ชีวิตคนค่างจังหวัด...ทำไมเป็นแบบนี้

สวัสดีครับผมอยู่กทม.ตั้งแต่เกิดไม่เคยคิดย้ายถิ่นฐานว่าจะได้มาตจว. แต่สุดท้ายทนค่าใช้จ่าย และรถติดไม่ไหว
บ้านอยู่สุขุมวิท101/1 ลูกๆ ไปเรียน อโศก ต้องตื่นตี5 กลับบ้านเกือบทุ่ม เห็นแล้วสงสารลูกมาก
ผมเลยตัดสินใจย้ายมาตจว. มันจึงเป็นจุดเริ่มต้นที่ทำให้ผมคิดมาตจว.

ผมมาเปิดร้านขายเครื่องเขียน ขนาดใหญ่ประมาณ ศึกษาภัณฑ์
แต่อาจจะหลากหลายกว่าเพราะต้องขายทุกอย่างเลย ทำให้พบเจอเด็กนักเรียน และคนในอำเภอและรอบๆอำเภอ

วันนี้ผมว่างๆและอยู่มาครบปี เลยอยากเอาเรื่องราวมาเล่าสู่กันฟังกับสิ่งที่เจอมาในตจว. ปรกติก็ไปเที่ยวตจว.บ่อยมากๆ
ตอนอยู่กทม.แต่ไม่เคยใช้ชีวิตอยู่แบบนานๆ  เลยอาจจะไม่ได้พบเห็นกับสิ่งที่เจอแบบนี้ ตอนนี้ย้ายมาอยู่เลยเจอแบบที่ไม่เคยเจอในกทม.

ผมขายของทั้งวัน เป็นทั้งขายส่ง ขายปลีก ขายหน่วยงาน ทำให้ผมพบเจอคนโดยประมาณวันละ 100-200 คน ทุกวัน ซ้ำหน้าบ้างไม่ซ้ำบ้าง
แต่คนส่วนใหญ่จะเป็นเด็กนร. ชาวบ้านตามบ้านนอก คนในเมืองก็มีบ้าง ผมลืมบอกไปผมอยู่ในตัวอำเภอนะครับ ไม่ใช่ตัวจังหวัด
ผมอยู่ในอีสานใต้ อำเภอใกล้ชายแดนนะครับ

และนี่ก็เป็นเรื่องที่ผมคิดเองนะครับ ย้ำนะครับว่าผมคิดเอง อาจจะไม่ถูกต้องก็ได้นะครับ

1.คนที่นี่.ไม่นิยมกินเย็นตาโฟ ชอบกิน ก๋วยเตี๋ยวน้ำตกหรือไก่มะระ มาก ร้านเย็นตาโฟในอำเภอจะหายากมาก
2.ร้านเนื้อย่างที่นี่ ไม่มีเนื้อวัวขาย มีขายแต่หมู แต่ใช้ชื่อเนื้อย่าง(แรกๆมาใหม่ๆงงทำไมขายเนื้อวัวกันทั้งอำเภอเลยอะ)
3.คนที่นี่โดยเฉพาะเด็กนร.ชอบขยำแบงค์ ให้มันยับๆ แล้วใส่มือกำไว้จนเปียก
4.วัยรุ่นผญ.นิยมคนขาวใครขาวคือสวย ใครขาวกว่าเเจ๋ว เลยเป็นสาเหตุที่ให้ครีมทาขาวขายดีมาก
5.เด็กนร.ที่นี่.ขี้อายเป็นส่วนใหญ่ ไม่กล้าถามอะไรเลย มักหลบอยู่หลังผปค.ตลอด (ไม่แปลกใจที่ชอบนั่งหลังห้อง)
6.เด็กม.1ที่นี่. แต่อ่านหนังสือไม่ออกเป็นเรื่องปรกติของแถวนี้
7.เด็กที่นี่ จะเชื่อครูมากจะไม่กล้าผิดคำสั่งโดยเด็ดขาด เช่นครูสั่งพู่กันเบอร์ 12 ถ้ามันหมดจะเอาเบอร์11 ไปแทนไม่ได้เลย ยอมไม่มีใช้ว่างั้น
8.คนรวยทีตจว. นิยมขับ Toyota Fortuner มาก
9.คนตจว.ทำงาน 7 วัน 365 วันไม่เคยหยุด ร้านขายส่งในอำเภอแต่ละร้านขายเงินสดได้ไม่ต่ำกว่าวันละแสนบาททั้งนั้น
อาจจะเป็นสาเหตุที่ไม่อยากหยุด  หรือว่าถ้าหยุดก็ไม่รู้จะไปไหน

