อาการอย่างนี้หนูเป็นโรคอะไรค่ะ

สวัสดีค่ะ หนูอายุ 20 ปี เรียนอยู่ที่มหาลัยรัฐแห่งหนึ่ง วันนี้หนูอยากเล่าอาการให้ฟังค่ะ คือเป็นมานานเเล้วตั้งแต่อยู่ชั้นมัธยมต้น

ตอนนั้นเหมือนว่าหนูไม่เคยชอบใครเลย เหมือนเจอใครๆ ก็จะรู้สึกว่าไม่ชอบไปเสียหมด เวลาใครมาเล่าเรื่องอะไรให้ฟังหนูจะรู้สึก

เกลียดคนๆ นั้น เกลียดแล้วแสดงให้เค้ารู้ไปเลยว่าเราเกลียด เพราะหนูเป็นแบบนี้ หนูถึงเข้ากับใครไม่ค่อยได้ เพราะเป็นแบบนี้จึง

มีคนเกลียดหนู ช่วงนั้นมีความรู้สึกว่าไม่มีใครชอบเราเลย แล้วหลังจากนั้นก็คล้ายๆ คนจิตตก คือชอบเก็บตัวอยู่คนเดียว ไม่ค่อยพูดจา

กับใครเหมือนเมื่อก่อน เป็นคนย้ำคิดย้ำทำ เวลาเล่าอะไรให้เพื่อนฟังจะเล่าซ้ำๆ เรื่องเดิมๆ เช่น หนูเคยเดินชนเพื่อนผู้ชาย คือตั้งใจชน

เเล้วพอคนอื่นมาถามว่าชนรึป่าว หนูบอกว่าป่าว ไม่ได้ทำ หลังจากนั้นก็จะไปเล่าให้เพื่อนฟัง ย้ำคิดย้ำทำว่าเราไม่ได้ทำจริงๆ ทั้งๆ ที่

ทำ เเล้วหนูเคยโมโหเพื่อนเก็บอารมณ์ไม่อยู่เลยกระชากหัวเพื่อน เเล้วยังมีอีกคือเคยเดินชนเพื่อน ในใจคิดว่าอยากจะให้มันตกบันได

หลังจากทำทั้งหมดไปเเล้วจะคิดในใจอยู่เสมอว่าเพื่อนต้องไม่ชอบเราแน่ๆ คือพูดตรงๆ เราสำนึกผิด แต่ในใจคิดว่าเพื่อนคงเกลียดเรา

มาก  คือ เป็นโรคระแวงไปเลย ไม่กล้ายุ่งกับใคร และทุกครั้งที่มีวิชาที่จะให้ไปรายงานที่หน้าห้องก็กลัว เพราะในใจเราคิดว่าคงไม่มี

ใครชอบเรา รู้สึกละอายใจเพราะไปทำกับคนอื่นไว้ พอถึงวันรายงานหนูแกล้งไม่สบาย ไม่ไปรายงาน ตอนนั้รู้สึกไม่อยากพบเจอใคร

อยากตาย  แต่พอเข้ามหาลัยหนูคิดว่าอาการมันหนักขึ้น หนูระแวงเมื่อรู้ว่าใครนินทาเรา ด่าเรา หนูก็จะเกลียด คือเข้ากับใครไม่ได้

เเละบางครั้งเวลาเรียน บางทีอาจารย์พูดบางคำพูด หนูก็เริ่มรู้สึกเกลียดอาจารย์ เวลามีใครมาทำอะไรให้เราหรือด่าเรา เราก็จะรู้สึกฝัง

ใจ เพราะพักหลังๆ ตอนเข้ามหาลัย หนูไม่ค่อยคุยกับใคร หนูอยู่กลุ่มๆ หนึ่ง มีเพื่อน8 คน ในกลุ่มนี้มีอยู่ 2 คน ชอบด่า ด่าแบบคือเราเอง

รับไม่ได้  ทำไมมัน 2 ทำอะไรก็ไม่ผิด หนูทำอะไรก็ไม่ได้ทำเเล้วโดนด่า ตั้งแต่ตอนอยู่ปี 1 เทอม 2 แต่หนูก็เก็บเอาไว้ไม่พูด คล้ายๆว่า

เป็นคนเก็บกด แต่หนูก็คุยกับพวกเขาปกติ แต่ในใจก็คิด จนตอนปี 3 เทอม 1 เริ่มทนไม่ไหว หนูระเบิดออกมา ด่าเขาในคำที่เค้าเคยด่า

หนู จนทุกวันนี้ยังฟังใจกับเรื่องนี้อยู่เลย พอคิดถึงมันทีไร มันเครียด  ร้องไห้ทุกครั้งเมื่อนึกถึง ปิดเทอมตอนที่น้ำท่วมก็นอนไม่หลับ

ทุกๆ วันจะนอน ประมาณ ตี 3 หรือไม่ก็ 6 โมงเช้า ตอนนี้น้ำหนักหนูลดเหลือ 41.50 ภายในไม่กี่ปี หนูเปนโรคอะไรค่ะ

ohuang:
โทรไปปรึกษาสายด่วนสุขภาพจิต เลยนะครับ

LIGHTTOYOU:
 ;D ;D ;D ก็ไม่ได้เป็นโรคอะไรมาก แค่หนูถือตัว จนทำให้ความโกรธเข้าบดบังจิตใจ

