แบบนี้ เข้าข่าย "พ่อแม่รังแกฉัน" ได้หรือเปล่า

มีเคสๆนึง จากครอบครัวๆนึง มาเล่าสู่กันฟัง พร้อมแลกเปลี่ยนประสบการณ์หรือ

คิดเห็น กันหน่อยนะ  ใจความมีอยู่ว่า

ครอบครัวนี้ มี พ่อ พี่สาว อายุ 27 ปี น้องชาย เข้าเรียนมหาวิทยาลัย ปี 2 ละ

(แม่เสียด้วยโรคภัยตั้งแต่พี่สาวเรียนมหาลัยปี 1)

ด้วยความที่พื้นเพครอบครัว อยู่ด้วยกันสามคน จึงทำให้ พี่สาว ดูแลพ่อ

ที่อายุค่อน ข้างมากแล้ว (ราวๆ 60กว่าๆ) และ น้องชายตั้งแต่เริ่ม จนถึงปัจจุบัน

คือทั้งส่งเสียน้องชาย เรื่องค่าเทอม และค่ากินค่าอยู่หอ หรือ ส่งไปให้พ่อใช้

(อันนี้ถือว่าเป็นข้อดีนะ ในมุมมองของ จขกท)

แต่ประเด็น...คือ

ตลอดเวลาที่น้องชายทำอะไรผิด แทบจะไม่มีการว่ากล่าว ตักเตือน หรือตำหนิ น้องชาย ให้เห็นเลยสักครั้ง (ไม่ว่าจะต่อหน้าหรือลับหลัง) ไม่ว่าจะเหตุที่น้องชายทำ หนักหนา ร้ายแรงหรือเล็กน้อยเพียงใด โดยมักจะอธิบายเสมอๆ ว่า

ยังเด็กอยู่บ้าง หรือ มันก็คิดได้เองบ้าง

     โดย จขกท ขออนุญาตยกตัวอย่างเคสสัก 2-3 เคส ตัวอย่างมาให้ดู

ให้อ่าน และลงความเห็นว่า แบบนี้ เข้าข่าย " พ่อแม่รังแกฉัน หรือ

พี่สาวรังแกฉัน" หรือแค่เฉยๆ

1. จากเคสน้องชายพักหอพัก 

     ในระเบียบการ ระบุไว้ว่าง ให้ล๊อคหรือไขกุญแจปิด ทางเข้าหอด้วย เพื่อป้องกันบุคคลภายนอกเข้าหอ โดยไม่มีใครรู้ เพราะ ตามระเบียบ ผู้เช่าหอพักเท่านั้นจะมีกุญแจเข้าออกได้ (คล้ายๆกับบางหอที่ใช้ระบบ คีย์การ์ด แทน)

แต่น้องชายของสาวคนนี้ ตลอดการพักอาศัย จะแค่ไขเข้าออก เท่านั้น แต่ไม่เคยไขปิดหรือล๊อคตามที่ระเบียบกำหนดเลยสักครั้งตลอด 3 ปีที่เข้าพัก แล้วก็ต้องเป็นภาระหรือหน้าที่ของเจ้าของหอ ที่ต้องมาตามปิด ตามล๊อค (ด้วยเหตุผลที่ว่าป้องกันความปลอดภัยให้ผู้เช่า) ซึ่งเคยเห็นจากตามข่าว ถ้าประตูเปิดโล่งๆ เป็นช่องทางต่อมิฉาชีพหรือผู้ไม่หวังดี 

ซึ่งตอนทำสัญญา พี่สาว(และน้องชาย)ก็รับทราบ แต่ไม่เคยทำได้สักครั้ง

พอผู้เช่าตำหนิ หรือบ่นผ่านน้องชายคนนี้ ก็ช่วยล๊อคช่วยไข แต่ไม่ถึงอาทิตย์ก็เข้าอีหรอบเดิม จนตอนหลัง ผู้เช่าฯ ไปบอกพี่สาว

