จงฉลาด...ให้ทันผู้ผลิตเครื่องสำอางค์

1.โปรตีน
เครื่องสำอางหลายยี่ห้อมีโปรตีนต่างๆ ที่เชื่อว่าเป็นสารอาหารที่ช่วยหล่อเลี้ยงให้ผิวหนังของคุณๆ เต่งตึงและอิ่มเอิบได้ โปรตีนในเครื่องสำอางมีบทบาทอยู่บ้างคืออาจช่วยอุ้มน้ำ ทำหน้าที่เป็นครีมให้ความชุ่มชื้นแก่ผิวพรรณ สิ่งที่พึงรู้คือผิวหนังไม่ใช่กระเพาะอาหารและลำไส้ จึงไม่อาจย่อยและดูดซึมโปรตีนเหล่านี้เข้าไปได้ โปรตีนนั้นไม่ซึมผ่านแม้กระทั่งชั้นนอกสุดของผิวหนังด้วยซ้ำไป

2.คอลลาเจน
เนื่องจากโครงสร้างผิวหนังของคนเราในชั้นหนังแท้ประกอบด้วยคอลลาเจน และแสงแดดทำลายผิวหนังชั้นนี้ทำให้เกิดริ้วรอยเหี่ยวย่นได้ จึงมีการใส่คอลลาเจนในเครื่องสำอาง ให้เข้าใจว่ามีส่วนเสริมทดแทนคอลลาเจนชั้นหนังแท้ เป็นการรักษารอยเหี่ยวย่น ทั้งที่คอลลาเจนไม่อาจซึมผ่านผิวหนังได้ ฤทธิ์ของคอลลาเจนในเครื่องสำอางจริงๆ ช่วยเป็นครีมหล่อลื่นให้ความชุ่มชื้นเท่านั้น รวมทั้งคอลลาเจนมีราคาถูก แต่เมื่อนำมาใส่เครื่องสำอางแล้วราคาของเครื่องสำอางจะแพงขึ้นมาก

3.อีลาสติน
นำมาใช้ด้วยเหตุผลเดียวกับคอลลาเจน โดยที่แท้จริงแล้วอีลาสตินจะไม่ถูกดูดซึมผ่านผิวหนัง มีฤทธิ์ให้ความชุ่มชื้นเช่นกัน

4.ว่านหางจระเข้
ระยะหลังมีคำกล่าวถึงสรรพคุณของว่านหางจระเข้อย่างมากมาย แต่หลักฐานทางวิทยาศาสตร์ที่แท้จริงยังอ่อนอยู่ คุณสมบัติที่พอมองเห็นได้ของว่านหางจระเข้คือเป็นตัวให้ความชุ่มชื้น

5.สมุนไพร ผลไม้ ผัก น้ำมัน และอื่นๆ
มีการใช้สิ่งแปลกๆ ใหม่ๆ เสริมเข้าไปในตลาดเครื่องสำอาง ทำให้เครื่องสำอางดูน่าใช้ (และน่ากิน) ขึ้น แม้ว่าการใส่พืชผักผลไม้ลงไป จะทำให้ดูว่าผิวหนังได้รับสารธรรมชาติโดยตรง แต่ความเป็นจริงแล้วสารอาหารเหล่านี้ไม่สามารถซึมผ่านผิวหนังได้

6.วิตามิน
การใส่วิตามินเอเชื่อว่าช่วยการเติบโตของเซลล์ผิวหนัง ทำให้มีการเสริมสร้างผิวหนังใหม่ขึ้นมาแทน ส่วนวิตามินอีนั้นเชื่อว่าใส่เพื่อเพิ่มความชุ่มชื้นแก่ผิวหน้า และช่วยป้องกันการเหี่ยวแก่ ความจริงแล้วการใส่วิตามินลงในเครื่องสำอางก็เหมือนการใส่สารอาหารดังกล่าวข้างต้นนั่นเอง