อาสนะพระสังฆราช : ความกตัญญูกตเวทีแห่งองค์สังฆบิดรต่อมารดา

เผยแพร่: 12 สิงหาคม 2557 เวลา 14:41 น.โพสท์โดย

"การเก็บอาสนะของโยมแม่เย็บถวายให้ไว้ใช้ ท่านเก็บเอาไว้เป็นตัวแทนโยมแม่เพื่อกราบไหว้ แต่พอมีการทำความสะอาดใหญ่ตั้งแต่ครั้งนั้นก็หาไม่เจอ ท่านคิดว่าคนเก็บกวาดคงเห็นเป็นผ้าขี้ริ้วจึงนำไปทิ้ง ไม่ค่อยมีใครรู้ คิดว่าเป็นแค่เศษผ้าเท่านั้น ซึ่งมันเป็นผ้าที่เก่าจริง ๆ ชายเริ่มขาดวิ่นไปแล้วแต่ท่านก็เก็บไว้ แต่ไม่น่าเชื่อว่าตอนนี้หาเจอแล้ว"

นับเป็นความกตัญญูที่สมเด็จพระสังฆราชมีต่อมารดา เมื่อครั้งที่มาบวชใหม่ได้ขออนุญาตพาโยมแม่มาดูแลใกล้ ๆ สร้างเรือนให้อยู่ในวัดด้วยกัน ก่อนหน้านั้นมีอยู่ครั้งหนึ่ง ในปี พ.ศ. 2480 ตอนที่สมเด็จพระสังฆราช เป็นพระมหาเจริญ เปรียญธรรม 7 ประโยค เกิดสิ้นอาลัยในสมณเพศ มีความคิดจะสึกจากภิกขุภาวะได้ทำหนังสือขอพระบรมราชานุญาตลาสิกขา ยื่นไปยังกระทรวงธรรมการเรียบร้อยแล้ว เมื่อโยมแม่ทราบเรื่องรีบออกปากห้ามปรามทันที และยื่นคำขาดว่า "ถ้าคุณมหาสึก อีฉันจะผูกคอตาย"

ได้ยินคำแม่กล่าวให้สติเพียงเท่านั้น ท่านมหาเจริญก็ละความปรารถนาที่จะสึกจนหมดสิ้น รีบขอถอนหนังสือลาสิกขาที่เคยส่งมาก่อนหน้านี้ โดยให้เหตุผลว่า "บัดนี้ อาตมภาพมีความจำเป็นอย่างยิ่งที่สุดที่จะลาสิกขาไม่ได้"

----------------------------------------------
⊙ กราบอาสนะพระสังฆราช ⊙