คุณอาจไม่คิดว่าโลกนี้ยังมี "ชนชั้น" อยู่

29 กันยายน 2558 (19:03)โพสท์โดย ลูกสาวอบต

คุณอาจไม่คิดว่าโลกนี้ยังมี "ชนชั้น" อยู่ แต่ผู้เขียน "Jeremy Seabrook" (เจเรมี วีบรุก) ได้โต้แย้งเต็มที่ว่าชนชั้นยังมีอยู่จริง เพียงแต่มันเหมือนกับที่ "วรรณะ" ยังคงมีอยู่ในประเทศอินเดียได้ทั้งๆ ที่ผิดกฎหมาย การจัดช่วงชั้นและลำดับสูงต่ำของคนในสังคมนั้นมีมาตั้งแต่ยุคเริ่มแรกของมนุษย์ อีกทั้งยังไม่มีทีท่าว่าจะอันตรธานไปไหน เพราะคนชั้นสูงสุดของสังคมไม่มีทางยอมเสียผลประโยชน์ของตน และอย่าคิดว่า ชนชั้น

มีเพียงในอังกฤษเท่านั้นเพราะเราพบชนชั้นอย่ทุกหนแห่งบนโลก แม้แต่ในสหรัฐฯ ทุกคนยังบอกว่าตนเป็น ชนชั้นกลาง ข้อยกเว้นจะมีอยู่ก็แต่ในพวก "ชนชั้นต่ำ" ซึ่งประสบชะตากรรมเลวร้ายเกือบยิ่งกว่าตายเสียอีก หนังสือ "คู่มือเข้าใจชนชั้น วรรณะ ความเหลื่อมล้ำ" เรื่องนี้ ได้ทำการวิเคราะห์ว่าชนชั้นได้งอกออกมาจากการจัดจำแนก ประเภทคนในสมัยก่อนได้อย่างไร ทำไมชนชั้นถึงมี และยังคงมีผลกระทบต่อชีวิตผู้คนเรื่อยมาจนถึงยุคโลกาภิวัตน์ในปัจจุบัน

การที่ คนอินเดีย นิยม เป็น ฤาษี หรือ เป็น ร่างทรง ต่างๆ นานา เพราะว่า ที่อินเดียของแบ่งเป็น5 ชนชั้น วรรณะ ยิ่งชนชั้น ต่ำๆ จะยิ่งโดนดูถูกไม่เหลียวแล แม้กระทั่ง โดนทุบตีต่างๆนานาๆ ดังนั้น คนอินเดียส่วนใหญ่จะ นิยมทำตัวเองให้ตนเองดูมีค่า เพิื่อเพิ่ม วรรณะ

อย่างไรก็ตาม ระบบวรรณะ – ชาติ ไม่ได้มีลักษณะเหมือนกันทั่วทั้งอินเดีย กล่าวคือ ระบบวรรณะ – ชาติ แตกต่างกันไปตามท้องถิ่น เช่น บางชาติมีอยู่ในท้องที่หนึ่งเท่านั้น เช่น พวกราชปุต (Rajput) ซึ่งเป็นสามารถจัดอยู่ในวรรณะกษัตริย์ นั้น ก็จะมีพบเฉพาะในภูมิภาคอินเดียเหนือและตะวันตกเท่านั้น โดยเฉพาะในรัฐราชสถาน และแม้บางชาติจะสามารถพบได้มากกว่าหนึ่งท้องที่ แต่สถานภาพทางสังคมของชาตินั้นๆ อาจแตกต่างกันก็ได้ เช่น พวกที่ประกอบอาชีพสกัดน้ำมันงามีสถานภาพเป็นคนนอกวรรณะในอินเดียตะวันออก

แต่ในอินเดียภาคกลางพวกนี้กลับมีสถานที่สูงส่ง และก็กลับถูกจัดเข้าวรรณะศูทรในภาคตะวันตกของอินเดีย เมื่อเป็นเช่นนี้แล้ว กฎเกณฑ์ของชาติก็ย่อมแตกต่างกันไปตามท้องที่ด้วย ดังจะเห็นจากที่ในบางท้องที่ไม่มีกฎเกณฑ์หรือข้อบังคับบางอย่างที่ท้องถิ่นอื่นมี เช่น ในรัฐปัญจาบ คนกวาดถนนควรถือไม้กวาดไว้ในมือหรือไม่ก็หนีบไว้ใต้รักแร้เพื่อแสดงสถานะตนเอง ซึ่งคนกวาดถนนในท้องที่อื่นไม่มีกฎเกณฑ์ให้ทำอย่างนี้ หรือแม้แต่ในกฏเรื่องเดียวกันก็ยังมีความแตกต่างกันตามท้องที่ เช่น เรื่องการรับอาหารมารับประทาน ซึ่งโดยปกติแล้ว คนทั่วไปจะสามารถรับอาหารจากคนชาติเดียวกันเท่านั้น แต่พราหมณ์ในรัฐเบงกอลสามารถรับอาหารจากชาติที่อยู่ในวรรณะศูทรบางชาติได้