มนุษย์ ๗ เหล่าแห่งเผ่าไทย

๐ มนุสสา เจ็ด เหล่า แห่งเผ่าไทย
ที่ก่อให้ วายวุ่น ใจขุ่นหมอง
หนึ่งโรคเกรียน เพียรบอก สำรอก,รอง
มิได้กรอง ข่าวสาร ก็หว่านโปรย..ฯ

๐ สองโรคกบ ครบใคร ก็ไม่ได้
มีแต่หมาย คิดเอง บรรเลงโหย
ไม่ฟังใคร ไหนเลย ก็เอ่ยโวย
ซุกตัวโชย กะลาครอบ ในกรอบดำ...ฯ

๐ สามโรคแปด บรรทัด ก็ชัดแจ้ง
ไยต้องแจง ให้หมด ใจอดขำ
จินตนา การโลด ให้โปรดจำ
อย่าชีช้ำ ป่วยการ จะอ่านไป...ฯ

๐ สี่โรคกล้อง ถ่ายเรื่อย ใจเฉื่อยแฉะ
ทั้งหมูแพะ ไก่กา บินมาไหน
ฉันจะขุด โพสโชว์ โอ้ฉับไว
มิก่อให้ ฉุกคิด ก็ผิดกัน...ฯ

๐ ห้าโรคแชร์ แผ่ระบาด จนคาดคิด
จะถูกผิด หรือไร ก็ไม่หวั่น
ไม่ตรองตริ ความจริง ทุกสิ่งอัน
มินานมัน ก็โลดแล่น บนแผ่นโซ (เซียล)..ฯ

๐ หกโรคเคลิ้ม เสริมต่อ ก่อระบาด
นี้ก็อาจ เงิบได้ จะอายโข
ไม่ฉุกคิด เช่นกัน จะขันโชว์
กลับกลายโง่ อวดฉลาด ไม่ปราชญ์เลย..ฯ

๐ เจ็ดโรคเผือก ระวังเอา จะเผาไหม้
อย่าขุดไคล้ โน้นนี่ มีมาเผย
สิ่งดีดี อยู่ที่ดี ดีเช่นเคย
อย่ากล่าวเอ่ย พูดพร่ำ ให้ช้ำตรอม..ฯ

๐ นี่แหละ เจ็ด, มนุษย์ ที่หลุดโลก
มิควรโศก ถ้าทำ จงจำ,หอม
สิ่งไหนดี สิ่งไหนชั่ว จงกลัวยอม
อย่าหลง,ซ้อม "สติมา ปัญญาครวญ"...ฯ

______________

______________________

เ อ็ ม เ จ เ จ~