คุณหนิง จากเด็กกำพร้าแม่ พ่อเป็น รปภ. ดิ้นรนเรียนจนจบ แถมสร้างธุรกิจเงินล้านได้ เพราะความกตัญญู

ชีวิตเลือกเกิดไม่ได้แต่เลือกที่จะเป็นได้ของ หนิง. รัตนาพร. นามตะคุ กำพร้าแม่เนื่องจากคุณแม่เสีย ตั้งแต่ อยู่ ป.1 พ่อก็ได้แต่งงานใหม่ คือครอบครัวของหนิงยากจนมาก พ่อก็มีอาชีพทำนา และก็อาศัยอยู่ที่นาเลย

ส่วนหนิงก็อยู่บ้านกับแม่เลี้ยงถ้าจะได้เจอพ่อคือต้องไปหาที่นา ชาวบ้านแถวนั้นสงสารหนิงเดินผ่านหน้าบ้านเขาก็ปั้นข้าวให้กิน และมีอะไรที่ช่วยเหลือได้เขาก็ช่วย เช่น เสาร์อาทิตย์ ไปรับจ้าง ได้วันละ10-20. บาทเพื่อเก็บเงินไว้ไป รร. ทุกเสาร์อาทิตย์หนิงจะไปหารับจ้าง. แล้วก็ห่อข้าวไปกิน. รร. กับข้าวก็กินของ รร. ที่บ้านแทบจะไม่รู้จักซอส ซีอิ้ว. เพราะมีแต่น้ำปลา กับเกลือปลาร้าในการประกอบอาหาร ถ้าได้กินกับข้าวเพื่อนที่มีส่วนผสมของซอสดีใจมาก555+

รับจ้างทุกเสาอาทิต. จนจบ ป.6. ได้รับความอนุเคราะจากคุณลุง ลุงเป็นห่วงกลัวว่าหนิงจะเรียนไม่จบ เลยมารับไปส่งเรียนที่ จ.ร้อยเอ็ด. โชคดีมากๆ ที่บ้านของลุงเป็นครอบครัวอบอุ่นและขยันมากๆๆๆ เสาร์อาทิตย์ คุณลุงคุณป้าก็จะพาไปทำนา และพาปลูกผัก เก็บเห็ด สอนทำทุกอย่าง ทั้งงานบ้าน การทำกับข้าว สอนให้ประหยัด อดทน ตอนนั้นรู้สึกว่าป้าโหดมาก555+ อะไรกันเราเด็กตัวแค่นี้พาทำอะไรนักหนา

ป้าสอนว่า บ้านเราทำนา เราก็ต้องทำนาเป็น บ้านเราจนเราก็ต้องประหยัดและอดทน เพื่อวันข้างหน้าจะได้สบาย หนิงคิดแต่ว่าป้าไม่รักหนิงหนิง ขอพ่อกลับมาเรียนที่ชัยภูมิ สุดท้ายจบ. ม.3 ก็แอบไปสมัครเรียน ที่วิทยาลัยสารพัดช่างชัยภูมิ และไปเข้าค่ายคุณธรรม 3 วันกลับมาบ้านมารู้ว่าแม่เลี้ยงไม่พอใจ ที่หนิงเรียนต่อเลยรื้อบ้านออกไป แบบตอนนั้นฝาบ้านก็ไม่มีค่ะ ญาติพี่น้องพากันมาช่วยกันหาสังกะสีมาตีเปนฝาบ้าน

พ่อก็เขียนจดหมายไว้ว่า พ่อจะไปทำงานเป็น รปภ. ส่งลูกหนิงเรียน หลังจากนั้นหนิงก็ไปเรียน และโชคดีอีกครั้ง อาจารย์ที่วิลัยสงสารหนิงก็จ้างไปอาบน้ำหมา ทำงานบ้าน ช่วยหางานให้ทำ หนิงเคยเป็นเด็กคาแคร์ เด็กเสริฟ ก็ทำหมดค่ะและตอนนั้นอาจารเป็นทั้งพ่อแม่หนิงเลยค่ะ หนิงก็เลิกเรียนขายเสื้อผ้า ถึง 3 ทุ่ม ก็เอาเสื้อผ้าใส่มอไซไปขายเงินผ่อนตามร้านคาราโอเกะ ทำแบบนี้จนจบ ปวส.

หลังจากนั้นตัดสินใจ มาเรียนต่อที่ กทม. สมัครเปนเด็กเสริฟ เงินเดือน3,000 เลื่อนเป็น pr จนได้เชียร์เบียร์ เงินเดือนเยอะ เริ่มรู้จักคนเยอะ เริ่มใช้ครีม ใช้แล้วหน้าใสอยากขาย ได้ขายและเริ่มมีลูกค้าประจำเยอะ แต่เกิดปัญหาในการสั่งซื้อครีม(เรื่องราวทำแบรน BCS อัดเป็นคลิปไว้ในเฟสแล้วนะคะ) ก็เลยตัดสินใจทำแบรนตัวเองเลยค่ะ

ในการขายครีม BCS ตลอด 3 ปีของหนิงมีลูกค้าใช้ตลอดและเพิ่มขึ้นเรื่อยๆเพราะ รีวิวมาจากผู้ใช้จริงทั้งหมด ธุรกิจครีมเริ่มอยู่ตัวหนิงเรียนจบพอดี พอดีครีมขายออนไลน์หนิงว่างเยอะหนิงตั้งใจไว้ว่าเรียนจบอยากเปิดร้านส้มตำเล็กๆ หลังจากแยกกันยุกับพ่อ10 ปีก็ได้รับพ่อมาขายส้มตำด้วย ปรากฏว่ามีลูกค้าชอบในรสชาติ และขายดีมาก จึงทำให้หนิงมีรายได้สองทางคือ จากครีม BCS และจากร้านส้มตำ จนสามารถปลดหนี้ ธกส และหนี้อื่นๆของพ่อได้จนหมด สำหรับร้านส้มตำเปิดอยู่ที่ อ.หัวหิน ใครมาเที่ยวหัวหินเชิญแวะชิมส้มตำรสเด็ดจากแม่ค้าสาวสวยคนนี้ได้

ทุกวันนี้พ่อก็ได้มาอยู่ด้วยได้เลี้ยงพ่อได้ ทำกับข้าวให้พ่อกิน ชีวิตนี้ได้แค่นี้หนิงก็มีความสุขแล้วค่ะ หนิงอยากของคุณญาติพี่น้องที่เคยเลี้ยงข้าวเลี้ยงน้ำให้หนิงได้มีที่หลับที่นอน ขอบคุณป้าที่สั่งสอนหนิงให้อดทน ขอบคุณอาจารย์ ที่เป็นที่ปรึกษาและรับฟังชี้แนะการใช้ชีวิตให้กับหนิงค่ะ

ที่มา  : Facebook รัตนาพร นามตะคุ