มุมดีๆ มุมซึ้งๆ ของมนุษย์ป้า ... กับ มนุษย์ตึก

เผยแพร่: 23 มิถุนายน 2557 เวลา 16:31 น.
อัปเดตล่าสุด: 23 มิถุนายน 2557 เวลา 16:31 น.โพสท์โดย น้องสาวเถ้าแก่เนี้ย

เย็นวันนี้ที่บริเวณ ถ.พระราม 2 ฝนตกหนัก ... ผมเองติดอยู่ในห้างหลัง ดัดจริต ออกมากินไก่ทอด หาคอร์สเรียนภาษาอังกฤษต้อนรับ AEC จน ฝนตกกลับบ้านไม่ได้

แต่รอแล้ว รอเล่าจนเย็นค่ำ ฝนไม่หยุดตก เลยตัดใจเดินกลับพร้อมสายฝน ... ทันใดบริเวณป้ายรถเมล์ หน้าหมู่บ้านมี " มนุษย์ป้าคนหนึง "

ผู้ซึ่งชอบเดินเก็บขวด เก็บของเล็กน้อยๆ ในชุมชนไปขาย ชอบเสียดายถุงพลาสติก ชอบกินกาแฟแต่ขอน้ำชาเยอะๆๆๆ เข้า 7-11 อ่านหนังสือพิมพ์ นานๆ แล้วไม่ซื้อ ... บางทีก็ชอบหยิบเล็ก หยิบน้อย จนบางครั้งของส่วนกลางหายในชุมชนก็จะโทษ เพ่งเล็ง "มนุษย์ป้า" เหล่านี้

จนวันนี้ ผมเห็นภาพอันน่า สะพรึ่ง เมื่อพบว่า า า มนุษย์ป้า กำลังนอนกอดหมา ชื่อไอ้หลง หมาจรจัดคู่ใจแก ที่กำลังโดนยาเบื่อตาย อยู่ป้ายรถเมล์ ข้างคอนโด

ผมเห็นหนุ่มสาวออฟฟิศ กลับจากดูหนังช้อปปิ้ง เหมือนผม ต่างวิ่งหนีฝนขึ้นตึก รปภ.นั่งหลบในป้อมอ่านหนังสือบอล ทุกคนทำเป็นไม่เห็นในสิ่งที่มนุษย์ทั่วไปควรจะเห็นและรู้สึก

"มนุษย์ป้า กอดหมาชักกระตุก น้ำลายฟูมปาก ร้องไห้ใบหน้าแนบกับน้องหมา ชื่อเจ้าหลง ที่กำลังจะโดนยาเบื่อกำลังจะตาย"

ผมเองก็ยักแย่ ยักหยัน กับมนุษย์ป้า และหมาที่กำลังจะตายล่ะ ... จึงเดินไปหาใกล้ แล้วถามว่าป้า หมาเป็นอะไร .........

หมาจรจัด โดนคนวางยา มันชอบเห่าตอนกลางคืน ... ป้าให้ไข่ขาวมันแล้ว ทำไม มันไม่ดีขึ้นเลย ... มันจะตายใช่ไหมลูก ... ทำไมคนใน "ตึก" นี้ใจร้ายจังเลย

ผมเย็นวาบ ~~~ ไปทั้งตัว สะเทือนเข้าไปในก้นบึง ... เมื่อเห็นภาพมนุษย์ป้า ที่กำลังจะตายหายใจโรยริน ด้วยน้ำตาที่นองหน้าแก ... กลับกันมนุษย์เมืองอย่างเรา กับเพิกเฉย มิหน่ำซ้ำ เราๆ เองนิแหละ คือตัวการที่ต้องสงสัยในการวางยาเบื่อหมาตัวนี้

