อยากให้ทุกคนอ่านกันครับ..ผลที่ได้จาการลด ละ เลิก การช่วยตัวเอง 4 ครั้งต่อวัน

** ภาพประกอบไม่เกี่ยวข้องกับเนื้อหา **

ที่ผมตั้งกระทู้นี้เพื่อเป็นการเตือนสติเยาวชนหรือวัยรุ่น ทั้งหลาย เส้นทางนี้ผมผ่านมาก่อนในการช่วยตัวเองมาก
มันทำให้ผมเสียใจตลอด เป็นไปได้ผมอยากย้อนเวลากลับไปแก้ไข ผมพูดจริงๆ

1. ผมเป็นคนนึง ที่อยากมายืนยัน นอนยัน เลยว่าการช่วยตัวเองนั่น ควรทำ ให้พอดี แต่ทางที่ดี ควรเลิกไปเลย
ผมเริ่มช่วยตัวเอง เป็นตั้งแต่ ม.1 โดยธรรรมชาติ มือมันไปเอง ผมก็ติดทำทุกวันเลย เคยมากสุด 4 ครั้ง ต่อวัน
ผลอย่างแรกเลยที่เห็นเลย คือสิวขึ้น ตอนแรกผมก็ไม่รู้ว่าเป็นเพราะเกิดจากการช่วยตัวเอง และผมหน้าตาดีในระดับนึงเลยมี fc ติดตามผม มันทำให้ผมไม่รู้ตัวเลยว่าได้ทำสิ่งที่ไม่ควรทำ

2. อย่างที่ 2 ร่างกายผมเติบโตช้า ทำให้ตัวเล็กกว่าคนอื่น พอขึ้น ม.3 สมองผม มีจินตนการไม่สามารถควบคุมจินตนการตัวเองได้
ส่วนผลกับสมองผมไม่ค่อยเห็นผลสำหรับผมเท่าไหร่ มีคนบอกช่วยตัวเองมาก iq ลด สำหรับผม ผมชอบเล่นเกมเชาว์ปัญญาบ่อย พวกถอดรหัส อักษรไขว์ หรืออะไรที่ใช้สมองเยอะ ผมก็ยังทำได้ดี เกรดก็ไม่ได้ลด ก็ยังเกรดดีอยู่ แต่มันทำให้ผมเป็นโรคย้ำคิดย้ำทำ หรือ ocd

3. อย่างที่ 3 พอขึ้น ม.4 ผมหน้าแก่กว่าไวมีริ้วรอยเต็มไปหมด ตอนนั้น ผมก็เริ่มสงสัยแล้วว่า มันเกิดจากการช่วยตัวเองมากไปเปล่า เพื่อนก็เริ่มทัก fcผมก็เริ่มหายไป สิวผมขึ้นหนักมาก ผมก็พึ่งเริ่มรู้ตัวแล้วว่า ผมก็พยายามเลิกช่วยตัวเอง บอกตัวเองยังนี้ทุกวัน แต่ก็ทำไม่ได้ ผมของผมก็เริ่มร่วงอาการก็หนักขึ้นเรื่อยๆ หน้าผากก็เถิก จนผมก็พอเริ่มรู้ตัวแล้ว จน ขึ้น ม.6 ผมก็สามารถ ลดให้เหลือ 3-4 ครั้งต่อเดือน อย่างแรกเลยสิวลดลง หน้าตาผมกลับมาดีขึ้น fc ผมเริ่มกลับมา จนทำให้ผมแปลกใจ

4. จนขึ้นมหาลัย ผมก็ลดเหลือช่วยตัวเอง ให้เดือนละครั้ง ผมก็เครียดมากเลยผมก็หัวล้านก่อนไว ผมเลยสืบหาข้อมูลเกี่ยวกับการช่วยตัวเองมากหลายกระทู้จาก patip จนผมรู้แน่ชัดแล้วว่าเกิดจาก ผมช่วยตัวเองมากไป ( ผมไม่อธิบายนะครับว่ามันมีผลยังไง เปิด google หาเอาเองเดี๋ยวมันจะยวเกินไป)

หลังจากผมลด ละ เลิก มันทำให้ผมของผมหยุดร่วง ผมเริ่มกินนมถั่วเหลือง เอาน้ำมันมะพร้าวมาหมักผม (อย่างที่ผมบอกศึกษาเอาเอง อธิบายเดี๋ยวมันยาว) ทำให้ผมผมเริ่มกลับมาเหมือนเดิม ผมที่หน้าผากก็กลับมาทำให้หน้าผากผมไม่เถิก สิวก็ไม่ขึ้นมาก จินตนการของผมก็ยังมีแต่ยังน้อยลง ส่วนใหญ่ผมจิตนการเกี่ยวกับอนาคต คล้ายหนังเรื่อง beautiful mind

ลืมอีกเรื่องนึงตอน ม.6 ผมบอกพ่อแม่ว่าผมอยากฆ่าตัวตาย ตลอดเวลา หรือ เป็นโรคซึมเศร้า ผมเริ่มเป็นหนักมาก ผมเริ่มเป็นตั้งแต่ ม.3 ละ เวลาอ่านหนังสือ หรือเวลาเรียนจะมีปัญหาเรื่องสมาธิไม่สามารถจดจ่อได้ แต่ผมก็ ยังได้เกรดดี คือ 3.5 ขึ้นอยู่ พ่อแม่พาไปพบจิตแพทย์ หมอก็ให้ยามากิน แต่ก็เลิกกินเพราะมันมีผลต่อตับ

ตอนนี้ผมก็เริ่มมาเป็นปกติ ทุกอย่างละ ผมให้ลิมิตตัวเอง ได้เดือนละครั้ง แต่ผมก็ยังเป็นโรคกลัว ผญ อยู่ ผมเป็นตั้งแต่ ม.2 แล้ว พอผมลดการช่วยตัวเองได้ ผมก็กล้าคุยกับ ผญ มากขึ้น แต่ผมจะไม่มีแฟน ถึงแม้ทุกอย่างจะกลับมาเป็นปกติแล้ว แต่ผมก็ยังฝังใจกลับตอนที่ยังเลิกไม่ได้ ผมทำให้ ผญหลายคนผิดหวัง เพราะ ผมรู้สึกว่าตัวเองน่าเกลียดขนาดไหน เหมือนในหนังเรื่อง dorian gray ที่ไม่สามารถ เลิกกิเลส มักมากในกาม เหมือนในภาพของ dorian

ที่ผมตั้งกระทู้นี้เพื่อสนับสนุน กระทู้นี้ http://pantip.com/topic/33088300 ผมน่าจะเจอกระทู้นี้เร็วกว่านี้ แต่ไม่เป็นไร อดีตแก้ไม่ได้ ทำปัจุบันให้ดีที่สุด ผมตั้งกระทู้เพื่อที่จะมีประโยชน์กับใคร เหมือนที่ผมรู้สึกตอนนี้ว่า ผมน่าจะรู้ ตั้งแต่เด็ก แต่สังคมไทยชอบปิดกลั้น หากไม่มีใครเชื่อ ก็แล้วแต่ แต่ผมเตือนแล้วนะ อย่างน้อยผมก็เตือนคนรุ่นหลังแล้วครับ