เหตุผลที่พี่ชัช ตัดสินใจไม่ทำเดอะว๊อยซ์ปี 4 เป็นเพราะอยากเริ่มต้นใหม่ แม้จะได้เงินน้อยกว่าก็ตาม

ไม่มีใครรู้อนาคต..
ผมไม่รู้ว่าทางที่เลือกข้างหน้าจะเจออะไรหรือทางเดิมจะพาเราไปจบที่ไหน
ผมก็มองเห็นได้แค่ระยะที่สายตาของผมโฟกัสได้เท่านั้นแหละ

The Voice ให้ความมั่นคงในระดับนึงกับชีวิต
แต่เช่นเดียวกัน มันก็ทำให้บางอย่างที่เราอยากจะทำจริงๆ ในชีวิตมันยังไม่คืบหน้า
ไม่ใช่ว่าเพราะ The Voice มันกินเวลาหรือทำให้เราเหน็ดเหนื่อย
ผมคิดว่าบางที มันอาจจะเป็นเพราะความมั่นคงนั่นแหละ ที่ทำให้เราไปไม่ถึงไหนซะที

ทางใหม่ที่เลือก คงเหนื่อยกว่าเดิม ลำบากกว่าเดิม ค่าตอบแทนน้อยกว่าเดิม
แต่มันอาจจะทำให้เราได้เริ่มทำอะไรบางอย่างที่เป็นชีวิตเราจริงๆ

ท่องเที่ยว ถ่ายรูป เรียนต่อ ทำเพลงตัวเอง ทำเพลงให้คนอื่น ทำหนัง ทำหนังสือ
ทำละครเวที และอีกมากมายเหลือเกินที่อยากทำ..
บนทางเดินเส้นใหม่นั้น ผมยังมองไม่ออกว่ามันจะพาผมไปที่ไหน
แต่คิดในแง่ดี เมื่อวันที่ผมเพิ่งเรียนจบแล้วตัดสินใจเลือกเดินมาทางนี้
ตัวผมวันนั้นก็มองไม่เห็นภาพตัวผมในวันนี้เหมือนกัน

อายุ 33 อาจจะไม่เยอะ หรืออาจจะเยอะผมไม่รู้ แต่ถ้าไม่เริ่มวันนี้
วันหน้าอายุก็จะเยอะกว่าวันนี้.. ผมรู้แค่นี้

ขอบคุณรายการ The Voice Thailand และทุกๆคนที่เกี่ยวข้อง
หลายๆ คนที่ไว้วางใจให้เด็กคนนึงได้เข้ามาทำตั้งแต่ซีซั่นแรก
ได้ลองผิดลองถูกด้วยกัน ได้ประสบการณ์ดีๆ ร่วมกัน
รายการนี้ให้อะไรกับผมมากมายจริงๆ ได้รู้จักผู้แข่งขันมากมาย ได้รู้จักโค้ช
ได้สนิทสนม อดหลับอดนอนร่วมกับนักดนตรี
ได้มองเห็นความสำเร็จที่เกิดจากสิ่งที่เราตั้งใจทำร่วมกันมาพร้อมๆ กับทีมงานทุกคน

เสียใจที่สุดที่เดินจากมา ก็คือการไม่ได้ร่วมอดหลับอดนอน
หัวเราะเฮฮาบ้าบอ และมีความรู้สึกต่อรายการนี้ร่วมกับทีมงานทุกคนอีกแล้ว
ผมขอบคุณทุกคนมากๆ ทุกเรื่องๆ สำหรับ 3 ซีซั่นที่ผ่านมานะครับ

ถ้าไม่เริ่มเดิน ก็จะไม่มีวันไปถึงปลายทาง
แม้ไปถึงแล้ว ปลายทางจะเวิ้งว้าง ว่างเปล่า และแห้งแล้ง
อย่างน้อย ผมก็น่าจะสามารถหันกลับไปมองทางที่เดินมา
และพูดกับตัวเองได้เต็มปากว่า
ทางที่เราเดินมานั่นแหละ คือเส้นทางที่เป็นชีวิตจริงๆของเรา

อย่างที่ "มุตจัง" จาก "Space Brothers" ได้พูดเอาไว้..
"ความแตกต่างระหว่างที่หนึ่งกับที่โหล่ มันไม่ได้มากเท่าไหร่หรอก
เมื่อเทียบระหว่างการไปถึงที่หมาย กับการไปไม่ถึง"

จบสเตตัสนี้ ผมจะไม่ลังเลแล้วครับ
ขอบคุณครับ

‪#‎เว่อร์มะ‬ ‪#‎แค่เปลี่ยนงานเองความจริง‬ ‪#‎ดราม่าทำไม‬ ‪#‎เหมือนพนักงานออฟฟิศลาออกมาทำร้านกาแฟ‬ ‪#‎คนอื่นยังอยู่นะผมไปคนเดียว‬ ‪#‎อีกห้าปีกลับมาอ่านนํ้าตาไหล‬ ‪#‎ซึ้งเหรอ‬ ‪#‎เปล่าเลือกทางผิด‬