พ.ศ. ไทยผิดพลาด พระไตรปิฎกมีพิรุธมาช้านาน??

พ.ศ. ไทยผิดพลาด พระไตรปิฎกมีพิรุธมาช้านาน จะแก้ไขใช้ประโยชน์จริงๆ ได้อย่างไร

พุทธศักราชเถรวาทเร็วไป 48 ปี ในตำราพุทธศาสนาชี้ว่ามีพิรุธจริง จะมีกี่คนที่รับรู้ สนใจและจะพิสูจน์หลักฐานได้อย่างไร และทำไมต้องหาข้อเท็จจริง ทั้งนี้เพื่อพิสูจน์ว่าพระพุทธเจ้าตรัสพุทธทำนายถูกต้องว่า เหตุการณ์เกิดในช่วงกึ่งพุทธกาลนั้นเป็นจริง ในพระไตรปิฎกแสดงถึงพระพุทธเจ้าโคตมตรัสว่าพระพุทธศาสนาจะลดลงกึ่งหนึ่งนั้นเป็นจริง

ผู้มีปัญญาธรรมย่อมเห็นได้จากความจริงในปัจจุบัน สำหรับจดหมายเหตุในรัชการที่ 1 ที่สมเด็จพระสังฆราช พระราชาคณะถวายตอบพระองค์ว่า “พระบาลี และ อรรถกถาฎีกาพระไตรปิฎกทุกวันนี้พิรุธมากมาช้านานแล้ว” จริงไม่จริงก็ลองพิจารณาว่าพระไตรปิฎกที่จารึกลงบนใบลานในครั้งแรกนั้นกระทำหลังจากพระพุทธเจ้าเสด็จปรินิพพานแล้วประมาณ 433 ปี ซึ่งความผิดพลาดย่อมมีขึ้นได้เป็นธรรมดา สำหรับพุทธศาสนาเจริญหรือเสื่อมในอินเดียและศรีลังกาขึ้นอยู่กับผู้ครองอำนาจในแต่ละสมัย โดยอินเดียตอนใต้รวมไปถึงศรีลังกา

พุทธศาสนาถูกศาสนาพราหมณ์ครอบงำโดยสิ้นเชิงในสมัยอาณาจักรปาลลาระ(Pallara) ช่วง พ.ศ. 800-900 ต่อมาประมาณ พ.ศ. 1700 มหาวิทยาลัยนาลันทาศูนย์พุทธศาสนาที่ยิ่งใหญ่ของพระพุทธศาสนาได้เสื่อมลง ในประมาณ พ.ศ. 1742 กองทัพมุสลิมเติรกส์ได้ยกมาและรบชนะกษัตริย์ฝ่ายเหนือของอินเดีย และได้เผาผลาญทำลายวัดและปูชนียสถานรวมทั้งมหาวิทยาลัยนาลันทา บันทึกเล่าว่า พระภิกษุที่นาลันทาถูกสังหารแทบหมดสิ้น

ปัจจุบันศาสนาพุทธในอินเดียเหลืออยู่ประมาณ 7.5 % เท่านั้น ในประวัติศาสตร์พุทธศาสนาของไทย ครั้งล่วงมา ๒,๐๒๐ ปี พระธรรมทินเถรเจ้าผู้เป็นมหาเถรอยู่ ณ เมืองนพิสีนคร (เมืองเชียงใหม่) พิจารณาเห็นพระไตรปิฎก พิรุธมาก จึงได้จึงถวายพระพรแก่พระเจ้าศิริธรรมจักรวรรดิดิลกราชาธิราชชำระพระปริยัติ(พระพุทธพจน์หรือพระไตรปิฎก)ให้บริบูรณ์ ต่อมาศึกสงครามต่างๆ ทั้งหัวเมือง เมืองหลวงเป็นเหตุให้พระไตรปิฎกถูกทำลาย สมณะผู้จะรักษาร่ำเรียนพระไตรปิฎกนั้นก็พลัดพรากล้มตายไปมาก ไม่สามารถแก้พระไตรปิฎกที่จารึกบนในลานที่มีพิรุธได้ ในปัจจุบันยังมีความหวังครั้งสุดท้ายอยู่ที่พระพุทธเจ้าตรัสไว้ว่า ในกึ่งพุทธกาล พระโพธิสัตว์ทั้งสองพระองค์จะทะนุบำรุงพระพุทธศาสนาให้รุ่งโรจน์ยิ่งสืบต่อไปจนครบพุทธกาลคือ พ.ศ. 5,000 ได้ เราพุทธศาสนิกชนคิดอะไรกันอยู่หรือ