การลำดับของคนจีนจะใช้ลำดับการเกิดเป็นสำคัญ โดยแยกฝ่ายชายและฝ่ายหญิงออกจากกัน และไม่สนใจว่าผู้ชายจะเป็นพี่หรือเป็นน้องของผู้หญิง เช่น ลูกชายคนโต คนที่ 2 3 4 ไปเรื่อยๆ จนถึงลูกชายคนสุดท้าย และลูกสาวคนโต คนที่ 2 3 4 ไปเรื่อยๆ จนถึงลูกสาวคนสุดท้าย

ลำดับในภาษาจีนคือ

• คนโต: ตั่ว
• คนที่ 2: หยี่
• คนที่ 3: ซา
• คนที่ 4: สี่/ซี้
• คนที่ 5: โหงว
• คนที่ 6: ลัก
• คนที่ 7: ชิก
• คนที่ 8: โป่ย
• คนที่ 9: เก๋า
• คนสุดท้าย: โซ่ย/โซ้ย

การเรียกตำแหน่งญาติของคนจีน

การเรียกตำแหน่งลุงป้าน้าอาของคนจีนทั้งฝั่งพ่อและฝั่งแม่จะต่างกัน ดังนี้

ญาติฝั่งพ่อ

ข้อสังเกต: ไม่ว่าจะเป็นพี่สาวหรือน้องสาวของพ่อ จะใช้คำว่า “โกว” เสมอ และไม่ว่าจะเป็นลุงเขยหรืออาเขย จะใช้คำว่า “เตี๋ย” เสมอ

ญาติฝั่งแม่

ข้อสังเกต: พี่ชายหรือน้องชายของแม่ จะใช้คำว่า “กู๋” เสมอ และพี่สาวหรือน้องสาวของแม่ จะใช้คำว่า “อี๋” เสมอ

ส่วน เขย ใช้คำว่า “เตี๋ย”เสมอ ทั้งญาติฝั่งพ่อและฝั่งแม่

นอกจากนี้ ยังมีคำว่า “เหล่า/เล่า” ไว้ใช่เรียกคนที่อยู่ในรุ่น (Generation) ที่สูงขึ้นไป เช่น เหล่าแปะ เหล่าโกว เหล่าเจ็ก เหล่าซิ่ม เหล่ากู๋ เหล่ากิ๋ม เหล่าอี้ เป็นต้น

เมื่อนำลำดับและตำแหน่งมารวมกันโดยให้ลำดับอยู่ด้านหน้า เราก็จะได้คำเรียกญาติโกโหติกาของคนจีนแต้จิ๋ว

ตัวอย่าง (ฝั่งพ่อ)

ในกรณีที่พ่อของเราเป็นลูกคนที่ 5 (และเป็นลูกชายคนที่ 3) ของคุณปู่คุณย่า จากลูกทั้งหมด 9 คน เป็นผู้ชาย 5 คน ผู้หญิง 4 คน เราในฐานะลูกของพ่อจะเรียกญาติและพี่น้องของพ่อ ดังนี้:

ตัวอย่าง (ฝั่งแม่)

ในกรณีที่แม่ของเราเป็นลูกคนที่ 5 (และเป็นลูกสาวคนที่ 3) ของคุณตาคุณยาย จากลูกทั้งหมด 9 คน เป็นผู้ชาย 4 คน ผู้หญิง 5 คน เราในฐานะลูกของแม่จะเรียกญาติและพี่น้องของแม่ ดังนี้: