"ทับทิม" พันธนาการรักเจ้าแห่งยมโลก

หากพูดถึงตำนานเทพปกรณัมกรีก คงไม่มีเรื่องไหนที่จะลึกลับ มีเสน่ห์ และเต็มไปด้วยความคลั่งรักเท่ากับเรื่องราวของ ฮาเดส (Hades) เจ้าแห่งโลกหลังความตาย และ เพอร์เซโฟนี (Persephone) เทพีแห่งฤดูใบไม้ผลิอันอ่อนโยน แต่รู้หรือไม่ว่า เบื้องหลังความรักที่สั่นสะเทือนไปทั้งสามโลกนี้ มีผู้บงการที่ซ่อนอยู่ในเงามืด และมี "ผลไม้สีเลือด" เป็นโซ่ตรวนผูกมัดดวงใจ

เพอร์เซโฟนี (Persephone) คือเทพีสาวรุ่นใหม่ผู้เลอโฉม เธอเปรียบเสมือนหยาดน้ำค้างในฤดูใบไม้ผลิอันแสนบริสุทธิ์ ความงดงามที่ไร้เดียงสานี้เริ่มเป็นที่เลื่องลือ แต่สิ่งที่ทำให้ วีนัส เทพีแห่งความรักและความงาม โกรธจนตัวสั่น คือการที่เพอร์เซโฟนีออกมาประกาศกร้าวต่อหน้าทวยเทพว่า "จะขอครองตนเป็นโสดและรักษาพรหมจรรย์ไปตลอดกาล" เดินตามรอยเทพีรุ่นพี่อย่าง อาธีน่า และ อาร์เทมิส

สำหรับวีนัส ผู้เป็นสัญลักษณ์แห่งกามารมณ์และตัณหา คำประกาศนี้ไม่ต่างอะไรกับการตบหน้าและท้าทายอำนาจของเธอ วีนัสคิดในใจด้วยความริษยาแกมหมั่นไส้ว่า "ถ้าปล่อยให้ยัยเด็กนี่ทำสำเร็จ เทพีองค์อื่น ๆ คงพากันเป็นโสดหมด แล้วอำนาจความรักของฉันจะเหลืออะไร?!"

วีนัสจึงหันไปหา คิวปิด (Cupid) บุตรชาย พร้อมสั่งการด้วยความแค้นเคือง:

"เจ้าเห็นไหมว่ายัยเด็กนั่นกำลังหยามเรา? จงน้าวกระตุกศรทองคำที่รุนแรงที่สุด แล้วยิงปักอกฮาเดสซะ ให้มันรู้ไปว่าไม่มีใครหนีพ้นอำนาจของเราได้!"

วีนัสเลือก ฮาเดส (Hades) เจ้าแห่งยมโลกผู้มืดมนและเย็นชาที่สุดมาเป็นเครื่องมือ เพราะเธอต้องการ "ดัดหลัง" และเด็ดปีกเทพีสาวผู้รักนวลสงวนตัว โดยการผลักเธอลงสู่ขุมนรกที่ไร้แสงตะวัน ให้ตกเป็นของชายที่น่ากลัวที่สุดในสามโลก

ทันทีที่ศรทองคำของคิวปิดปักเข้ากลางอกของฮาเดส หัวใจที่เคยเป็นหินผาของเจ้าแห่งยมโลกพลันหลอมละลาย วินาทีที่สายตาของเขาหันไปสบเข้ากับเพอร์เซโฟนีที่กำลังเก็บดอกไม้ ความรู้สึกของฮาเดสไม่ได้หยุดอยู่แค่ "พึงใจ" แต่มันคือ "ความคลั่งรักอย่างบ้าคลั่ง" จนควบคุมตัวเองไม่ได้

ความรักของฮาเดสเต็มไปด้วยความวู่วามยั้งคิด เขาควบรถม้าศึกสีดำทมิฬพุ่งแหวกแผ่นดินขึ้นมา อุ้มตัวเทพีสาวดิ่งลงสู่ใต้พิภพทันที ทว่า... ทันทีที่ลงมาถึงดินแดนของตน ฮาเดสกลับไม่ได้ปฏิบัติกับเธออย่างเชลย แต่ความคลั่งรักทำให้นักรบผู้ทมิฬยอมสยบแทบเท้าเทพีแห่งฤดูใบไม้ผลิ เขาสถาปนาเธอเป็น "ราชินีผู้มีสิทธิ์ขาดแห่งยมโลก" คอยเฝ้าเอาอกเอาใจ เนรมิตทุกสิ่งให้เพื่อหวังเพียงจะได้เห็นรอยยิ้มของเธอทุกชั่วกาล

