จบ

จบ

เคยมั้ยกับความรู้สึกที่บอกกับตัวเองว่ามันได้จบลงแล้วทุกอย่าง ทุกสิ่งที่เคยผ่านมาและที่เคยได้มีความรู้สึกดีดีให้กัน มันได้จบลงแล้วทุกอย่าง เหลือแค่ความทรงจำ ที่ไม่อยากจะจำ แต่ก็เอามันออกไปจากความคิดได้เลย ยิ่งเราไม่อยากจำ มันจะยิ่งทำให้เราจำและจำได้ดีกว่าทุกเรื่องด้วย เราต้องไม่อะไรกับมันมาก ปล่อยให้ทุกอย่างเป็นไปตามสิ่งที่มันควรจะเป็นเพื่อให้ทุกอย่างกลายเป็นความไม่รู้สึกอะไรให้ได้ ซึ่งมันยากมาก และมันก็ทำให้จิตใจแย่กว่าที่ใครหลายคนคิดนัก มันแย่มากกว่าที่คิดไว้

มันไม่ได้เจ็บทางร่างกาย แต่มันเจ็บที่ใจ เจ็บที่หัวใจ มันเป็นความเจ็บปวดมากกว่าทุกสิ่งทุกอย่างที่เคยรู้สึกมา บางทีการเจ็บทางกายยังดีซะกว่าเจ็บทางใจแบบนี้ มันทรมานมากจนพูดไม่ออก มันอึดอัด มันสาหัสมาก จนเราไม่สามารถอธิบายได้เลย

เพียงแค่เราให้ความสำคัญกับมัน มันจะกลับมาทำร้ายเราอย่างหาที่เปรียบไม่ได้เลย บางทีก็ไม่รู้หรอกว่าทำไมความสัมพันธ์หนึ่งครั้งมันจะเกิดขึ้นได้ก็ต้องเกิดกับคนสองคน แต่ความทรงจำหรือความรู้สึกถึงได้แตกต่างกัน อีกคนลืมง่ายดายจนน่าเสียใจ ไม่สนใจ ไม่เคยนึกถึงความรู้สึกดีดี ไม่เคยสนใจว่าอีกคนจะรู้สึกอย่างไร นึกถึงความรู้สึกของตัวเองมาก่อนเป็นอันดับแรก แต่อีกคนจำทุกอย่างฝังใจ

จำแม้กระทั่งวันและเวลา จำทุกรายละเอียดของคนที่ตัวเองรักและรู้สึกดีด้วย จำทุกอย่างไม่เคยลืม จนถึงวันที่ต้องจากกันเขาก็ไม่มีวันลืมได้เลยว่าเราเคยผ่านอะไรกันมาบ้าง หรือเคยทำอะไรร่วมกัน เคยคุยกันเรื่องอะไร เคยชอบอะไรเหมือนกัน มันไม่เคยลืมและลบไปได้เลย ทุกความทรงจำและทุกสิ่งทุกอย่างมันจะฝังอยู่ในใจของอีกคนจนทำให้เมื่อมาเจอคนที่เรารักแล้วเขาไม่สนใจหรือมีท่าทีรู้สึกรู้สากับความสัมพันธ์ที่เคยมีมา ทำเมินเฉย ทำเย็นชา และรู้สึกได้ถึงความห่างเหินกันอย่างที่ไม่มีวันจะกลับมาเป็นเหมือนเดิมได้อีก

มันทำให้อีกคนเจ็บจนพูดไม่ออก ร้องไห้ไม่ออก และตัวขาไปหมด นี่คือความเจ็บจากใจอยากหาที่สุดไม่ได้ เพราะเรื่องความรักเป็นเรื่องละเอียดอ่อนมาก ไม่สามารถจะหายไปจากความทรงจำได้ แต่ถึงจะมีความจำฝังใจแค่ไหน ก็ต้องรักตัวเองและไม่ทำให้ตัวเองไร้ค่า ต้องทำให้ตัวเองมีค่า โดยการไม่ยื้อหรือรั้งเขาไว้ ปล่อยเขาไป ถ้าไม่จำเป็นจะต้องพูดจากันก็หลีกเลี่ยงการเผชิญหน้ากันไปเลย

การไม่พบเจอกันอีกเป็นสิ่งที่ดีที่สุด เราต้องตัดใจและไม่มีความหวังกับคนคนนั้นอีกต่อไป ให้ทุกอย่างมันจบลงไป ถึงแม้เราจะยังมีความรู้สึกอยู่ก็ตาม เราต้องบังคับตัวเองให้อย่าทำในสิ่งที่ตัวเองต้องการ ทุกความรักนั้นต้องการการครอบครองอยู่แล้ว ถ้าเรามองถึงความถูกต้องเราก็จะไม่ทำให้ตัวเองไร้ค่าโดยการที่ไปยื้อแย่งเขามาเป็นของตัวเองโดยที่เขาไม่ได้รักเราแล้ว เราต้องปล่อยให้ทุกอย่างเป็นไปตามทางของมัน อะไรที่มันเป็นของเรา มันก็จะเป็นของเราอยู่ดี

แต่อะไรที่ไม่ใข่ มันก็ไม่มีทางใข่เลย ถึงแม้จะไปแย่งมาแค่ไหนก็ตาม จงรักตัวเองให้มาก ๆ และดูแลหัวใจตัวเองให้เข้มแข็งเมื่อเจอกับสถาณการณ์อย่างนี้ เพราะว่ามันอาจจะทำร้ายให้เราในสิ่งที่ไม่ดี หรืออาจจะคร่าชีวิตของเราไปเลย ถ้าเพียงเพราะไม่มีสติ และทำใจให้สบายปล่อยทุกอย่างไป ตามความรู้สึกของตัวเองและคิดในทางที่ดี อย่างน้อยเราเกิดมาคนเดียวก็ต้องตายคนเดียวอยู่ดี ฉะนั้นสนใจตัวเองและคนที่รักเราให้มาก ครอบครัวสำคัญมาก หวังว่าทุกคนจะดูแลตัวเองและไม่ทำในสิ่งไม่ดี และขอให้จิตใจเข็มแข็งกันทุกคน