ใครบางคนที่หายไปจากชีวิต…แต่ไม่เคยเลือนหายไปจากความทรงจำ

บางคราก็ดูเหมือนเนิ่นนาน

แต่บางคราก็ดูเหมือนพึ่งผ่านไปเมื่อวานนี้เอง

เพราะความรู้สึกนึกคิดของสิ่งมีชีวิตที่เรียกกันว่าคน

สามารถทำงานได้แบบไม่มีวันพัก

ไม่ว่าจะผ่านมาในรูปแบบของความจริงหรือความฝัน

เรามักจะใช้มันแบบไม่หยุดหย่อน

อย่างเช่นเรื่องราวระหว่างฉันกับใครบางคน

…

…

นานเท่าไรกัน

ฉันเองก็ไม่ได้อยากจะรื้อฟื้น

เพียงแต่…ความรู้สึกหนึ่งที่บังเกิด

ตรงก้อนเนื้อน้อยๆเท่ากำปั้นตรงหน้าอกด้านซ้าย

มันไม่ได้เคลื่อนย้ายความทรงจำระหว่างฉันกับใครบางคนออกไปเลย

…

…

อาจจะไกลเกินกว่าที่จะมองเห็น

อาจจะเป็นคนแปลกหน้าเมื่อยามบังเอิญที่เดินผ่าน

อาจจะดูเหมือนว่านานแสนจะนาน

แต่หลายเรื่องราวก็ยังไม่ลบเลือน

…

…

…ความเป็นเพื่อนยังหลงเหลืออยู่ไหม?

…ในแววตา…มีใครใหม่แล้วหรือยัง?

…ในความฝัน…มีฉันบ้างหรือไม่?

มันเป็นเรื่องยากต่อการคาดเดา

และก็ไม่คิดอยากเดา

…

…

เพราะมันก็แค่ความรู้สึกของคนที่เคยรักกัน

และก็ไม่รักกันแล้ว…เท่านั้นเอง

Dear : Khun I miss U.