เป็นผู้หญิงตัวคนเดียว เลือกที่จะไม่อยู่หอกับแฟนมันผิดมากเลยหรอค่ะ

คือมันเป็นปัญหาปวดใจมานานหลายปีแล้วค่ะ..

เนื่องจากเราเป็นลูกสาวคนเดียว และมีแม่คนเดียว ผ่านช่วงเวลาเลวร้ายของชีวิตมาเยอะมาก
พอขึ้นมหาลัย เราก็ต้องใช้ชีวิตอยู่กรุงเทพคนเดียว เนื่องจากแม่ทำงานอยู่ต่างจังหวัดก็เลือกที่จะอยู่หอหญิง เพื่อความสบายใจของแม่
แม่กับเราคุยกันทุกเรื่องค่ะเหมือนเพื่อนสนิทมากๆคนนึง เวลามีปัญหากับแฟนบางทีเราก็เล่าให้เค้าฟังนะค่ะ
แต่ส่วนใหญ่แล้วเราเลือกที่จะแก้ปัญหาเองคนเดียวมากกว่า

เข้ามหาลัยแน่นอนค่ะว่าต้องมีแฟนกันบ้างเป็นเรื่องธรรมดา แต่ตอนนี้คบมาสามปีแล้วค่ะปัญหามากมายเหลือเกินโดยเฉพาะเรื่องหอพัก
เค้าอยากอยู่ด้วย อยากอยู่กับเราแบบที่เพื่อนนักศึกษาคนอื่นที่มีแฟนเค้าอยู่กัน
ถามว่าเราอยากอยู่มั้ย?! เราก็อยากอยู่นะเพราะก็รักมากเหมือนกัน

แต่จุดประสงค์ของเราก็ยังคงอยากให้แม่สบายใจกับการที่เราอยู่กรุงเทพคนเดียว
เพราะเราเหลือแม่แค่คนเดียวเราก็แคร์แม่มากเหมือนกันไม่อยากให้เค้ามองว่าเราไปนอนกับผู้ชาย
ถึงจะรับรู้เรื่องแฟนทุกเรื่องแต่เรื่องไปนอนกันมันก็ไม่ควรนิ เราคิดถูกมั้ยค่ะ?

แต่กลายเป็นว่า แฟนเราเวลาจะพูดจะทำอะไรก็โยนมาให้เราตลอด เช่น จะไปหาเธอทำไมละ ไปก็เข้าหอเธอไม่ได้
เวลาเราชวนไปเที่ยวแล้วกลับดึก เค้าก็จะพูดเหน็บว่า ไม่ไปอะไปก็กลับลำบาคหอเธอก็เข้าไม่ได้กลับบ้านดีกว่า
คือมันกลายเป็นว่าพูดเหน็บเราตลอดเวลาเกี่ยวกับเรื่องหอ มีช่วงนึงพูดบ่อยมากจนกดดันเราทุกวัน

จนเราต้องยอมไปคุยกับแม่ แม่ก็ให้นะค่ะแต่กำหนดค่าใช้จ่ายพอเราไปหาสรุปคือมันแพงมาก เราก็เกรงใจเพราะแฟนเราก็แค่อยากอยู่ด้วย
แต่ก็ไม่ได้หมายความว่ามาช่วยเราจ่าย จะหาหอพักใหม่ก็ต้องเป็นไปตามข้อกำหนดของแม่ซึ่งมันไม่มีตามที่แม่ขอเลย เราก็เลยต้องอยู่หอเดิมต่อไป
ทุกวันก็ยังโดนเหน็บแนมทุกวันค่ะเกี่ยวกับเรื่องหอ จนบางทีเครียดจนร้องไห้

"ผู้ชายก็รักแม่ก็แคร์"
จะให้ทำยังไง? โดนแควะโดนเหน็บด้วยประโยคเกี่ยวกับหอทีไรเราเหนื่อยทุกทีเลยค่ะ เหมือนเค้าจะไม่พอใจเราตลอดเวลา
เราควรทำยังไงต่อดีค่ะ เดี๋ยวนี้ทะเลาะบ่อยมากกกกกกกกก
คือเราไม่ไหวมากจริงๆเลยมาตั้งกระทู้ถามทุกคนที่ผ่านเข้ามาอ่านค่ะ T_____T