10.การจะเห็นเด็กม.3 อายุ15 ปีท้อง หรืออุ้มลูกมาด้วยจะเป็นเรื่องปรกติของคนที่นี่
11.เด็กที่นี่จะแต่งงานกันเร็วมาก19-20 แต่งานกันแล้ว ลูกๆก็ยั้วเยี้ย
12.เมื่อแต่งแล้วไปไม่รอดก็เลิก แล้วรอหาผัวฝรั่ง เพื่อรวยทางลัดอย่างเดียว
13.รถกะบะหรือรถเก๋งอายุ20ปีขึ้นไป หาดูได้ตามแถวนี้มีอย่างเยอะ
14.คนที่นี่ เล่นหุ้นเกือบทกคน รู้หมดตลาดเปิด-ปิด +-เท่าไหร่ เพราะว่าหวยหุ้นมีให้เล่นทั้งวัน วันละ 4 เที่ยว

15.คนตจว.เป็นคนขี้เกรงใจ เจอที่ไหนสะอาดๆหน่อยถอดรองเท้าหมด
16.ฝนตกไม่เคยเป็นอุปสรรคของการซื้อของ จะตกยังไงก็ซื้อของกันตามปรกติเหมือนวันฝนไม่ตก
17.คนที่นี่ ชอบนิยมคนรวย ชอบคิดว่าคนรวยเป็นคนดี (จริงๆมันผิดนะฮ้า)
18.เวลามีงานกีฬาสีหรืองานประจำอะไรในรร.ชาวบ้านจะรู้หมด เพราะจะปิดถนนเดินพาเหรดกันทั่วอำเภอ ดูแล้วก็สนุกดี

19.คนตจว.ยิ้มง่าย ขับรถไปไหนยิ้มให้ทักทายกันตลอดทาง
20.ราคาตึกในตัวอำเภอหรือตจว.ราคาไม่ได้ต่างจากกทม.เลยเผลอๆแพงกว่าบางที่ในกทม.ซะอีก ผมซื้อติดถนนใหญ่ 2 ห้อง 3ชั้น 12ล้าน
ราคานี้มันซื้อแถวบ้านผมที่กทม.ได้เลยนะเพ่ อำเภอนะเพ่อำเภอ
21.มีงานหมอลำที่ไหนต้องมีวัยรุ่นตีกันตายทุกงาน ไม่เคยพลาดซักงาน
22.งานแต่งงานหรืองานต่างๆของคนใหญ่โตในพื้นที่ ถ้ามีจัดเมื่อไหร่ อำเภอร้างทันที เพราะไปงานกันหมดทุกบ้าน
23.ที่อำเภอผม.ฝนตกทีน้ำประปาขุ่น หมาฉี่ใส่เสาไฟ ไฟดับ เป็นเรื่องปรกติ
24.สรุปตจว.มีเหมือนกทม.ทุกอย่าง โลตัสฯ 7/11 อินเตอร์เน๊ต ประปา ไฟฟ้า ยกเว้นไม่มีพารากอนเท่านั้น

เรื่องดีๆ จาก  

ภาพประกอบทั้งหมดโดย จขกท ณ โพสจัง