หนูรักสันโดษ ระหว่างหนูอยู่คนเดียวพยายามค้นหาว่าความสุขในชีวิตคืออะไร .....ทำอะไรบ้างที่หนูมีความสุข.......หนูก็อยากทำสิ่งนั้น......
พอเราเผลอตัวเผลอใจทำสิ่งไม่ดี .........ความไม่ดีนั้นก็ตอบสนองไวมาก..............หนูแทบไม่ได้ทำอะไรผิด...........
แต่จริงๆ แล้ว .........สิ่งที่ผิดพลาด คืออะไร ในตัวหนู.............นี่แหละคือคำถามที่ถูกต้อง คือครื่องยนต์หนูค้างตรงไหน........
ทำไมชีวิตไม่ราบรื่น..........อันดับแรกขอโทษรัฐบาลที่ปล่อยให้น้ำท่วม ไม่เคยสนใจพระเจ้าอยู่หัวเลย.............ออกนอกเรื่องนิด.......
คนเราเกิดมา ไม่ได้มีคู่มือการใช่งานติดมาด้วย เหมือนเครื่องใช้ไฟฟ้า ....อยู่ที่ว่าเราจะใช้ชีวิตอย่างไรเล่า.......
ไม่อยากฟัง ไม่อยากพูด ไม่อยากเห็น ...........ใครมายุ่งโกรธสุดขีด...........แล้วจึงค่อยเกิดปัญญา ตามวัฏจักรกรรม......
ชีวิตทุกดวง อยู่ภายใต้วัฏจักรกรรม..................ใครทำสิ่งใด ได้สิ่งนั้น พระท่านสอนว่าคนสร้างกรรม กรรมนั้นตอบสนอง.........
หนึ่ง .......หนูไม่รู็ว่าตนเองอยากได้ดี.........สอง........หนูไม่รู้ว่าจะทำดีอย่างไร.......สาม หนูไม่รู้ว่า ตนเองใช้ชีวิตในสังคมอย่างไร..................
เพราะหนูต้องเจอคนมากหน้าหลายตา คนดีบ้างชั่วบ้าง บางคนเกลียดคนชั่ว ไม่เข้าใกล้คนชั่วเจอแล้ว คิดว่ายิ่งกว่าอยากให้ตกบรรไดอีก........
หนูเพียงไม่รู้จักตนเอง เพราะสิ่งที่แสดงออกเป็นอาการของใจ อะไรเอ๋ยอยู่ในใจ ใจก็แสดงอย่างนั้น.....................
หนูไม่อยากรับรู้ ไม่อยากฟังใคร ไม่อยากเห็นใคร ............มีวิธีหนึ่ง ........คือนั่งสมาธิ คือ จิตตั้งมั่น ตัวเรา จิตเรา ตั่งมั่นอารมณ์เดียว แล้วจะพบความอัศจรรย์.......
หนูไม่ต้องครบเพื่อน แต่ชีวิตเด็กมหาลัยการศึกษา คู่กับ  กิจกรรม และเพื่อน...... ความขัดแย้ง .....แก้ยาก แต่ใช่ว่าจะแก้ไม่ได้.........หนูต้องทำดีออกไปมาก.......อะไรไม่ดีก็ ไม่ต้องสนใจ ไม่ต้องไปจิกผมเพื่อนเหรอ เราอยากทำมากกว่านั้น............เพราะใจเราโกรธ.......หนูชอบสันโดษมาก........
ฉะนั้น ทำความดี ผลดีตอบสนอง แม้ไม่อยากได้ ยังไงก็ได้ดี............สร้างบุญกุศลเยอะๆ...........ง

ขอจงมีความสุขความเจริญ

11 กะตอย:
อาจจะเป็นเพราะเราไม่ชอบให้ใครว่าเราพูดไม่ดีใส่เรา หรือตัวเราเองชอบการที่คนอื่นเป็นมิตรกับด้วย ไม่ผิดเลยเพราะทุกคนก็ชอบการที่มีคัยมาพูดดีด้วย ไม่นินทาว่าร้าย แต่การที่เราหวาดระแวงไปเองนั้นมันก็เป็นข้อเสียที่เกี่ยวกับจิตใจเราบ้างครั้งเราอาจจะไม่ได้คิดอะไรแต่เราต้านมันไปเองจริงๆแล้วก็ไม่เคยว่าเพื่อนเลยสักนิดถึงแม้โดนเพื่อนว่าก็ยังเก็บที่จะรักษาน้ำใจเขาไว้ แต่สุดท้ายที่ว่าตอบโต้ไปนั้น มันเกิดจากตัวเราเองที่เก็บสะสมความขับข้องใจมานานจากเพื่อนคนที่ว่านั้นมันเลยพูกออกมาจากจิตใต้สำนึกของเราเองแต่ถ้าหากเราสามารถควบคุมId (อุปนิสัยพื้นฐาน) ได้มันก็จะเกิดผลดีแก่เราทำให้เราควบคุมอารมได้ เราควรจะมองคนอื่นอย่างเป็นมิตรก่อน เข้าสังคม เข้าไปพูดคุยและมองข้ามในสิ่งที่คนอื่นพูด อีกอย่างเราก็ยังรับรู้ว่าตัวเราเองมีความรู้สึกแบบไหนและเราเองก็ไม่อยากให้เป็นแบบนั้นอย่างน้อยเราก็รู้สึกผิด เสียใจเมื่อนึกถึงสิ่งที่ตัวเองทำ