ความทุกข์ระทมของแม่ดีมิเทอร์ (Demeter) เทพีแห่งเกษตรกรรม ทำให้โลกมนุษย์แห้งแล้งจนมนุษย์ใกล้สูญพันธุ์ ซุสจึงสั่งคำขาดให้ฮาเดสต้องคืนตัวเพอร์เซโฟนีกลับสู่โลกเบื้องบน แม้ฮาเดสจะรักเธอสุดหัวใจแต่ก็ไม่อาจขัดบัญชาเทพสูงสุดได้ ด้วยความคลั่งรักและปฏิเสธที่จะสูญเสียเธอไปตลอดกาล ฮาเดสจึงขุดเล่ห์เหลี่ยมสุดท้ายขึ้นมาใช้

ก่อนที่เธอจะทันก้าวพ้นประตูยมโลก ฮาเดสได้ยื่น "เมล็ดผลทับทิม" (Pomegranate) สีแดงก่ำราวกับหยาดเลือดให้เธอกิน ด้วยความไร้เดียงสาหรือความหิว เพอร์เซโฟนีได้กลืนมันลงไป โดยหารู้ไม่ว่านั่นคือ "กฎเหล็กแห่งใต้พิภพ" ว่าผู้ใดที่กินอาหารของคนตาย ผู้นั้นจะต้องมีพันธะผูกพันกับยมโลกตลอดไป

เมล็ดทับทิมเหล่านั้นจึงกลายเป็น "รอยประทับตราจอง" เป็นโซ่ตรวนที่ดึงรั้งให้ราชินีของเขารู้ว่า ไม่ว่าเธอจะบินหนีขึ้นไปบนสวรรค์อันงดงามเพียงใด สุดท้ายเธอก็ต้องหวนกลับมาสู่ยมโลกที่ซึ่งมีเขาอยู่ และจะไม่มีวันแยกจากกันได้!

เพื่อแก้ปัญหาพันธะนี้ ซุสจึงต้องทำข้อตกลงและแบ่งเวลาในแต่ละปีอย่างเป็นธรรม:

ช่วงที่อยู่บนโลก (ฤดูใบไม้ผลิและฤดูร้อน): เพอร์เซโฟนีจะขึ้นมาอยู่กับแม่ (ดีมิเทอร์) เป็นเวลา 8 หรือ 6 เดือนตามสัดส่วน ทำให้ดีมิเทอร์มีความสุข พืชพรรณจึงเขียวชอุ่มและออกดอกผล

ช่วงที่ต้องกลับยมโลก (ฤดูใบไม้ร่วงและฤดูหนาว): เพอร์เซโฟนีต้องกลับลงไปหาฮาเดสตามจำนวนเมล็ดทับทิมที่กินเข้าไป (4 หรือ 6 เดือน) ดีมิเทอร์จะโศกเศร้า หน้าหนาวอันโหดร้ายจึงมาเยือนโลกมนุษย์อีกครั้ง

จากความริษยาของวีนัสที่หวังจะทำลายชีวิตเด็กสาว กลับกลายเป็นการจุดไฟรักสายโหดที่ยั่งยืนและมั่นคงที่สุดในเทพปกรณัม (เพราะนอกจากเพอร์เซโฟนี ฮาเดสก็ไม่นอกใจมีชายาอื่น)

ในปัจจุบัน เรื่องราวของเมล็ดทับทิมนี้เองที่ถูกส่งต่อมาเป็นสัญลักษณ์ของ "พลอยทับทิม (Ruby)" อัญมณีสีแดงสดที่เป็นตัวแทนของความรักที่ฝังลึก อำนาจแห่งการครอบครอง และความคลั่งรักอันเป็นนิรันดร์ของฮาเดสที่ไม่ยอมปล่อยมือจากเธอ... แม้กระทั่งความตายก็พรากพวกเขาจากกันไม่ได้

แต่งเติม สอดแทรกเรื่องราวให้เป็นนิยายเล็กน้อยเพื่อเพิ่มอรรสรส