ผมพยายามจะบอกตัวเองว่า ธุระไม่ใช่ไปดีกว่า ... และเดินหันหลังไป ... แต่สุดท้ายอดนึกถึงวันที่ผมอาหารเป็นพิษ ผมคลานลงจากคอนโดคนเดียว จะเคาะห้องไหน ให้ช่วยพาเราไปส่ง รพ.ก็หาได้ไม่ รปภ. นิติบุคคล ก็แกล้งมองไม่เห็น เวลาเราเจ็บป่วยย เราก็สิ่งมีชีวิตเรายัง ทรมานเลย ..... แล้ววันนี้ เราจะด่ามนุษย์ป้า และเราก็ไม่จะทำไม่อะไรกับหมา ที่เคยมีชะตากรรมปวดท้องแล้วไม่มีใครเหลียวแล รือ ๆๆ

ผมหันหลังกลับไปท่ามกลางสายฝน น น... ก่อนจะบอกตัวเองว่า
"เกิดเป็นคนทั้งที่ เป็นไงเป็นกันป้า อุ้มหมา ไปหาหมอกัน เป็นไงเป็นกัน ป้า ๆ "

เออ ป้าไม่มีเงินหรอกลูก

"ไม่เป็นไร ผมมีเท่าไรเท่ากัน สักครั้งในชีวิต" และแล้วผมก็เป็นคนอุ้มหมาขึ้นรถไปเอง เพราะป้า ร้องไห้จนเพลียอุ้มไม่ไหว ......

ตอนนี้ น้องหมาถึงมือหมอ แล้วน่ะครับ คุณหมอบอกว่า หมาโดนยาเบื่อ มีอาการกระตุกที่ต้นขาชัดเจน ล้างท้องไม่ได้ เพราะพิษซึมเข้าระบบเลือดแล้ว ทำให้มีอาการเพ้อร้องโหยหวน ด้วยความเจ็บปวด ฉะนั้นหมอจึงฉีดยาล้างพิษ และยาลดอาการเจ็บปวดให้ และแนะนำผมให้นำ น้องหมาไปให้น้ำเกลือ ดูอาการค้างคืน รพ.สัตว์ที่ใหญ่ขึ้น แบบมีค้างคืน เพื่อพักฟื้นและลุ้นอาการต่อไป

ผมก็พาไปหาหมออีก แถว รพ.สัตว์ 24 ชม.ย่านพระประแดง เพื่อหาที่นอนให้น้ำเกลือกับน้องหมา แล้วก็กลับมาดูใจ และแจ้งข่าวกับ "มนุษย์ป้า" ที่ขาอ่อน เป็นลม ล้มพับ ทำใจไม่ได้ เมื่อทราบว่าหมา โดน วาง ยา...

ผมกลับมา ที่เพิงพักของ " มนุษย์ป้า " แกหุงข้าวหมอใหญ่ พร้อมทอดไข่เจียว ด้วยอาการยังเศร้าสลด โดยบอกกับผมว่า "ทำไมคนสมัยนี้ใจร้ายกันจัง ไม่ให้อาหารมันยังจะฆ่ามันอีก"

ผมก็ไม่ได้พูดอะไร ... และเล่าอาการน้องหมา เจ้าหลง ให้แกฟัง ... แกเข้าใจหรือไม่ ผมไม่แน่ใจนัก ...

ก่อนแก จะลุกออกไปแล้วบอกผมว่า

" ป้าจะหุงข้าว และทอดไข่เจียว หมูทอด เมนูที่มันชอบไว้รอ ... มันต้องกลับมาหาป้าอีก ป้าจะไม่ให้มันออกไปกินอะไรของใครอีกแล้ว โดยเฉพาะพวก "มนุษย์ตึก" ใจร้าย !!!!!!! "

เหตุการณ์นี้มันก็อดทำให้ผมคิดไม่ได้ว่า
มนุษย์ป้า หรือ มนุษย์ตึก / เรา หรือ เขา กันแน่ที่ทำผิดต่อสังคมหรือ ยังมีค่าพอให้เรียกว่า มนุษย์ในสายตา_ เจ้าหลงในวันนี้ ??