แต่สิ่งที่พี่สาว ตอบกลับมาคือ น้องชายเขาเป็นคนโลกส่วนตัวสูง (เลยไม่สนใจโลกภายนอก กฎระเบียบต่างๆ) หรือแม้แต่อาจจะรีบม้าง โดยเบื้องต้น ก็ได้แค่ ขอโทดเจ้าของหอพัก แต่ก็ไม่ได้ติติงหรือว่ากล่าวอะไรน้องชาย จนน้องชายก็ปฏิบัติแบบนี้มาตลอด ไม่เคยแก้ตัวหรือแก้ไข

1.1 การรักษาความสะอาด หอพัก

จริงอยู่ว่า ผู้ชายพัก อาจจะไม่ระเบียบเรียบร้อยเหมือนผู้หญิงพัก แต่ เข้าขั้นพักแต่ตัวจริงๆ ไม่เคยทำความสะอาดห้องแต่อย่างใด จนบางครั้ง พี่สาวมาเข้าพักห้องหรือมาเยี่ยมเยี่ยน ก็ต้องมาช่วยทำความสะอาด หรือแม้แต่จานชาม กินก็ไม่ล้าง....กองจนแห้งกรัง....หรือแม้แต่ กกน ที่ใส่แล้ว ก็กองๆๆไว้ เท่าที่เคยเห็น พี่สาว(คนเดิม) ก็ไม่เคยว่ากล่าวอะไร ก็ก้มหน้าก้มตาทำความสะอาดให้ หรือพอมีเหตุของที่ห้องชำรุด เช่นหลอดไฟ (ยกตัวอย่างนะ) พอให้ช่างมาซ่อม ช่างก็บ่นๆๆๆ ให้เจ้าของหอพักฟัง พอเจ้าของไปบอกพี่สาว ....สิ่งที่ได้กลับมาคือ (เหมือนเดิม) ไม่ว่ากล่าวน้องชาย ก็ได้แต่ขอโทษๆๆๆ ที่ทำให้หอพักเสื่อมเสียหรือไม่สะอาด....หรือถ้าพอโดนว่าบ่อยๆก็บอกว่าเดี๋ยวจะพาน้องชายไปพักที่อื่นบ้าง 

2. การเคารพผู้หลักผู้ใหญ่

มีอยู่ในเคสที่น้องชาย จะเข้าทำร้าย ญาติผู้ใหญ่ (เพศแม่) ซึ่ง บทบาทหรือฐานะ ณ ตอนนั้น คือ แม่ของแฟนของพี่สาว ด้วยเหตุผลที่อาจจะเข้าใจผิดกัน แต่ด้วย จะแสดงว่ารักพี่สาวมากแค่ไหน หรือจะแสดงความแมนต่อหน้าพี่สาว(ม้าง) โดยพร้อมจะปรี่ กำหมัดชก แม่ของแฟนพี่สาว แต่สิ่งที่เห็นจากพี่สาว คือ การห้าม แต่ก็ไม่มีการว่ากล่าวใดๆ (ทั้งต่อหน้าเหตุการณ์นั้นและลับหลัง) โดยอ้างว่า เพราะผู้ใหญ่มันไม่ทำตัวให้น่าเคารพก่อน แล้วทำไมเด็กมันต้องเคารพนับถือละ (จะพูดทำนองว่า ที่น้องชายทำ นั่นถูกแล้ว)

คำถามคือ

จากเคสแบบนี้ เข้าข่าย พ่อแม่(พี่สาว)รังแกฉันหรือเปล่าครับ ที่กึ่งๆตามใจ หรือไม่ดุ ไม่ว่ากล่าวอะไรเลย ถ้าได้เป็นแม่ของลูก คิดว่าจะเออออหรือเลี้ยงลูกแบบที่เลี้ยงกับน้องชายหรือเปล่า

อยากขอความเห็นเหมือนกัน ว่า คิดเห็นอย่างไร แหะๆ 

แล้วแบบนี้ เมื่อไหร่จะโตสักทีนะ (ในเมื่อพี่สาวมองว่าเด็กวันยังค่ำ)

น้องชายคนนี้หรือแม้แต่ เมื่อไหร่จะรู้ถูกผิดชอบชั่วดี