เธอ กับ เขา

เธอ กับ เขา

.....เธอ กับ เขา..เจอกันตอนที่ความเหงาเข้ามาเกาะกินเต็มหัวใจ....เธอโดนทำร้ายด้วยใครสักคน....เธอลืมเขาไม่ได้....
เขา....เก็บหัวใจที่บอบช้ำมาหลายปี  จมอยู่กับความรู้สึกบางอย่างที่ยังค้างอยู่เต็มหัวใจที่ว่างเปล่า 
เธอ......เดินผ่านมา หยุดอยู่ใกล้ๆ ลังเลที่จะเดินต่อ...เหมือนว่าเธอกำลังรอใครสักคน......เขาคงอยู่ที่ไหนสักแห่ง 
เขา......เฝ้ามองสิ่งที่เธอเป็นอยู่  เห็นความเศร้าในแววตาของเธอ  เธอยังคงหยุดอยู่และลังเล.....
เขา......เดินเข้ามาใกล้ๆ ทิ้งระยะห่างพอสมควรเพื่อจะมองแววตาเธอได้ชัดขึ้น  เธอไม่เห็นตอนที่เขาเดินเข้ามาใกล้

เนิ่นนาน....ที่เขายืนเฝ้ามองเธออยู่แบบนั้น....เธอเริ่มหันมา...และเห็นว่าเขาอยู่ตรงนั้นใกล้ๆเธอ.....
.....เธอแค่รับรู้แต่ไม่ได้ใส่ใจ  ยังคงยืนอยู่ที่เดิม.......เขาอยากเดินต่อ แต่ในใจนึกเป็นห่วง  
เขาขยับตัวบ้าง  เธอหันมา  และส่งยิ้มให้ เขาหยุด...เริ่มลังเล ที่จะเดินต่อเหมือนกัน 
ไม่มีใครเดินผ่านมาในเส้นทางที่เธอรอคอย  บางครั้งคล้ายกับเธอจะมั่นใจว่าใครสักคนจะผ่านมาตรงที่ที่เธอยืนอยู่  
เขาขยับเข้าไปใกล้เธอมากขึ้น....ความรู้สึกบางอย่างที่เคยหายไปแวบเข้ามาในใจเขา  
เธอสัมผัสได้ถึงไออุ่น รู้สึกปลอดภัย เขายังคงนิ่ง....!!!!!  เธอขยับตัวเล็กน้อยเข้ามาใกล้เขาเพื่อสัมผัสไออุ่นจางๆจากเขา

....เนิ่นนาน!!!!!....ใครสักคนยังไม่ผ่านมา  แววตาเธอยังมีความหวัง 
ความรู้สึกบางอย่างเริ่มเข้ามาแออัดในความรู้สึกของเขา ใจที่เคยว่างเปล่ามันคล้ายจะเติมเต็ม เขาไม่มั่นใจ..เธอกำลังคอยใคร  
เนิ่นนาน....!!!  เขาเดินเข้าไปใกล้จับมือเธอ....เธอปล่อยให้เขาจับมืออย่างเต็มใจ  เขาพาเธอออกเดิน 
เธอเดินตามเขาไปอย่างช้าๆ..ในแววตายังคงรอคอยอย่างมีความหวัง...ว่าใครคนนั้นคงจะเดินสวนทางมา....
ในขณะที่เขากำลังจูงมือเธอไป....เขาเดินจูงมือเธอไปอย่างเงียบๆไม่กล้าสบตาเธอ....

กลัวจะเห็นแววตาที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความหวังและการรอคอย......

Dear : Khun I miss U.