จากใจของตำรวจที่มานั่งหลังพวงมาลัยขับแท๊กซี่ อะไรคือเป้าหมายชีวิต

“ผมจบนักเรียนนายสิบรุ่นที่แล้ว ตอนนี้รับราชการเป็นตำรวจ งานของหน่วยจะแล้วแต่ภารกิจ แต่โดยทั่วไปก็ 8 โมงครึ่งถึง 4 โมงเย็น หลังเลิกงานจนถึงสักห้าทุ่ม-เที่ยงคืน หรือแล้วแต่กำลังจะได้ ผมออกมาขับแท็กซี่ พอหมดแรงก็กลับไปหาคุณพ่อคุณแม่ ตกเช้ามาก็ช่วยที่บ้านขับรถส่งของ สายๆ ก็ไปเป็นตำรวจ ตกเย็นก็กลับมาขับแท็กซี่ วนไปแบบนี้ทุกๆ วัน อย่างช่วงสงกรานต์ หน่วยผมก็ไม่ได้หยุดนะครับ

“แทบไม่มีหรอกครับตำรวจที่มาขับแท็กซี่ เพื่อนตำรวจหลายคนก็สงสัย เราเป็นข้าราชการ รายได้ก็โอเค มีโอกาสเจริญก้าวหน้า ทำไมถึงมาทำงานบริการแบบนี้ล่ะ

ผมตอบพวกเขาว่า ผมมีความฝัน อยากสร้างครอบครัว มีเป้าหมายว่า 2-3 ปีจะแต่งงาน เมื่อดูจากขนาดความฝันกับเครื่องมือที่เรามีอย่างเดียวคือการเป็นตำรวจ ความฝันของผมต้องใช้เวลานาน สมมุติว่าเรามีเป้าหมายจะไปเชียงใหม่ แต่เรามีเครื่องมือแค่จักรยาน มันก็ไปได้ช้า เพื่อเป็นการลดความเสี่ยง ผมเลยต้องเพิ่มเครื่องมือเข้ามา

“ผมว่าชีวิตก็เหมือนการเล่นเกมๆ หนึ่ง เราคือตัวละครสมมุติที่อยู่บนโลก ต้องเรียนรู้กฎกติกาต่างๆ ว่าจะไปยังจุดหมายแต่ละด่านยังไง การสร้างเนื้อสร้างตัวก็คือเกม ชีวิตในแต่ละวันคือการค่อยๆ ต่อจุดจนเป็นภาพใหญ่ เราทุกคนคือผู้เล่น ผมสนุกกับเกมนี้มากครับ การที่เราได้เป็นผู้เล่นนับเป็นโอกาส แม้โจทย์ที่เราได้รับมาไม่เหมือนกัน แต่เราต้องเลือกเล่นในจุดยืนของเราให้ดีที่สุด”

-- ทิมมี่คิดว่า ต้องเลิกแชท เลิกออนเฟส -ไลน์ บนแท๊กซี่บ้างแล้ว และแชทกับพี่แท๊กซี่แทน จะทำให้เราได้มุมมองของชีวิตจริงๆ มากกว่าโลกออนไลน์ เนอะ --