ความรัก

ในยามเช้า....หมอกเยือกเย็นสีสาวสะอาดตา...โรยตัวลงมาสู่ยอดหญ้านำความชื่นฉ่ำเย็นสู้แมกไม้นานาพันธุ์ ในยามนั้น..ฉันเหม่อมองและเห็นความรักของฉัน..มันช่างเหมือนความรักที่อยู่ในสายหมอก..เยือกเย็น..สงบนิ่ง..แต่สร้างความชุ่มชื้นให้กับคนรอบข้างแม้เป็นเวลาเพียงไม่นานที่เราได้รู้จักกัน เธอคือจุดประกายแห่งฝันให้ฉันได้ชื่นชม เธอสอนให้ฉันเป็นผู้มอบความรักและสอนให้ฉันได้เป็นผู้ที่ถูกรัก มันช่างหวานฉ่ำและมีความหมาย..ในยามสาย..หมอกสีขาวสะอาดตาเริ่มจางหายไป..เห็นลอยสู้ฟ้ากว้างและเลือนหายไปกับแสงอาทิตย์ สรรพสิ่งทั้งหลายเริ่มวิถีชีวิตของตนเองในยามนั้น...ฉันเหม่อมองและเห็นความรักของฉัน มันช่างเหมือนความรักที่อยู่ในสายหมอกเลือนหายเมื่อต้องสุริย์ฉาย เมื่อถึงวันหนึ่ง..วันนั้นเธอจากลาฉันไป ไม่เหลือแม้รอยแห่งความทรงจำ..รอยอาลัยเธอเลือนหายดุจสายหมอกไม่เหลือความชุ่มเย็น เหลือแต่ความจริงบนโลกแห่งความสับสนและน้ำตาที่หลั่งรินจากใจนี้
OH! My LOVE IN THE MIST.
ฉัตร์ณพัฒน์..