ในความรู้สึกกระผมดีใจมากๆ เลยครับ เมื่อผมกลับมาได้ไม่นาเค้าก็มาหาผมที่กรุงเทพด้วย หลังจากเค้ากลับไปบ้านที่ลำปาง วันนั้นเราไม่ได้คุยกันเลย และพี่เค้าก็ติดต่อมาว่าพี่ไปซื้อของมาทำขนมเลยไม่มีเวลาว่างคุยกันผมก็เชื่อและไม่คิดอะไรมาก แต่มีคน คนนึ่งน่าสงสัยมาในเฟสเค้าผมก็เลยเปิดไปดูมันทำให้ผมรู้ว่าเรื่องวันนั้นพี่เค้านั้นไปเจอกับคนอื่น ทำให้เจ็บจนทำอะไรไม่ถูกเลย และผมก็เครียดจนเข้าโรงพยาบาลเป็นเวลาสามคืน จนถึงวันที่ 14 กุมภาเป็นวันที่ผมเศร้ามากๆเลยครับ เค้ากับบอกเลิกผมครับ ผมก็พยายามเยื่อยเค้าไว้แต่ไม่สำเร็จ จนเค้าไม่ติดต่อผมอีกเลย และทุกวันนี้ผมก็ยังรอเค้าอยู่เลยครับ และมีคำถามอยู่ในใจตลอดมาว่าผมทำให้ผิดหรือครับ

รักนะแต่ก็ทำอะไรไม่ได้นอกจากคำว่ารอ

ปล. เรื่องจริงที่โหดร้ายมากครับ