ตอนที่2 มีใครยอมแฟนมากๆแบบเรามั้ยคะ

ภาพประกอบจากคอมเม้นพันทิป http://pantip.com/topic/32713235

ต่อจาก กระทู้ก่อนหน้านี้ https://board.postjung.com/816422.html

ขอบคุณทุกคนมากๆนะคะ ที่บอกให้สู้ ที่บอกให้รักตัวเอง ขอบคุณมากๆจริงๆค่ะ

เหตุผลที่เราไม่ไปซักที เรามีหลายเหตุผลเลยค่ะ เราเจอเค้าครั้งแรกเราอยู่ ม.5 ใช่ค่ะ ม.5เลย เปิดเทอมแรกๆเลย จำได้ว่าพ่อแม่จะเลิกกัน เพื่อนเราก็พาไปเที่ยวร้านเหล้าก็ไปเจอเค้าประมาณนั้น แล้วก็คุยกันมาเรื่อยๆค่ะ คุยได้อาทิตย์นึงก็คบกัน ตอนนั้นเค้าอยู่ปี3นะคะ
เหตุการณ์ที่เค้าเข้ามาช่วยเหลือครั้งแรก คบกันได้ครึ่งปี พ่อแม่เราเลิกกันแล้ว เราอยู่บ้านคนเดียว พ่อมาอาทิตย์ละ2วันแม่ไม่มาเลย มีแต่เราที่ไปหาค่ะ เราไปหายายที่ต่างจังหวัด ไปนั่งริมน้ำตากยุง กลับมาที่บ้านอาทิตย์นึงเป็นไข้เลือดออก คือเป็นไข้สูงมาก จนเป็นลมที่โรงเรียนค่ะ พ่อแม่เราไม่รู้ตอนแรก มีแต่พี่เค้าแฟนเราที่มาบอกว่าเป็นผู้ปกครอง พี่เค้ามานอนเฝ้าเราค่ะยิ่งตอนใกล้ออกโรงบาลผดขึ้นเต็มตัวหมอบอกใกล้หายแล้ว มันเลยขึ้น เราคันมาก ทั้งตัวเลย พี่เค้าก็เกาให้จนเช้าเลยค่ะ เราหนาวพี่เค้าก้ปิดแอร์ พัดให้เราจนเช้าเพราะเราหลับๆตื่นๆพอเราออกจากโรงบาลแฟนเราก้ไปคุยกับคุณพ่อ เราเลยค่ะ ว่าขอดูแลเรา จะรับผิดชอบทุกอย่าง เข้าใจสถานการณ์ที่บ้านเรา เค้าเป็นห่วงเรากลับบ้านคนเดียวไม่สบายไม่มีคนดูแล แล้วเค้าก็พาเราไปไหว้พ่อแม่

แล้วก็มีอีกหลายเหตุการณ์ที่เราคิดว่าเค้าคือคนช่วยชีวิตนะ พาเราเจอสิ่งต่างๆมากมาย
ไม่รู้ผู้หญิงทุกคนเป็นมั้ยนะคะ ที่เวลาเค้าทำเรื่องแย่ๆใส่เรา เราจะชอบคิดถึงตอนที่เค้าทำให้เรามีความสุข ตอนที่เค้าช่วยเหลือเรา หรือจริงๆแล้วเพราะเรารักเค้ามากเกินไป แม่แฟนเค้าดีมากเลยนะคะ เป็นครูที่ต่างจังหวัด มาบ้านก็นานๆทีปิดเทอมไรงี้เค้าก็บอกให้เราตั้งใจเรียนให้จบ แต่เราไม่เคยบอกพ่อแม่แฟนเลยว่าปัจจุบันนี้เค้าทำกับเรายังไง

เราดทรปรึกษาแม่ว่า แม่...หนูทะเลาะกันบ่อย ถ้าเลิกกันแม่จะทำยังไง แม่เราก็บอก เค้าดีขนาดนั้นส่งเสียเราเรียน เรียนก็ยังไม่จบจะทำงานไรล่ะ แม่ก็ไม่มีนะหนี้แม่ก็เยอะแล้วยังพ่อแกอีกสร้างปัญหา แล้วแม่ก็บ่นยาว เราเลยไม่ค่อยปรึกษาแม่แล้ว พอโทรไปหาพ่อ เราเล่าให้พ่อฟัง พ่อเราพูดขึ้นมาเลยว่า 'ไหวมั้ยลูก...." ได้ยินคำนั้นเราปล่อยโฮเลยค่ะ ร้องไห้กับพ่อ พ่อบอกว่า ไม่ไหวก็กลับมานะ พ่อมีลุกอยู่คนเดียว หนักขนาดนั้นหรอลูก เค้ามีคนอื่นหรอ จับได้คาหนังคาเขามั้ย เอาให้ค่าหนังคาเขานะ แบบที่พ่อทำ ... แล้วพ่อเราก็ร้องไห้ เราเลยถามว่า พ่อมีตังค์หรอ เราจะรอดกันหรอพ่อ ให้หนูทำงานอะไร วุฒิม.6น่ะ พ่อเราก็บอก มีก็กินไม่มีก็อดด้วยกันไงลูก เราเลยยิ่งสงสารพ่อไปกันใหญ่ เลยสัญญากับพ่อว่าจะไปเคลียร์กับแฟน พ่อไม่ต้องคิดมาก หลังจากนั้นเราก็โกหกพ่อว่าเราคืนดีกันแล้ว พ่อเลยบอกให้อดทน สู้ๆ สบายขนาดนั้นแล้ว ตั้งใจเรียนนะ
.
.
เราเลยมานั่งคิด จากที่เพื่อนๆให้กำลังใจมา หรือเราจะอดทนจนเรียนจบแล้วค่อยหนีไปหางานทำดี แต่เราจะไม่ใจสลายตายก่อนหรอ เพื่อนเคยแนะนำว่าให้ลองคุยกับคนอื่น เผื่อจะรักแฟนน้อยลง เราทำไม่ได้เลยค่ะ เป็นเพราะอะไรเราก็ไม่รุ้ เมื่อก่อนตอนที่ไม่มีปัญหากัน เราเคยคิดนะว่าพวกผุ้หญิงที่มันเพ้อ มันฟุมฟาย มันโง่งมเรื่องความรักนี่ตลก พอมาตอนนี้เข้าใจแจ่มแจ้งงงเลยค่ะ
ขนาดจนถึงตอนนี้แฟนเราก็ยังไม่กลับบ้านเลย เราเตรียมกับข้าวให้แล้วพอเค้ามาเราคงต้องอุ่นใหม่
เครียดจังเลยค่ะ